Gece gündüze evriliyor ruhumun damarlarında, yeşil bir güvercin kanatlarıyla huzuru savuruyor dört bir yana. Durup düşününce kaybolan o huzuru. Çünkü sebepsiz temeller üzerine kurulmuştur o. Boşlukta savrulan bir tüy gibi, bilinçsizce yön değiştirir. Ufak bir etkiyle bulutların üzerine dek çıkar. Üzerine konan ufak bir damla onu yerlere çarpar. Boşlukta süzülürken mutludur.
"Sen nesin?"
Diye sorsan cevap veremez. Cevabı bilir fakat kendinden utanır. Bulunduğu yerde olmaktan pişmanlık duyar. Bu soru onu düşünceye sevk eder. Düşünce, temelsiz huzur ve mutluluk diyarını bir deprem gibi sallar. O zayıf temellerini yıkar.
Düşünce hüzündür.
Düşünmekten kaçar.
Yazarken dinlenen
Patrick watson | Lighthouse 🎧