စိတ္ကူးေလးနဲ႔ပံုေဖာ္မိတယ္။
ပညာေတြႀကိဳးစားမွျဖစ္မယ္ဆိုတာလည္းသိခဲ့တယ္။
ေမွာင္ေနတုန္းခဏအလင္းေပးမယ့္သူကို
ေမွ်ာ္ၾကည့္ခဲ့မိတယ္။
သို႔ေပမယ့္ အလင္းကိုေဆာင္က်ဥ္းေပးသူဟာ
ကိုယ္နဲ႔အေဝးကို ေဝး၍ေဝး၍ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့ရတယ္။
ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့..
ငါဟာ သူ႔ေနာက္ကို မလိုက္ခဲ့လို႔ ပိုပိုၿပီးေဝးသြားခဲ့ရတာပါ။
တစ္ကယ္ဆိုရင္ ငါလည္းလူသားပဲေလ။
မလုပ္ႏိုင္တာ႐ွိမည္လား။
သူေတာင္ ႀကိဳးစားရင္ရေနေသးတာ။
ငါကေရာ ႀကိဳးစားရင္မရႏိုင္ဘူးလား။
အေတြးေတြနဲ႔ပဲ ခရီးဆက္ေနလို႔လည္းမျဖစ္ျပန္ပါဘူးေလ။
ငါ့ရဲ႕ မနက္ျဖန္အတြက္ အားေတြကိုေမြးရအံုးမယ္။
ခြန္အားရဲ႕ အႏွစ္က ႏုပ်ိဳျခင္းပဲ။
ငါဟာ ႏုပ်ိဳေသးတယ္ က်န္းမာသန္စြမ္းေနေသးတယ္။ အိုးမင္းခ်ိန္ကိုမေရာက္ခင္
အခ်ိန္တိုင္းကို သစ္လြင္ေစဖို႔
မ်ိဳးေစ့ေလးေတြကို ေျမေပၚစိုက္ပ်ိဳးသလို
ပညာမ်ိဳးေစ့ကို ငါစိုက္ပ်ိဳးရမယ္။
Credit-googleimage
@koayezaw