Türk edebiyatı ilk olarak sözlü olarak ortaya çıkmıştır yazının icadıyla yerine yazılı edebiyata bırakmıştır. Toplumlar ve insanların Sosyal hayatları farklılaştıkça, edebiyatta değinilen konular farklılaşmıştır. Edebiyat geniş bir konu olduğu için kolay araştırılabilmesi için bölümlere ayrılmıştır. Edebiyatın birçok alt dalı ve bölümleri vardır.
Sözlü dönemde Sav, Sagu, Koşuk, Destan gibi türler vardı. Dönemin dili sadeydi. Şiirler, sığır adı verilen av törenlerinde, yuğ adı verilen yas törenlerinde ve şölen adı verilen toplu ziyafetlerde söylenmiştir.
Bu dönemde Göktürk ve Uygur alfabeleri kullanılmıştır. Metinler genelde hayvan derileri üzerine yazılmıştır. Çoğunlukla konu dini inanışlarıdır. Günümüze kalan eserlerden Orhun Kitabeleri örnek verilebilir.
Halk edebiyatı ise kendi içinde Aşık Tarzı Halk Edebiyatı, Anonim Halk Edebiyatı ve Dini Tasavvufi Halk Edebiyatı olarak üçe ayrılır.
Divan edebiyatının dili süslü ve ağırdır. Divan Edebiyatı İslamiyet'ten sonra olduğu için genelde Allah aşkı peygamber aşkı gibi konuları ele alır. Arapça ve Farsça dan kelimelere yer verilir.
Halk edebiyatı halkın edebi zevkini karşılamaya yöneliktir. Anadolu'da yetişen saz şairlerinin Tekke şairlerinin oluşturduğu edebiyattır. Bu dönemde hep ikinci sırada kalmıştır.
Bu dönem edebiyatı
olmak üzere beşe ayrılır. Bu beş bölümden üçü hakkında bilgi sahibi olduğum için sadece onları yazabileceğim.
Roman, hikaye, eleştiri, makale gibi batıdan alınan edebi türler Tanzimat Fermanı'nın ilanı ile başlayan Tanzimat Döneminde edebiyatımıza girmiştir. Bu dönemde vatan millet adalet gibi konular işlenmiştir. Sanatçıları Romantizm ve Realizm'den etkilenmiştir.
Serveti Fünun döneminde yazarlar eserlerinde güzelliği ve sanatı öne çıkarmaya çalışmışlardır Bu yüzden eserlerinde yabancı ve süslü kelimelere yer vermişlerdir. Eserlerinde toplumsal konulardan çok bireysel konulara yer vermişlerdir ve eserlerini karamsar ve içe kapanık bir şekilde yazmışlardır. Kafiyenin göz için değil kulak için olduğu anlayışına sahiptirler. Bu yüzden yazılışı farklı ama okunuşu benzer kelimelerle kafiye yapmışlardır.
Milli Edebiyat dönemi eserlerinde genellikle vatan sevgisi millet ve Kurtuluş Savaşı gibi konular ön plandadır. Milli edebiyat dönemi şairleri Batı'yı körü körüne bağlanmaya yanlış bulmuş ve kendilerine kaynak olarak öz kültürlerini görmüşlerdir. Dönemin usta yazarları dilde sadeliği savunmuşlardır ve eserlerine de bunu yansıtmışlardır.
Postumu okuduğunuz için teşekkür ederim kısıtlı Bir zamanım olduğu için ancak bu kadar yazabildim. Yorumlarınızı bekliyorum.
