Rozumiem co masz na myśli.
Twoja riposta mówi, że nie możemy czuć się dumnym z rzeczy niezależnych od nas, Twoja odpowiedź do mnie sprostowuje, że jest to jedynie Twoje zdanie i nie chcesz decydować o tym jak mają inni. Rozumiem, że ten mocny akcent we wpisie ma jedynie podkreślić jak bardzo według Ciebie jest to nieodpowiednie.
Zawsze staram się nie popadać w skrajności, dlatego nigdy nie szufladkuje ludzi na zasadzie "dumny polak=kibol" czy inne takie. Jak najbardziej nie mam nic przeciwko temu, że ty tak masz, choć uważam, że to nieodpowiednie ;)
Ciezko mi odnieść się do Twojego przykładu o grupach w szkole. To zawsze ja robiłam pracę gdy reszta zajmowała się innymi rzeczami... I z reguły moja grupa była najlepsza. Dlatego czułam się dumna, ale czy moje koleżanki powinny? Hmm raczej nie...
Swoją drogą, mam nadzieję, że moje córki kiedyś będą ze mnie dumne, a kto wie - może dokonam jeszcze w życiu czegoś takiego, że nie tylko córki ale i następne pokolenia będą czuły z tego powodu dumę.
Uważam, że duma bez żadnych ideologicznych uprzedzeń jest czymś bardzo dobrym.