ဝသန္ခါမွီ မိုးပန္းခ်ီမို ့ အရပ္ရွစ္မ်က္ႏွာ တစ္ခြင္လံုး ပိန္းပိတ္ေနျကသည္။ ရွုိက္ျကီးတငင္ ငိုေတာ့မည့္ မ်က္ႏွာ
ညိဳရာမွွ ေမွာင္ ေမွာင္ရာမွ မည္းကာ မ်က္ႏွာမည္းျကီးသဖြယ္ ညိဳ ့ညိဳ့မိွုင္း ေနပါေတာ့သည္။ ထက္အာကာယံတြင္ မိုးသားတိမ္လိပ္ ျဖဴညိဳမည္းတို ့သည္ အနက္ေရာင္ဝတ္စံုကို ဝတ္ဆင္ကာ ေမာ္ဒယ္ေလးမ်ားပမာ ယိမ္းႏြဲေနျကသည္။
မိုးရာသီ သဘာဝကို စာဘယ္လို ဆိုေစဦးေတာ့ မီွမယ္မထင္။ အလွမေဟသီ မိုးပန္းခ်ီ ျမင္ကြင္းပင္ျဖစ္ေပေတာ့သည္။
တိမ္ေရာင္စံုတို့ ကလဲ ေဝဟင္တြင္ ေလဟုန္စီးကာ ရီးေလးခို၍ စိန္ေျပးတမ္းေဆာ့ကစားေနျကပါသည္။
အပူမရွိေသာကမသိျဖင့္ ေျခဦးတည့္ရာ ေလလြင့္ေနေသာ
ဂ်စ္ပစီမိုးတိမ္တုိက္မ်ားကလည္း ေဝဟင္ခရီးမွ ကမာ႓ပတ္ေနျကသည္။ျပာတစ္ခ်ဳိ့ ညိဳတစ္္္ခါ မည္းတစ္လွည့္ ေမွာင္တစ္ခ်ိန္ျဖင့္ တိမ္ပဲြေတာ္ ခင္းက်င္းကာ လူယဥ္ေက်း တိမ္ေရြးေနျကသကဲ့သို ့ပင္။ဆင္းရဲ ဒုကၡဟူသည္ကိုပင္ သူတို့ သိျကေလရဲ ့လားဟု ေတာင္ေတာင္အီအီ ေတြးေတာမိပါသည္။
