Poznajemy ludzi razem czas spędzamy i po chwili już się nie znamy mijamy się nierozpoznawani Chwytamy każdą chwilę jak na własność daną wyrzucamy później jak niepotrzebną i zapomnianą Kochamy na zawsze

Życie moje jakże piękne jesteś i jak bardzo krótkie jak pył rzucony w otchłań wieczności Za mną ciemność przede mną niewiadoma teraz i tutaj jest moja wieczność Z pyłu narodził się wszechświat pyłem jestem

Leżąc zadaję sobie pytanie: dlaczego dopiero dziś wpadłem na tak genialną platformę ☺ Mam nadzieję, że znajdziecie u mnie interesujące Was treści.