Merhaba,ben Gamze.Buralarda yeniyim ve kendi duygu ve düşüncelerimi,ilginç fikirlerimi kişisel gelişim ve motivasyon konuşmalarımı paylaşabileceğim bir ortam arıyordum.Şimdi size biraz kendimden bahsedeyim; İŞTE BU BEN :)
23 yaşındayım,Ankara'da yaşıyorum.Şuan bir işle uğraşmıyorum ancak bir işim olması için elimden geleni yapıyorum.Üniversiteden yeni mezunum.Eğitim hayatım boyunca zamanımı dünyayı sorgulamaya keşfetmeye ve haylazlığa ayırdığım için harika bir üniversite okuyamadım.İktisat bölümü mezunuyum.Kafamda 'işte aradığım meslek bu' diyebileceğim bir meslek olmadığı için,okuduğum bölümü sevdim.Benim bir mesleğim olursa bu etrafıma neşe ve enerji saçmak ve bir işi başarmak için dünyanın en iyi motivasyonunu sağlamak olurdu. Olumsuzluktan,stresten,endişeden,kaygıdan,öz güvensizlikten nefret ederim.Çünkü inandığında ve istediğinde yapamayacağın hiç bir şey olmadığını düşünüyorum.Ve eğer istediğin ve inandığın halde başaramadım diyorsan inan bana istediğin şeyin olmaması gerekiyordur.Çok sorgulamayı da,körü körüne inanmayı da sevmem.Hayat kısa ve ben anın kadınıyım. Burada eğer sahip olduğum şeylerden de bahsetmem gerekirse çılgın bir ailem var.Kendini 18 yaşında zanneden hiper aktif bir babam ;
Kontrol delisi,otoriter,temizlik hastası,babamla alakası olmayan ama evdeki bütün dengeyi sağlayan annem ;
Babam her evden bir tane deli çıkar,oda sensin der.Küçük kız kardeşim Gonca ise gayet aklı başında ;
Babam erkek çocuğu olmasını istemiş ancak bunun için hadi üçüncü bir deneme yapalım dememiş.Bana oyuncak arabalar ve trenler almışlar erkek gibi yetiştirmişler.
İlk okulda kız futbol takımındayım ve son sınıf öğrencisi kadar uzun boyluydum.Lisede voleybol oynadım ancak benim hiç bir şeye yeteneğim yok gibiydi.Ama bir gün 180 boyumun bir işe yarayacağından eminim.
Kitap okumaktan,seyahat etmekten,ailemle vakit geçirmekten hoşlanıyorum.Arabalara aşığım ve en büyük zevkim araba kullanmak.Arkadaşlarımla mükemmel bir bağım var.Hiç biri birbirine benzemiyor ve farklı karakterler.Herkesle anlaşabiliyorum çünkü onları oldukları gibi kabul ediyorum.Ama genelde verimli zaman geçirme taraftarıyım.Arkadaşım bana bir şeyler katmalı.Ve bu bazen mutluluk ve enerji bile olabilir.
Her gün kendime ' bugün sahip olduklarına şükretmelisin ancak yarın için yetinmemelisin ' derim. Mucizelere inanıyorum çünkü belki bir gün sizinle paylaşacağım aslında çok kötü olup daha sonra mükemmel fırsat ve olanaklara çevrilen olaylar yaşadım.Ve hepsi hayata bakan penceremi genişletti.Ve artık ben yolumun güzel olmasını istiyorum ancak beklemiyorum.Çünkü kendime bir söz verdim.Hayatın bana sunduğu yol çamurlu olursa ben çiçekler ekeceğim. Ve bir şeyi çok istersem mecbur hissedeceğim. Bu ufak bir düşünce yapımı gösterme çabam.Umarım beni seversiniz ve sizlere inanılmaz güzel şeyler katarım.
Tekrar MERHABAA :))