Wczoraj rozpoczęliśmy w Królestwie 100. tydzień rozmów polsko-ukraińskich. Odliczam to skrupulatnie na koncie 
Sprawę rozwiązałby opłacany koordynator, który poświęcałby sporo czasu na promocję, pisanie wiadomości i trzymanie ręki na pulsie. Nikogo takiego jednak nie ma i nic nie wskazuje, że kiedykolwiek się pojawi. Pozostaje więc działać tak jak działamy, w małej skali, starając się przy każdej okazji pozyskiwać Polaków do rozmów (bo to z Polakami jest największy problem). Od jakiegoś czasu chodzi mi po głowie pomysł, by rozszerzyć formułę i dać możliwość wymiany językowej również innym obcokrajowcom. Marzy mi się KBK jako oddolne centrum integracyjne, gdzie można spotkać ciekawych ludzi. Na razie jednak nie mam pomysłu jak ogarnąć kwestię łączenia ludzi w pary do rozmów. Już w przypadku Ukraińców i Polaków nie jest to proste, choć o tyle łatwiejsze, że mamy do czynienia z góra dwoma językami (ukraiński/rosyjski). Z każdym kolejnym językiem sytuacja się komplikuje jeszcze bardziej. No chyba, że zrezygnujemy z elementu uczenia się przez Polaków innego języka. Problem ten z pewnością rozwiązałaby Szkoła Bez Kresu, ale nabór zakończył się fiaskiem. Może z czasem coś się zmieni...
