Życie moje
jakże piękne jesteś
i jak bardzo krótkie
jak pył rzucony
w otchłań wieczności
Za mną ciemność
przede mną
niewiadoma
teraz i tutaj
jest moja wieczność
Z pyłu narodził się
wszechświat
pyłem jestem
eksplodującym w wieczność
miłością lub pustką
Bożą myślą
lub wieczną
samotnością
/12. 08. 2019 Feliks Grywaldzki/
