ခရီးလမ္တစ္ခုကုိ ပညာ ဆုိတဲ႔လက္နက္ကုိ အားကုိးၿပီး ေလွ်ာက္ရမယ္။ပညာဆုိတဲ႔ စကားလံုးဟာ အသိပညာ အတတ္ပညာ ႏွစ္ခုစလုံးပါဝင္ေနမါတယ္။
ဘယ္ကိစၥဘယ္အရာမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သိေနရုံနဲ႔မၿပီး တတ္ေနရုံနဲ႔လည္း မျပည့္ဝပါဘူး။အသိပညာေရာ၊အတတ္ပညာေရာစုံလင္ပါမွ ပညာရွင္၊ပညာရွိလုိ႔ ေျပာခ်င္တယ္။
သင္ေပးလို ရတဲ႔ အတက္ပညာရွိသလို မသင္ပဲ အျမင္နဲ တက္တဲ႔ ပညာေတြလဲရွိတယ္။အဲ႔ဒီ ပညာေတြကို လက္ေတြက်က် အသံုးခ်မယ္ဆုိရင္ ေရာက္သင္တဲ႔ ေနရာတစ္ခုကို ေရာက္မွာပါ။
လူေတြဟာ ကုိယ့္အရည္အခ်င္းနဲ႔ ထုိက္တန္တဲ့ ေနရာတစ္ခုခုကုိ အေရာက္သြားနုိင္ပါတယ္။
ကုိယ္ကေတာ္ရင္ ေတာ္တဲ့ေနရာကုိ ေရာက္မယ္ ကုိယ္ကညံ႔ရံ႔ရင္ညံ႔တဲ႔ေနရာကုိ ရလိမ့္မယ္ေပါ့။
ကိုယ့္မေတာ္တာ ကိုယ္ညံ႔တာ ဘယ္သူေၾကာင့္ ဘယ္ဝါေၾကာင့္အျပစ္ေျပာေနလို မျပီဘူး ကိုယ္ၾကီဳးစားမွာ ကိုယ္ေနရာအမွန္ကိုေရာက္မွာေပါ့။
ဥပမာ ေျပာရရင္ နုိင္ငံေက်ာ္ အနုပညာရွင္ တစ္ေယာက္ မျဖစ္ေသးတာသူရဲ အရည္အခ်င္း မရွိေသးလိုေပါ့။မျဖစ္ႏူိင္ဘူးဆုိတာဟာ လက္ေတြ႔
မွာ မလုပ္ေဆာင္ေသးလိုေပါ့။ဒါေၾကာင့္ ပညာေတြ႔ကို အဘက္ဘက္က ျပည့္ဆုံေအာင္တက္ထားကိုယ္လိုခ်င္တဲ႔ ပန္တုိင္းကိုေရာက္ေန
မာပါ။
ၾကီဳးစားလ်က္
Author khinzawlatt