O gün Steemit #tr topluluğuna destek amacıyla @edebiyat hesabından yayınladığım Kısa Öykü Yarışmasının duyuru metnin altına yorum etkinliği düzenlemiştik. Etkinlikte en güzel atasözünü yazanlara belli kişiler oylama yapacaktı. Her şey çok güzel gidiyordu. Gerçekten bir yere kadar güzel gidiyordu. Ta ki her şeyin bir kenara atıldığı ve
@sahinadm yani ben;
@edebiyat ve
@tahirozgen'in takıntılarının kendini göstermeye başladığı o ana kadar. Aşağıya o anın başlangıcından sonuna kadar
@tahirozgen'le konuştuklarımızdan bir şiir oluşturmaya çalışacağım. Bakalım nasıl olacak...
@sahinadm:
@love-life yorum etkinliğinden haberdar olmak istiyordu sanırım. :)
Şimdi hatırladım. Her şey @love-life'ın etkinliğe katılmak istemesi ve etiketlenerek kendisine haber verilmesinden sonra başladı. Ah ah.
@avina:
Haber verdim hocam
@love-life:
Ever haberdar edildim çok teşekkür ediyorum @avina ve
@sahinadm 🙏😊 dayanışma güzel bir duyguymus
@avina:
Rica ederim #tr topluluğu olarak hep birlikte hareket edersek daha iyi yerlere geliriz inşallah
@sahinadm:
Devamlı olması daha güzel bir duygudur. :)
@avina:
İnşallah olacak hocam :)
Burada @sahinadm aynı yorumu
@avina'ya ikinci cevap olarak vermesiyle alevler yükseldi ve
@tahirozgen fırsatı kaçırmadı. :)
@sahinadm:
Devamlı olması daha güzel bir duygudur. :)
@tahirozgen:
Ve hatta daha da güzel bir duygu olması için devamlı olması iyidir
devamlı olması daha güzel bir duygudur
ve hatta daha da güzel bir duygu olması için devamlı olması iyidir
en güzel bir duygu olması için de en devamlı olması gerekiyor
en duygulu bir güzel gördüm çok devamlıydı
bazı devamlı duygular çoklu oluyormuş
çok duygulu devamlılıklar varmış uzak ülkelerde, en güzelmişler
en devamlı ülkelerde uzak duygulu çokluklar varmış, güzelmişler
çokluğun içinde çoluk çocuklu ülkeler varmış, duyguları uzaktan en güzelmiş
duyguların içinde en güzel ülkeler varmış daha çocuklarmış
Hiç düzenleme yapmaya gerek kalmadı. Deli gibi şiir yazmış bunlar konuşurken. :) Bu şiir şu an aşırı Sembolist, Dadaist ve Sürrealist oldu. İşte Deliliğe Övgü budur.
Andre Breton – Landscape, 1933
Katılan bütün dostlarıma sevgilerimi uzatıyorum, buyurun.