The sun had stopped transmitting its rays to the earth, and the darkening air first painted the blue sky red in many shades. At this moment, the bride and groom were making their final preparations in a hurry. The collar of the groom's shirt and the crookedness of his tie, the fluffiness of the skirt of the bride's wedding dress, her make-up, and the waves of her hair were checked once more. In a few minutes, they would be in front of the guests.
Everything was complete. They locked eyes. They smiled. They had been preparing for this day for more than a year. In the last few months, they had thought and decided the whole event down to the smallest detail. And now the wedding day had arrived. All of their preparations had been for this and the moment had arrived. They held hands. They were both stunning.
The groom was wearing a well-fitting suit, his shirt was as white as her wedding dress. His hair was beautifully styled. His face was smiling but at the same time, he was trying to remain serious. His excitement and joy could be seen 100 kilometers away. The bride looked much more cheerful. The wedding dress had turned her into a princess. Her hair, makeup, flowers, and jewelry were all in harmony.
Their hands clasped and their happiness grew and so did their excitement. They walked inside. The crowd greeted them with joy. The sky had given up its redness for vast shades of blue. And the lights came on in the big garden where the wedding took place. As the bride and groom walked forward, the applause continued with them. Their loved ones, who had not left them alone on this happy day, applauded the couple. All the participants knew about this legendary love. Their years of friendship and togetherness against all odds were legendary.
The lights decorating the garden, which was roofless, illuminated the hill like stars. Flowers were scattered on their heads along with the applause. They walked slowly, hand in hand, towards the wedding table accompanied by fragrant scents.
The marriage officiant and witnesses were waiting at the wedding table. The marriage officiant was wearing his classic red robe and was trying to make sure that the microphone was working.
The witnesses were also watching their friends they were happy to be there on their happy day and looked at this beautiful couple with hope. The bride and groom took their seats. The guests took their seats and began to watch the ceremony in silence.
When the bride and groom came out, the orchestra started to play loud music, and when everyone took their seats, they started to play lighter pieces.
The marriage officiant began to speak. This middle-height, slightly older man sounded younger than his age. "Dear guests, we are here today to perform the wedding ceremony of this happy couple. I will begin the ceremony." He spoke the words in a clear and full voice so that everyone could understand them.
Ms. Bride, what is your name?
-Ipexito. The bride was smiling with happiness during the wedding and her voice sounded different than usual because she said her name while smiling.
Mr. Groom, what is your name?
-Arduilcelebren. The handsome groom said his name in his beautiful voice, happy and confident.
The marriage officiant continued. "You have informed us in writing that you want to get married. As a result of the investigations, it has been determined that there are no obstacles to your marriage. Now, if you declare your intention to marry verbally once again in the presence of the guests and witnesses, I will perform your marriage contract."
He paused and looked at the guests, then took another breath and continued his speech. The guests were holding their breath, watching this moment. This special moment.
Do you, Ms. Ipexito, take Mr. Arduilcelebren to be your husband of your own free will, without any influence or pressure from anyone?"
-Yeeeess. The bride shouted yes with a cry of happiness. They were eye to eye. Both of them had very fast heartbeats and were slightly sweaty.
Do you, Mr. Arduilcelebren, take Ms. Ipexito to be your wife of your own free will, without any influence or pressure from anyone?
-Yeesss. The groom surrendered his voice to happiness.
As witnesses, you heard it. Will you also bear witness?
-Yyeess. Their friends joined in this happiness and said yes together.
By the authority vested in me by the civil law and my mayor, I now pronounce you husband and wife.
There was a big applause. They applauded for a minute. The bride and groom hugged each other. Their heart rate started to slow down. They signed the marriage license quickly and carefully. The applause continued. The groom kissed the bride, first on her forehead and then on her lips. The applause was still going on. They both thought that this happiness would last forever. They were so happy. Their families and especially their mothers were crying with happiness.
Far behind the wedding table and the bride and groom, fireworks began to rise and the blue sky lit up with colorful fireworks. Hand in hand, the bride and groom looked at their friends who were cheering them on and sharing their happiness. The guests were mesmerized by the beautiful couple and the visual feast behind them.
TR
Güneş, ışınlarını dünyaya ulaştırmayı bırakıyordu kararmaya başlayan hava önce bir çok tonda kızıla boyadı mavi gökyüzünü. Bu anlarda gelin ve damat telaş içinde son hazırlıklarını yapıyorlardı. Damadın gömleğinin yakası ve kravatının yamukluğu, gelinin gelinliğin eteğinin kabarıklığı, makyajı, ve saçının dalgaları bir kez daha kontrol edildi. Bir kaç dakika sonra misafirlerin karşısına çıkacaklardı.
Her şey tamamdı. Göz göze geldiler. Gülümsediler. Bir yıldan uzun bir süredir, bu gün için hazırlık yapıyorlardı. Son bir kaç ayda tüm etkinliğin en ufak detayına kadar düşünüp, karar vermişlerdi. Şimdi de düğün günü gelip çatmıştı. Tüm hazırlıkları bunun içindi ve o an gelip çattı. El ele tutuştular. İkisi de göz alıcıydı.
Damat, üzerine tam oturan bir damatlık giyiyordu, gömleği gelinlik kadar bembeyazdı. Saçlarına güzel bir şekil vermişlerdi. Yüzü gülümsüyor ama aynı zamanda da ciddi kalmaya çalışıyordu. Heyecanı ve neşesi 100 km öteden anlaşılabilirdi. Gelin çok daha neşeli duruyordu. Gelinlik onu bir prensese dönüştürmüştü. Saçı, makyajı, çiçeği, ve takıları hepsi uyum içindeydi.
Elleri kavuştu ve mutlulukları biraz daha arttı, heyecanları da. İçeriye doğru yürüdüler. Kalabalık da onları neşeyle karşıladı. Gökyüzü, kızıllığı engin mavinin tonlarına bırakmıştı. Ve düğünün yapıldığı büyük bahçenin aydınlatmaları yanmaya başladı. Gelin ve damat ilerlerken alkışta onlarla beraber devam ediyordu. Bu mutlu günlerinde onları yalnız bırakmayan sevdikleri, koca koca alkışlıyordu bu çifti. Katılımcıların hepsi bu efsane aşkı biliyordu. Senelerdir süren dostluk ve tüm zorluklara göğüs geren beraberlikleri dillere destandı.
Bahçenin olmayan çatısını süsleyen ışıklar, tepeyi yıldızlar gibi aydınlatıyordu. Alkışlarla beraber çiçekler de savruluyordu başlarına. Mis kokular eşliğinde nikah masasına doğru yavaş yavaş, el ele yürüdüler.
Nikah masasında nikah memuru ve şahitler hazır bekliyordu. Nikah memuru klasik kırmızı cübbesini giymiş ve mikrofonun çalışıp çalışmadığından emin olmaya çalışıyordu.
Şahitler de arkadaşlarının bu mutlu günlerinde orada oldukları için mutlu ve bu güzel çifte umutla bakıyorlardı. Gelin ve damat yerlerini aldı. Konuklar yerlerine oturdu ve sessiz bir şekilde töreni izlemeye başladılar.
Gelin ve damat çıktıklarında orkestranın çalmaya başladığı yüksek ritimli müziğin sesi kısılmış ve daha hafif parçalar çalmaya başlamışlardı.
Nikah memuru söze başladı. Orta boylu, biraz yaşlıca bu adamın sesi yaşına göre daha genç çıkıyordu. "Değerli konuklar, bugün burada, bu mutlu çiftimizin nikah törenini gerçekleştirmek için bulunuyoruz. Nikah akdine başlıyorum." Kelimeleri herkesin anlayabilmesi için tane tane ve tok bir sesle söylüyordu.
Gelin hanım adınız soyadınız?
-Ipexito. Gelin nikah süresi boyunca mutluluktan gülümsüyordu ve isminide gülümserken söylediği için normaldekinden daha farklı çıkmıştı sesi.
Damat bey adınız soyadınız?
-Arduilcelebren. Yakışıklı damat mutlu ama kendinden emin bir şekilde güzel sesiyle söyledi ismini.
Nikah memuru devam etti. "Bizlere evlenmek istediğinizi yazılı olarak bildirdiniz. Yapılan araştırmalar sonucunda evlenmenize engel bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Şimdi bir kez daha misafirler ve şahitler huzurunda sözlü olarak evlenmek istediğinizi beyan ederseniz, evlenme akdinizi gerçekleştireceğim."
Durdu ve misafirlere göz gezdirdikten sonra bir nefes daha alıp konuşmasına devam etti. Misafirler nefeslerini tutmuş bu anı izliyorlardı. Bu özel anı.
Siz sayın Ipexito, sayın Arduilcelebren beyi hiç kimsenin etkisi ve baskısı olmaksızın özgür iradenizle eş olarak kabul ediyor musunuz?"
-Eveeet. Gelin mutluluk çığlığıyla beraber evet diye haykırdı. Göz gözeydiler. İkisinin de kalp atışları çok hızlıydı ve hafiften terlemişlerdi.
Siz sayın Arduilcelebren, sayın Ipexito hanımı hiç kimsenin etkisi ve baskısı olmaksızın özgür iradenizle kendinize eş olarak kabul ediyor musunuz?
-Eveett. Damatta sesini mutluluğun kendisine teslim etmişti.
Şahitler olarak sizler de duydunuz. Sizlerde şahitlik eder misiniz?
-Eeveet. Arkadaşları da bu mutluluğa dahil olup hep beraber evet dediler.
Ben de medeni kanunun ve belediye başkanımın bana vermiş olduğu yetkiye dayanarak sizleri karı-koca ilan ediyorum.
Büyük bir alkış koptu. Bir dakika boyunca alkışladılar. Gelin ve damatta bir birine sarılmıştı. Kalp hızları yavaşlamaya başlamıştı. Nikah cüzdanlarını hızlıca ve özenle imzaladılar. Alkış devam ediyordu. Damat gelini önce alnından sonra dudağından uzunca öptü. Alkış hala devam ediyordu. Bu mutluluk hep sürdün diye geçirdi, ikisi de içinden. O kadar çok mutluydular ki. Orada bulunan aileleri ve özellikle anneleri mutluluktan ağlamaya başlamıştı.
Nikah masasının ve gelin ve damadın da uzak arkalarından havai fişekler yükselmeye başladı ve mavi gökyüzü, rengarenk havai fişekleriyle aydınlanırken. Gelin ve damat el ele, onları alkışlayan ve mutluluklarını paylaşan dostlarına bakıyorlardı. Konuklar da güzel çifte ve arkalarında oluşan görsel şölenin kattığı manzarayla mest olmuşlardı.
