I think my time has been zapped by some time-eater monsters from the galaxy of ABluR-Ry. I had the help of some mysterious cat-fairies from the ESumas planet who happened to passed by earth’s orbit; otherwise I would have been stuck in weird time bubble and wouldn’t have been able to carry on with posting. They told me I should remember my orange cats and think about them by writing my post. Then,my cats would feel that I care for them and miss them whenever I am away.
I often tried to take photos of my cats when they were fast asleep. They wouldn’t sit still whenever I approached them with my camera. They would moved away or walked towards me. So, I had to try to be very quiet while taking their sleeping photos. These cats’ hearing was just amazing! They would realise my presence in a fed seconds. I often felt guilty fir disturbing their sleep. Luckily they have become used to me pointing my iPhone at their faces. Joan would sometimes gave me a funny look with a personal message of displeasure. I had to I was sorry, I would try to be really quiet next time!
Joan was fast asleep and got disturbed by my clicking camera! He woke up and gave me a funny look.
“Hey! What are you doing? I thought you were a monster in my dream!”
I quickly apologised to Joan as I was afraid he would go on strike and ignore me for days. I backed out slowly and went back to my chair.
เรามีความรู้สึกว่าเราอยู่บนดาวดวงอื่นหลายวันที่ผ่านมา เพราะเวลาของเราเหมือนถูกดูดไป โดยสัตว์ประหลาดที่กินเวลาเป็นอาหาร โชคดีที่มีนางูฟ้าแมวที่ผ่านมาจากดาวพระเคราะห์อีซูมัสมาทางโลกใบนี้ พวกเขาจึงช่วยเราหลุดออกจากภวังค์ของสัตว์ประหลาด เราจึงกลับมาใช้เวลาบนโลกได้อีกครั้ง พวกเขาบอกให้เราเขียนเกี่ยวกับแมวส้มของเรา เพราะว่าพวกแมวจะสามารถรับรู้ว่าเราคิดถึงและเป็นห่วงเสมอเวลาเราไม่อยู่ที่บ้าน
“Stop pointing that thing at me! The eyes look so creepy on that thing!”
“I don’t want to look at that creepy square monster!”
เราชอบแอบถ่ายรูปแมวตอนแมวนอนหลับ เพราะแมวจะนอนนิ่งไม่ขยับตัว เราจึงถ่ายรูปแมวได้สบาย เวลาเราถ่ายรูปแมวเวลามันตาสว่าง แมวชอบเดินหนีกล้องหรือไม่ก็เดินตรงมาหาเรา มันจะเดินหนีเป็นส่วนใหญ่ ทำให้เราจับภาพยากมาก เราจึงต้องย่องไปถ่ายรูปแมวตอนพวกมันกำลังหลับอย่างสบายใจ แต่แมวมีหูที่ไวมาก สักสองสามวินาทีแมวจะรู้ว่าเรามาอยู่ใกล้ๆ เจ้าจอมมักจะลืมตามาจ้องเรา และส่งสายตาไม่ค่อยพอใจนิดหนึ่ง เราก็ต้องขอโทษแมวที่ทำให้พวกมันตื่นนอน และบอกว่าเราจะพยายามเงียบกว่านี้ในอนาคต แต่แมวส้มก็เริ่มคุ้นชินกับเราย่องไปใกล้ที่นอนของพวกแมว ถ้าเป็นสมัยก่อนแมวจะลุกขึ้นมานั่งและเตรียมตัวหาที่นอนใหม่ เราชอบแอบดูแมวตอนนอนหลับสนิท ดูพวกแมวมีความสุขแบบธรรมชาติมากๆ แมวส้มนอนกันยาวมากเกือบหกชั่วโมงรวดเดียวเลย
These orange cats have changed a lot over three years, from tiny kittens to big adult cats. Their nature and character reminded me of their timid and gentle mother (Jilly) and their curious and loving grandmother (Pickle). I am very grateful to have these lovely and gentle cats to keep me company in my house. They continue to me my personal teacher about how to live my life according to natural cycles of things and that I should remind myself to live in the present. There’s so much trust and faith from these orange cats!
Wishing you all a very peaceful and productive week.