" လူ႔တာဝန္ ႏွင့္ အလုပ္ "

ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေနထိုင္တဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ မ်ားစြာေသာလူေတြ ႐ွိၾကပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ ပခံုးႏွစ္ဖက္ၾကားက ေခါင္းေပါက္တိုင္းေတာ့ လူလို႔ေခၚဆ္ုိလို႔မရပါဘူး ။ ပခံုးႏွစ္ဖက္ၾကားက ေခါင္းေပါက္တဲ့ လူသားခ်င္းအတူတူေတာင္ အသိညဏ္႐ွိၿပီးခ်င့္ခ်ိန္စဥ္းစား ဆင္ျခင္ႏိုင္တဲ့လူ ၊ မစဥ္းစားမဆင္ျခင္ ပဲ မိမိစိတ္လိုရာ ေကာင္သည္ဆိုးသည္ မစဥ္းစားပဲ လုပ္ေဆာင္တတ္တဲ့ လူ႔အတၱ ၊ ႐ိုင္းစိုင္းရမ္းကားၿပီး မိမိတစ္ကုိယ္တည္း အတြက္ၾကည့္တတ္တဲ့ တစ္ကုိယ္ေကာင္းဆန္တဲ့ လူ႔တိရိစာၦန္ဆိုၿပီး အမ်ိဴးမ်ိဳးကြဲျပားေနပါတယ္ ။ ဒါ့အျပင့္ ကုိယ့္တာဝန္ကို
ကိုယ္ ရဲဝံ့စြာယူႏိုင္တဲ့သူနဲ႔ ၊ ကုိယ့္တာဝန္ကုိကိုယ္ ရဲဝံ့စြာမယူ
ႏိုင္တဲ့သူ ဆိုၿပီး႐ွိပါေသးတယ္ ။ လူေတြထဲမွာ အညာတတ္ျခင္ပညာ႐ွိျခင္း ၊ ပညာမဲ့ျခင္း ၊ စည္းစိမ္ဥစၥာေပါႂကြယ္ဝျခင္း ၊ စည္းစိမ္ဥစၥာခ်ိဳ႕တဲ့ျခင္း စတဲ့ အခ်က္ေတြထက္ ကိုယ့္တာဝန္ကုိကုိယ္ တာဝန္ယူရဲတဲ့ စိတ္နဲ႔ တာဝန္မယူရဲတဲ့စိတ္ဓာတ္ကပိုၿပီးအေရးပါပါတယ္ ။ အဲ့ဒီစိတ္ကပဲ လူေတြကို အစစအရာရာ ကြာျခားသြားေစၿပီး လူေတြရဲ႕ စိတ္သေဘာထား (စိတ္ဓာတ္)ကို အေျဖထုတ္သြားတာျဖစ္ပါတယ္ ။ ပညာ႐ွိေတြက လူတစ္ ေယာက္ရဲ႕တန္ဖိုးကိုတိုင္းတာတဲ့ ေနရာမွာလည္း အဲ့ဒီ အခ်က္ကို ၾကည့္ၿပီးဆံုးျဖတ္ၾကတာျဖစ္ပါတယ္ ။

လူေတြဟာ ငယ္စဥ္အခါဘဝမွာ မိဘရဲ႕တာဝန္ယူႈနဲ႔ ၊ မိဘေတြ
ရဲ႕ အရိပ္ေအာက္မွာ ခိုလွံုရင္း ဘဝကို႐ွင္သန္ႀကီးထြားလာၾက
တယ္ ၊ ပညာေတြသင္ယူတတ္ေျမာက္လာၾကတယ္ ။ ဒါေပ
မယ့္ တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြကေတာ့ ကိုယ့္အလွည့္ကို တစ္ဖန္ျပန္
လည္ က်ေရာက္လာတဲ့အခါမွာ ေၾကာက္ရြ႔ံေနတတ္ၾကပါတယ္
။ ဒါက လူတိုင္းအတြက္ လံုးဝမျဖစ္သင့္တဲ့ အရာတစ္ခုပါ။ လူ႔
ေလာက ၊ လူ႔သဘာဝက အသက္ေတြ တစ္ရက္ထက္တစ္ရက္ တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ ပိုၿပီးႀကီးလာတိုင္း တာဝန္ေတြဟာ တစ္
ရက္ထက္တစ္ရက္ တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ ေျပာင္းလဲက်ေရာက္
လာ ၊ ႀကီးထြားလာ လာၾကတာပါ ။ ကိုယ့္အေပၚက္ိုက်ေရာက္
လာတဲ့တာဝန္ေတြကုိ ဒီလိုမ်ိဴးသာ ေၾကာက္ရြံ႔ေနမယ္ဆိုရင္
ေတာ့ သင္ဟာ လူဖ်င္းလူညံ့တစ္ေယာက္ ျဖစ္သြားေတာ့မွာ
ေသခ်ာေနပါၿပီ ။

တစ္ခ်ိဳ႕သူေတြဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ မ်က္စိေ႐ွ႕မွာလဲ ျမင္ေတြ႔
ေနရတဲ့သူေတြ႐ွိပါတယ္ ။ Steemitမွ သူငယ္ခ်င္းေတြ အကိုေတြ ၊ အမေတြရဲ႕ ပတ္ဝန္းက်င္မွာလည္း ျမင္ေတြ႔ရင္ ျမင္ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္ ။ မိဘကေက်ာင္းထားေပးလို႔ ေက်ာင္း
တက္ၿပီးဘြဲေတြသာရသြားတယ္ ၊ ဒါေပမယ့္ အိမ္မွာေနၿပီး
မိဘလုပ္စာထိုင္ျဖဴန္း ၊ ဘာအလုပ္မွလည္းမလုပ္ တဲ့အတြက္
အဲ့ဒီလိုလူဟာလည္း ဘာတစ္ခုမွ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ပါဘူး ။
မိဘကလည္း ေထာက္ပံ့ႏိုင္တယ္ ၊ အရင္းအႏွီးလည္းေပးႏိုင္
ရက္သားနဲ႔ သူ႔ကုိယ္တိုင္က ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ ျဖစ္ေနတဲ့သူ
ေတြပါ ။ ဘာတာဝန္ယူမႈမွလည္း မ႐ွိတဲ့ လူမ်ိဴးေတြပါ ။
လူတစ္ေယာက္ဟာ အသက္ ႏွစ္ဆယ္ ေက်ာ္ၿပီး အရြယ္ေရာက္
လာရင္ အနည္းဆံုးေတာ့ ကုိယ့္ရဲ႕စားစရိတ္ ၊ အသံုးစရိတ္ေတြ
ကို ကိုယ္တိုင္႐ွာရမယ့္ တာဝန္ေတာ့ ယူႏိုင္ရမွာပါ ။

အဲ့ဒီလို ျဖစ္သလိုေန ၊ ဦးတည္ခ်က္မ႐ွိ ၊ ရည္မွန္းခ်က္မ႐ွိပဲ
စိတ္ကူးေပါက္ရာ လုပ္ၿပီး ကိုယ့္ရဲ႕တာဝန္ေတြကို ေၾကာက္ရြံ႔
ေနမယ္ဆိုရင္ ၊ ပ်က္ကြက္ေနမယ္ဆိုရင္ အဲ့ဒီလိုလူမ်ိဴးဟာ ဘာ
တစ္ခုမွ ျဖစ္လာမွာမဟုတ္ပဲ လူဖ်င္းလူညံ့တစ္ေယာက္ ျဖစ္
သြားမွာ ေသခ်ာေနပါတယ္ ။ ထိုကဲ့သို႔ေယာက္်ားေလးတစ္
ေယာက္ကိုလည္း ဘယ္မိန္းကေလးကမွ သေဘာက် ႏွစ္ၿခိဳက္
ၾကမွာမဟုတ္ပါဘူး ၊ အားကိုးအားထား ျပဳ်ခ်င္ၾကမွာ မဟုတ္
ပါဘူး ။ ပတ္ဝန္းက်င္ကလည္း ထိုသူကို ခ်ီးေျမႇာက္ေျပဆိုၾက
မွာမဟုတ္ပဲ အထင္အျမင္ေသးစြာနဲ႔ ေျပာဆိုျခင္းကို ခံရမွာပါ။
ထိုကဲ့သို႔လူဟာ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါလွ်က္ ၊ ႀကိဳးစား႐ုန္းကန္
၍ ရပါလွ်က္ ၊ ဘဝရဲ႕လိုရာခရီးကုိ သြားႏိုင္ပါလ်ွက္ ႀကိဳးစားမႉ
မ႐ွိ ေတြးေတာဆင္ျခင္ျခင္းမ႐ွိပဲ ေရအစံုမွာ ေမ်ွာၿပီးလိုက္ေနတဲ့
ေလွေပၚကလူမ်ိဴးသာျဖစ္ပါတယ္ ။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယံုၾကည္မႈ
ထား ႀကိဳးစားၿပီး ဘဝကို႐ုန္းကန္ ၊ ေရဆန္ကိုေက်ာ္၍ ေလွာ္ႏိုင္
မွ လိုရာဘဝခရီးပန္းကို ေရာက္႐ွိမွာ ျဖစ္ပါတယ္ ။

လူေတြဟာ ႀကိဳးစားရင္ ဘုရားေတာင္ျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႔ ဆို႐ိုး႐ွိၾက
ပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္အလုပ္မဆို လြယ္ကူတယ္ လို႔ေတာ့ မ႐ွိပါဘူး ။ သူေနရာႏွင့္သူ သူ႔အခက္အခဲႏွင့္ သူခ်ည္းပါပဲ ။ အခုကြၽန္ေတာ္တို႔ေတြ Steemit မွာ စာေတြေရးၾကတယ္ ၊တင္ၾကတယ္ ။ အျပင္ပန္းၾကည့္ရင္ေတာ့ ဒါေလးေရးရတာ လြယ္လြယ္ေလးပါလို႔ ထင္ျကတယ္ ။ ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လဲ ထင္ခဲ့ဖူးပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္တိုင္ေရးၾကည့္တဲ့အခါမွ တကယ္ခက္ခဲမွန္း သိလာရတာပါ ။ တျခားေသာအလုပ္ေတြလဲ သူ႔ေနရာႏွင့္ သူ႔အခက္အခဲႏွင့္သူ ပါပဲ ။ ကြၽန္ေတာ္ ႐ွစ္တန္း ကိုးတန္းေလာက္က ကြၽန္ေတာ့္အကိုနဲ႔ သူ႔ရဲ႕သူငယ္ခ်င္းေတြ တကၠသိုလ္ သြားတက္ၾကတယ္ ။ သြားၾကတယ္ ၊ လာၾကတယ္ ။ သူတို႔ဘဝေတြၾကည့္ရတာ အေတာ္ေလးက္ုိ ေပ်ာ္စရာေကာင္းၿပီး လြပ္လပ္ေနတဲ့ ဘဝႀကီးတစ္ခုလို႔ ထင္ခဲ့မိပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ေတြ႔ ၊ ၾကံဳေတြ႔လာတဲ့အခါက် ေတာ့ထင္ သလိုေတြ မဟုတ္ပါဘူး ။ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ စာေတြ က်က္ရတယ္ ၊ projet ေတြလုပ္ရတယ္ ။ ဆယ္တနတုန္းက ဆရာမေတြေျပာေနက်စကားျဖစ္တဲ့ " နင္တို႔ေတြ တကၠသိုလ္ ေရာက္ရင္ စာဒီေလာက္မက်က္ရေတာ့ဘူး " ဆိုတဲ့စကားရဲ႕ ဆန္႔က်င္ဘက္ပါပဲ ။

ဘယ္အလုပ္မဆို ခက္ခဲတယ္ဆိုေပမယ့္လည္း လူတိုင္းကိုယ္စိီ
မွာ ကုိယ္နဲ႔ကိုက္ညီမယ့္ ၊ အလုပ္တစ္ခု ႐ွိဖို႔ ၊ လုပ္ဖို႔ေတာ့ တာ
ဝန္႐ွိၾကပါတယ္ ။ လူ႔ဘဝခဏေလး ရစဥ္အတြင္းမွာ ကိုယ့္ရဲ႕ ႐ွိ
သမွ် ဇြဲ ၊ လံု႔လ၊ ဝိရိယ ၊ ညဏ္ပညာတို႔ကို အားကုန္စိုက္ထုတ္
ႀကိဴးပမ္းၿပီး ေအာင္ျမင္တဲ့သူ တစ္ေယာက္ ျဖစ္လာေအာင္
ႀကိဳးစားရမွာ လူတိုင္းရဲ႕ ဘဝေပး တာဝန္တစ္ခုပါ ။ အဲ့ဒီတာဝန္
ကို ေ႐ွင္လႊဲေနမယ္ ၊ ေၾကာက္ရြံ႔ ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဲ့ဒီလူ
ဟာ လူဖ်င္းလူညံ့တစ္ေယာက္ ျဖစ္လာမွာ အေသအခ်ာပါပဲ ။