Ne bir sesti, ne bir soluk yaklaşan,
Gölgeler vardı, bir bir uzaklaşan,
Hayallerdi, rüyalarda koklaşan,
Dinmeyen bu ateşin özlem koydum adını
Nazlı yarin bir ahı bana bin ah çektirir
Bu vahlar yazıma kara bulut getirir
Çare bulunmaz bir dert canı candan bıktırır
İçimdeki ateşin özlem koydum adını
Sanırdım ki yandıkça bu odlarda pişerim
Ne çare ki; kavrulur haldan hala düşerim
Üstesinden gelemem acizane beşerim
İçimdeki ateşin özlem koydum adını
Burkuldukça yüreğim anlarım ki yar ağlar
Damla damla göl olup gözümün suyu çağlar
Derdime ortak olur başı dumanlı dağlar
İçimdeki ateşin özlem koydum adını
Alıcı kuşları başımda döner,
Dermana hasret beklerim.
Yüreğimin feri söndü söner,
İçimdeki ateşin özlem koydum adını
Ruhumda fırtınalar delirmiş eser,
Limana hasret beklerim.
Umutsuzluk dağlarca yolumu keser,
İçimdeki ateşin özlem koydum adını