Bugün 8 Mart Dünya Kadınlar Günü, kutlu olsun demeye yüzüm yok.. Umarım kirli olan bu dünya düzene girer umuduyla yazıma başlıyorum.
Eskiden yanarak ölen emekçileri hatırlatırken son dönemde sadece geçtiğimiz yıllarda katledilen kadınları hatırlatıyor. Görülen psikolojik ve fiziksel şiddet ise artık bir kadının sıradan bir günü haline gelmiş ülkemizde.
Daha geçen gün karısını 30 kez bıçaklayan kişinin iyi hal indirimi aldığı konuşuluyordu.
Özgecan aslan'ı ise insanların istese bile unutabileceğini sanmıyorum. Her yıl bu şiddette bir önceki yılların üstüne çıkılıyor. Kadınlar ne kadar bağırsalarda, seslerini kimse duymuyor.
Psikolojileri o kadar bozuldu ki artık adres sormak için ona doğru yaklaşan insan gördüğünde bile bağıra bağıra kaçma eşiğindeler.
ama toplumumuzda sokaktaki hayvanlar bile vahşileşiyor, insan görünce kaçıyor gördüğü şiddetten. İnsan nasıl dayansın? En azından bugün herkesin şapkasını önüne koyup düşünmesini istiyorum. Kalan 364 günde yine kadın olan saygısızlıklar devam edecek
böyle bir ortamda diyorum; ne kadar kutlu olabilir ki
