W otwartej enklawie idziemy pod prąd. Pozostajemy miejscem niekomercyjnym, choć w Krakowie łatwiej byłoby zrobić kolejny lokal dla turystów. Równocześnie nie bierzemy pieniędzy od państwa, bo uważamy, że grantoza przynosi więcej szkód niż korzyści. W obliczu kryzysów nie przechodzimy w tryb zdalny. Jesteśmy otwarci zarówno w chwilach radości jak i smutku. Nie uważamy izolacji za lek na wszystkie problemy. Wręcz przeciwnie.
Idziemy pod prąd. W gruncie rzeczy jednak przecieramy zasypany szlak, który prowadzi do odtworzenia czegoś, co Ray Oldenburg nazwał “miejscami trzecimi”. Nie jest to rekonstrukcja 1:1 bo przez ostatnie 30 lat świat mocno się zmienił. Wiemy, że nie cofniemy się do lat 90-tych. Chcemy jednak zachować fundamentalne cechy miejsc trzecich takie jak otwartość, łatwy dostęp, społeczność stałych bywalców zagadująca do nowoprzybyłych, swoboda przyjścia bez specjalnego powodu i przede wszystkim - spontaniczna rozmowa jako główna aktywność. Odtworzenie takich miejsc to nasza misja. Choć na razie ogranicza się ona tylko do Biskupiej 18.