စကၠန္႔ကို မိနစ္က စား မိနစ္ကို နာရီက စား နာရီကို ရက္က စား ရက္ကို လက စား လို႔လာလိုက္တာ ပူပင္းလြန္းသျဖင့္ ရြက္ေဟာင္းေတြ ကိုယ္စီ ေျမခရတဲ႔ ေႏြရာသီ လက္နက္ခ်အရရႈံးေပးရတဲ႔ မိုးဦးခါစ ဝသႏၲဝယ္ ေကာင္းကင္တခြင္လံုးမွာ လ်ပ္တပ်က္ပ်က္ တိမ္ေတြထူထပ္လ်က္ မိုးပုလဲေတြ တေဖြးေဖြးေႀကြသက္ဆင္းလ်က္ရွိေနေလ၏။ ထိုအခ်ိန္က ည၁၂း၀၀နာရီဝန္းက်င္ ျဖစ္ေလသည္။
ညအခ်ိန္မို႔လို႔ ဓါတ္မီးတလက္ ေလွတစင္းနဲ႔ ျမစ္ထဲမွာ ဘဝသမားေလး တစ္ေယာက္ ငါးဖမ္းေနေလ၏ ရြာမွာဆို အလုပ္ကနည္းပါးလွသျဖင့္ မိသားစု ဝမ္းေရးအတြက္ သူ႔အသက္မပါ ကိုယ့္အသက္မခ်မ္းသာဆိုသလို ေနစဥ္နဲ႔အမွ် မိုးနဲ႔ေလကို အေေဖာ္ သဟာျပဳလ်က္ရွာင္ ေလွကေလးတစ္စင္းနဲ႔ ငါဖမ္းထြက္ရေလ၏။
ငါးေတြရလာေတာ့ ရြာကိုျပန္လွည့္ျပီး မနက္မိုးလင္းတာနဲ႔ ရလာတဲ႔ငါးေတြထဲက ကိုယ္စားမဲ႔ မေကာင္းတဲ႔ငါးေတြ ခ်န္ျပီး အေကာင္းစားငါးေတြကို ဝယ္မယ့္သူဆီလိုက္ေရာင္းရပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔ဆိုေတာ့ ငါးေကာင္းမွေစ်းမ်ားမ်ားရမွာကို တံငါသည္ငါးေကာင္းမစားရတာ ဒါေႀကာင္းထင္ပါရဲ႔ ။သူ႕မွာ၅ႏွစ္အရြယ္ သားေလးတစ္ေယာက္ရွိေလ၏။ ငါးေရာင္းျပီး အိမ္ကိုျပန္ေရာက္တဲ႔အခ်ိန္မွာ သူ႕သားေလးငိုေနတာကိုေတြ႔မိေလ၏။ သူက သူ႔မိန္းမကို "မိန္းမရယ္ ကေလးဘာလို႔ငိုေနတာတုန္း"လို႔ ေမးလိုက္တဲ႔အခါ သူ႔မိန္းမက ျပန္ေျပာလိုက္တယ္"ရွင့္သား အေႀကာင္းမသိတာက်ေနတာပဲ"လို႔ စိတ္မရွည္စြာနဲ႔ ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။ ကေလးဆိုေတာ့ မိဘမွာ ရွိမွန္းမသိ မရွိမွန္းမသိ အလိုမက်ရင္ သူလိုခ်င္တာမရရင္ ငိုႀကတာပဲေလ။ ဒါနဲ႔ သူက ကေလးေခါင္းကို လက္ကေလးတင္ျပီး"သားသား ဘာလိုခ်င္တာတုန္း"လို႔ေမးလိုက္တယ္။ သားကျပန္ေျပာတယ္ "သားသား ေဘာ္လံုး လိုခ်င္တယ္ သားသားကိုေဘာ္လံုးဝယ္ေပး"လိုေျပာလိုက္တဲ႔အခါ သူက သားတစ္ေယာက္တည္းဆိုေတာ့ အလိုလိုက္တယ္ေပါ့ေလ "ေအးပါ သားရယ္ ေဖေဖဝယ္ေပးပါ႔မယ္ ေနာက္ဆို သားမငိုရဘူးေနာ္ သားသားလိုခ်င္ရင္ အေဖ့ကိုေျပာ"လို႔ဆိုျပီး ေခ်ာ့သိပ္လိုက္တယ္။ သူ႕မိန္းမ ကေတာ့ ထမင္းေတြ ဟင္းေတြခ်က္ ျပီးတာနဲ႔ မိသားစုသံုးေယာက္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ထမင္းေတြ စားႀကတယ္ပါတယ္။ ထမင္းစားတဲ႔အခါ သူက သူ႕မိန္းမကို ေျပာလိုက္တယ္"မိန္းမရယ္ ငါ့ကို ငါးေခါင္းေတြထည့္ေပး"လို႔ေျပာလိုက္တယ္ သူမိန္းမလည္း သူေျပာသလို ငါးေခါင္းေတြထည့္ေပးလိုက္တယ္ သားျဖစ္သူက မ်က္နွာပ်က္ျပီးေတာ့ အေဖ ကေတာ့ သူပဲအေကာင္းေတြစားျပီး ငါတို႕ကိုက် မေကာင္းတာေတြပဲေပးတယ္ လို႔စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔ ေတြးေနမိတယ္။ ထမင္းစားျပီးတာနဲ႔ နည္းနည္းနားလိုက္တယ္ ျပီးေတာ့ ညငါးဖမ္းဖို႔ အတြက္ အဆင့္ျဖစ္ေအာင္ လိုအပ္တာေလးေတြ ျပင္ဆင္လိုက္တယ္။ ဒီလိုပဲ ေန႕စဥ္ပံုမွန္တိုင္းေပါ ့ ညငါးဖမ္းထြက္လိုက္ ေရာက္လာရင္ငါးျပန္ေရာင္းလိုက္နဲ႔ တခ်ိန္ေတြ တေျဖးေျဖးနဲ႔ ကုန္းဆံုးသြားလိုက္တာ သူ႕သား အရြယ္ေရာက္လာေလ၏။ အရြယ္ေရာက္လာေတာ့လဲ အားေနရင္ သူ႔အေဖကိုကူညီေပးမယ္လို႕စိတ္ကူးေလးမေတြးမိခဲ႔ဘူး။
ပညာေရးကိုလည္း စိတ္မဝင္စားတဲ႔အျပင္ သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းသင္းေတြနဲ႔ ထန္းေတာထဲမွာပဲေပ်ာ္ျမဴးေနခဲ႔တယ္။ သိပ္မႀကာပါဘူး ဟိုလိုလိုဒီလိုလို တေန႔မွာ နဖူးစာရြာလွည့္ဆိုသလိုမ်ိဳး ရြာကေကာင္းမေလးတစ္ေယာက္နဲ႔လက္ထပ္ခဲ႔တယ္။ အလုပ္ကိုသာ လက္ေႀကာမတင္း ဖူးစာပါလာေတာ့လည္း သူကိုႀကိဳက္မဲ႔ သူေတြကရွိေသး။ :) ဒီလိုနဲ႔ သူတို႔မွာ သားေယာက်ၤားေလးတစ္ေယာက္ ပိုင္ဆိုင္လာခဲ႔တယ္။ သားေလးကို အရမ္းလည္းခ်စ္ႀကတယ္ အလိုလည္းလိုက္ႀကတယ္။သူ႕သားလည္းသူ႕အတိုင္းပါပဲ ႏြဲ႔ဆိုးဆိုးတယ္။ သားကိုခ်စ္တဲ႔ အခ်စ္ေတြေႀကာင္းပဲ သူ႔စိတ္ေတြ တေျဖးေျဖးနဲ႔ ေျပာင္းလဲလာခဲ႔တယ္။ အိမ္ေထာင္းဦးစီးပီပီ အလုပ္ႀကိဳးစားခ်င္စိတ္ေတြ တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ ႀကီးထြားလာခဲ႔တယ္။ ပညာကလည္း ၁၀တန္းေတာင္မေရာက္ခဲ႔ဘူးဆိုေတာ့ ငါးဖမ္းဖို႔ပဲ ဆံုးျဖတ္ခဲ႔တယ္။သူလည္းသူ႕အေဖ အတိုင္းပဲေပါ့ ေန႔တိုင္း ညဆို ေလွကေလးနဲ႔ ငါးဖမ္းထြက္တယ္ မနက္မိုးလင္းေတာ့ ရလာတဲ႔ ငါးေတြေရာင္းျပီး အလုပ္ကိုမျငိဳငင္မႈကင္းမဲ႔စြာနဲ႔ ႀကိဳးစားလာခဲ႔တယ္။ တေန႔မွာ ငါးေတြေရာင္းလိုက္တာ သူတို႔စားဖို႕ ငါးတစ္ေကာင္ပဲက်န္ေတာ့ အဲ႔ဒီတစ္ေကာင္ကို သူ႕မိန္းမက သံုးပိုင္း ျဖတ္ျပီးခ်က္လိုက္တယ္။
ထမင္းစားခ်ိန္ ေရာက္တဲ႔အခါ သူက "ငါးအေခါင္းပိုင္းကို ငါ့ကိုထည့္ေပးလို႔" သူမိန္းမကိုေျပာလိုက္တယ္ သူမိန္းမလည္း သူေျပာတဲ႔အတိုင္းထည့္ေပးလိုက္တာေပါ့ အဲ႔ဒီအခ်ိန္မွာ သူစဥ္းစားတယ္ ငါငယ္ငယ္တုန္းက ငါ့အေဖ အေမ့ကို ခဏခဏ ငါးေခါင္းထည့္ခိုင္းတာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ေကာင္းလို႔လဲ လို႔စဥ္းစားျပီး ငါးအေခါင္းကို ကိုင္ႀကည့္လိုက္တာ ငါးေခါင္းမွာ ဘာအသားမွမပါတဲ႔အျပင္ အရိုးေတြခ်ည္းပဲ အဲ႔ဒီအခါက်မွေဖေဖ ငါးေခါင္းေတြ ဘာေႀကာင့္ႀကိဳက္လဲဆိုတာ ခုမွသားသိပါျပီေဖေဖ။ သားသမီးေကာင္းစားဖို႔အတြက္ ေဖေဖ အနစ္နာခံခဲ႔တာပါ သားတို႔အေပၚေဖေဖဟာ ဘယ္လိုေမတၱာမ်ိဳးေတြ ထားခဲ႔လဲဆိုတာ ခုမွ သားသိပါျပီးေဖေဖဆိုျပီး ငိုယိုေနခဲ႔တယ္။
မိဘေတြခ်စ္တဲ႔ အခ်စ္ႀကီး မ်ိဳးေတြ ဘယ္မွာရွိနိုင္ပါအံ႔နည္း။ မိဘေမတၱာေတြဟာ အစုန္သာရွိျပီး အဆန္မရွိပါဘူး။ ေလာကမွာ မိမိကို မိဘ ေလာက္ခ်စ္မဲ႔သူမရွိနိုင္ပါဘူး။လို႔ ေျပာႀကားရင္း နိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္ပါသည္။ မိဘေမတၱာကို နားလည္ျပီး သားလိမၼာ သမီးလိမၼာမ်ားျဖစ္နိုင္ႀကပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေမတၱာ ပို႔သလိုက္ပါတယ္။
Photos from google
Written by 
