Przez ostatnie dwa dni Królestwo było zamknięte, ale to wcale nie oznaczało, że miałem wolne. Korzystając z pustego lokalu zabrałem się za porządki i jak zwykle zadanie to przygniotło mnie całym swoim ciężarem. Sporo udało się zrobić, choć o wiele mniej niż bym chciał. Ale już się pogodziłem z tym, że życie jest jak planszówka i ruchy są ograniczone.
Oczywiście gdzieś tam w tle są też inne sprawy. Rozkmina nad grą o przemytnikach kakao (są postępy) i próby (nieudane) skontaktowania się z 
W każdym razie dziś w końcu mam wolne. Pojechałem na Podkarpacie, gdzie od czwartku jest 
Radosnych Świąt!
