สวัสดีวันพระค่ะทุกคน วันนี้ขึ้นไปทำบุญที่วัดพระธาตุมาค่ะ ไปตั้งแต่เช้าตรู่เลย เพราะกว่าจะไปถึงที่วัดต้องเดินขึ้นบรรไดไปกว่าสามร้อยขั้น ถือเป็นการออกกำลังกายไปด้วยค่ะ วันนี้จะพิเศษหน่อยค่ะ เพราะหลวงลุงของเด็กขึ้นกล่าวธรรมเทศนา แต่เด็กๆยังไม่ตื่นเลยไม่ได้มาทำบุญด้วย พอขึ้นมาถึงที่วัดหลังจากกราบพระ ใส่ขันข้าวตอกดอกไม้เสร็จ ระหว่างที่รอพ่อออก แม่ออก ญาติโยมมากันครบ ก็ไปช่วยกวาดลานวัดค่ะ เสร็จจากตรงนั้นก็ได้ถ่ายรูปวิวจากมุมสูงมาฝาก สองสามรูป ก็ได้เวลา ทำบุญ ใส่บาตร รับฟังธรรมเทศนา
วันนี้หลวงลุงได้เทศนาเกี่ยวกับ ชีวิต มนุษย์กับเวลา ค่ะ ฟังไปก็คิดตามไป คนเรามีเวลา 24 ชั่วโมงเท่ากันทุกคน แล้วแต่ว่าแต่ละคนจะใช้เวลาให้คุ้มค่า ใช้เวลาที่มีอยู่นั้น เพื่อให้เกิดประโยชน์มากน้อยเพียงใด ขึ้นชื่อว่า เวลา ถือเป็นสมบัติมีค่าของทุกคนอย่างหนึ่งนะคะ เพราะเวลาเมื่อเสียไปแล้วไม่สามารถย้อนคืนมาได้ค่ะ อย่างรินทุกวันนี้เลี้ยงลูกๆอยู่ที่บ้านก็ทำให้เห็นคุณค่าของเวลาในแต่ละวัน แต่ละเดือนผ่านไป ก็เหมือนกับการเจริญเติบโตของเด็กๆ เราได้มอง ได้สัมผัส เลี้ยงดู พูดคุย ทำให้รู้สึกว่าเวลานั้นมีค่ามากมายต่อผู้เป็นแม่
ลองมานั่งนึกดูแล้วนะคะ ถ้าเวลาผ่านไปอีกสิบปียี่สิบปีข้างหน้า เด็กๆก็จะโตเป็นผู้ใหญ่ เริ่มมีครอบครัว เขาคงไม่ให้เราคอยมาดูแล อุ้ม กอด หอม ป้อนข้าว เหมือนตอนนี้แล้ว ดังนั้น ณ เวลานี้เราจึงควรใช้ทุกวินาทีที่อยู่กับเขาให้คุ้มค่าที่สุด กับพ่อแม่ก็เช่นกันค่ะ ตอนที่ท่านยังมีชีวิตอยู่เราควรดูแลท่านให้ดีให้สมกับที่ท่านเลี้ยงเรามา รินถือว่าโชคดีที่ได้ใช้เวลาทั้งหมดในตอนนี้อยู่กับทั้งพ่อแม่และลูกๆค่ะ
เวลามันช่างผ่านไปเร็วเหลือเกิน เผลอเดี๋ยวเดียวก็จะหมดปีแล้ว ยิ่งมีอายุมากขึ้น เราก็รู้สึกว่าเวลามันผ่านไปเร็วยิ่งขึ้นและยิ่งทำให้รู้สึกอยู่บ่อยๆว่าเวลาสำหรับเราบนโลกนี้เริ่มเหลือน้อยลงทุกวัน ทั้งๆที่เวลาในวันหนึ่งก็ยังคงมี 24 ชั่วโมงเท่ากันยิ่งทำให้ตระหนักว่า ควรใช้เวลาให้เกิดประโยชน์มากที่สุดทั้งต่อตนเองและผู้อื่น
"คุณจะรู้คุณค่าของเวลาเมื่อคุณแบ่งปันกับคนที่พิเศษที่สุดในชีวิตของคุณ"
ขอบคุณทุกกำลังใจนะคะ
ไอริน
