ကိုယ္ငယ္ငယ္က ကိုယ့္မိဘေတြက အျမဲဆံုးမေလ့ရွိတ့ဲစကားဟာ သမီးေလး မိဘစကားနားေထာင္ေနာ္ ဆိုတ့ဲစကားပါ ။
အေမက " သမီးလိမ္မာေလးျဖစ္ေအာင္ေနရမယ္ ။ ထမင္းဟင္းကူခ်က္ရမယ္ ။ တေန႔မွာ အိမ္ေထာင္ရက္သားက်ခ့ဲရင္ ကိုယ့္အိမ္ေထာင္ကို ကိုယ္တိုင္ခ်က္ျပဳတ္ေကြ်းတတ္ေအာင္လို ့ ။ အဝတ္ေတြလဲ ျဖဴစင္ေအာင္ေလ်ွာ္ဖြတ္ပါ ။ အေနအထိုင္ပိပိရိရိရွိပါေစ ။ အဝတ္အစားကို ေခတ္မွီစြာဝတ္တတ္ျပီး အျမင္မရိုင္းပါေစနဲ႕ ။ အေျပာအဆိုယဥ္ေက်းပါ " စတ့ဲ ဆိုဆံုးမစကားေတြကို အေမျဖစ္ေတာ့ ေခ်ာ့ေမာ့ေျပာျပီး သင္ျပဆံုးမပါတယ္ ။
အေဖျဖစ္သူကေတာ့ " ေကာင္မေလးေနာ္ အေနထိုင္ အေျပာအဆို ဆင္ဆင္ျခင္ျခင္ေန ။ ရပ္ထဲရြာထဲ အသံႀကားလို ့ကေတာ့ အရွင္မထားဘူး ။ အရွက္ကြဲမခံဘူး " စတ့ဲ စကားေတြကို အေဖတို ့ရဲ႕ ထံုးစံအတိုင္း ခ်စ္တာကို ကြယ္ရာကေနခ်စ္ျပီး သူခ်စ္တာ ကိုယ္အျမင္မခံဘဲ ခပ္တည္တည္နဲ႕ ဆံုးမတတ္တာပါ ။
ကိုယ့္ကြယ္ရာမွာေတာ့ အေမျဖစ္သူကို အေဖေျပာတာက " ငါတို ့သမီးေလးကို စက္ဘီးအသစ္ေလးဝယ္ေပးရေအာင္ ။ ရြာမွာ ေနာက္လ အလွဴရွိတယ္ သမီးေလးကို မင္းတို ့သားအမိျမိဳ႕တက္ျပီး အဝတ္အစားဝယ္ေပးလိုက္အံုး ။ သူလိုခ်င္တ့ဲ သနပ္ခါးမိတ္ကပ္နဲ႕ ႏွႈတ္ခမ္းနီေလးေတြလဲ ဝယ္ေပးလိုက္ပါကြာ " ဒီလိုေျပာတတ္တာ ကိုယ္က ႀကားေန သိေနခ့ဲရတာပါ ။
ကိုယ့္အေပါ ္မွာ ခ်စ္ေတာ့ခ်စ္ႀကျပီး ခ်စ္ပုံျခင္းမတူတ့ဲ မိဘျဖစ္သူေတြလို ့ ကိုယ္နားလည္ခ့ဲရတယ္ ။ ကိုယ့္အတြက္ ကိုယ္လိုတာကို ဝယ္ေပးျပီးတိုင္း မိဘစကားနားေထာင္ပါဘဲ ေျပာေလ့ရွိတာလဲ ကိုယ္သိထားခ့ဲတယ္ ။
ဒါေႀကာင့္ သားသမီးမ်ားဟာ အေမက အေဖ့ထက္ပိုခ်စ္တယ္ ။ အေဖက အေမ့ထက္ပိုခ်စ္တယ္လို ့ မခြဲျခားသင့္ပါဘူး ။ ကိုယ္ေမြးထားတ့ဲ သားသမီးျဖစ္တ့ဲအတြက္ ပိုသည္ လိုသည္မရွိ အစြမ္းကုန္ခ်စ္ႀကတာခ်ည္းပါ ။
ဆက္ရန္ ……
@အယ္းမီး