ေကာင္းကင္မွာ လမင္းႀကီး
ထိန္ထိန္သာေနပါေသာ္လည္း
ရင္ထဲသို႔ ငံု႔ၾကည့္ေသာအခါ
အလြမ္းအတိနွင့္ ေမွာင္၏။
ကိုယ့္လက္အစံုဟာ
ဂစ္တာေလးေပၚ ေျပးလႊား
သံစဥ္မ်ား ခ်ိဳျမပါေသာ္လည္း
စိတ္အလ်ဥ္သည္ ခါးသက္မွ ုအတိၿပီး၏။
တိတ္ဆိတ္ေသာည
ေအးခ်မ္းလွပါေသာ္လည္း
သည္ေမာင္တစ္ေယာက္၏ညမွာ
ဗေလာင္ဆူမွ ုအတိႏွင့္ပူေလာင္လွ၏။
ကိုယ့္ကိုယ္ကို အရင္းစစ္ေလေသာ္
အလြမ္းမ်ား၏ ရင္းျမစ္သည္
မင္း...ျဖစ္ေလသည္။
@htetwaihin