สวัสดีค่ะ เพื่อนๆทุกๆคน เนื่องจากช่วงนี้ลัอกดาว จะเดี่นทางไปไหนมาไหนก่อล่ำบากมากๆ ถ้ามั้ยมีเรื่ิงจำเป็นจรีงๆ เขาก่อห้ามออกจากบ้าน แต่ว่าเรื่องต่างๆก่อมักจะมีเหดสักเสีนขื้รฝนมาทุกครั้ง และ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก่อจะเกีดมีกํละนีพิเสดอะไรทำนองนี้ตามมา แต่เรื่องที่เราจะมาเขียนโพสเล่าสู่กันฟังในวันนี้ ก่อคือ เพื่อนที่ทำงานที่หมดสันยาและต้องเดี่นทางกลับบ้าน แต่ดันมาหมดช่วงลอักดาวพอดี ก่อเลยทำให้ต้องรอจนกว่าจะถีงช่วงที่ทางลัดถะบานเขาอานุมัดในก่ิละนี้พิเสดออกมาก่อน ชื่ง เพื่อนที่จะพูดถีง เขาเป็นต่างชาติน่ะค่ะ และ เมื่อหมดสันยาก่อต้องกลับบ้านทันที่ เพราะด้วยความที่ สันยาการทำงานสี้นสุดลงก่อจะมั้ยสามาดอยู่ต่อได้ แต่ที่นี้ดันมาถํกตรงช่วงนี้ และ อันดับแรกที่ต้องทำ ก่อมั้ยใส่ขั้นตอนที่หยุ้งยาก อะไรมากมาย ก่อคือ หนื่งเลย จะต้องมีการไปลงทะเบียน กลับทางสายการบิน ก่อน ว่าเรานั้นมีจุดประสงจะบินจากนี้ ไปถีงตรงนี้ด้วยเหดผลอะไร ใส่ลายละเอียดทุกอย่างลงไป จากนั้น ก่อรอการแจ้งการตอบรับของทางการบินว่าสามาด จะทำการบิน ไฟลบินพิเสดนี้เมื่อไหร่ อะไรยังไงกันอีกที่ค่ะ, เนื่องจากพรมแดนละหว่างลาวและไทย เขาก่อจะสามาดไปทังทางบกและทางเรือ และดั่งนั้นเพียงแค่เราเดี่นทาวถีงน่ะคอนหลวงเวียงจัน และไปยื่นเอกะสานต่างๆ ที่สะถานทูด และ รอฟังข่าวจากสะถานทูด เราก่อจะสามาดข้ามไปด่ายแล้วค่ะ แต่ก่อต้องทำตามกดละเบียบอย่างเขั่งครัดเป็นที่สุดน่ะค่ะ อย่างเช่นระหว่างที่รอ ก่อต้องกักตัวเองอย่างมิดชิด เพื่อความปอดไพยของตัวเราเองและคนอื่นด้วย, ชื่งเมื่อสองสามวันก่อนก่อมีไฟลบินพิเสด จากหลวงพะบางสู่เวียงจันน่ะค่ะ และเพื่อนของเราก่อได้เดี่นทางไปในวันนั้น ชื่งเขาข้องเครื่องใช้ก่อ ยังอยู่กลับทางที่ทำงานน่ะค่ะ เพราะมั่ยสะดวกจะพกพาไปด้ววก่อนอื่นต้องเอาแค่พอติดตัวไปได้เท่าใดก่อเท่านั้นก่อน ส่วนที่เหลือทางผู้จัดหางานหลืทางฝ่ายบักคนก่อจะฝากไปให้ที่หลัง นี้ก่อครั้งสุดท้ายแล้วที่จะได้เจอหน้ากันมื้อวันก่อนเลยออกไปส่งที่สหนามบินมา และ ก่อขอให้เดี่นทางถีงบ้านด้วยความสะหวัดดีพาบน่ะเพื่อน, วันนี้คงต้องกล่าวคำอำลาทังเพื่อนของเราและเพื่อนที่อ่านโพสของเราด้วยน่ะค่ะ พบกันให่มครั้งหน้าค่ะ บ่ายๆ.
Thank you for supporting up-vote and follow me @ keodavanh
