ကုိယ့္ကုိ စြန္႔ခြာသြားသူကုိလည္း
နားလည္ခြင့္လႊတ္ေပးႏူိင္ၿပီး
ေနတတ္လာခဲ့ၿပီ။
ေပ်ာ္ရႊင္မူွေတြ ၾကဳံေတြ႔လာရင္ အရမ္းႀကီးမေပ်ာ္တတ္သလုိ
စိတ္ညစ္စရာေတြကုိလည္း လက္ခံေျဖ႐ွင္းႏူိင္လာၿပီး
ေနတတ္ခဲ့ၿပီ။
ေအာင္ျမင္မႈ ၏ အရသာကုိ ခံစားတတ္လာသလုိပဲ
႐ူံးနိမ့္ရျခင္းရဲ႕ အ႐ူံးဒဏ္ကုိလည္း နားလည္လာၿပီး
ေနတတ္ခဲ့ပါၿပီ။
ေတြ႔ဆုံၾကဳံကြဲ ၊ ျဖစ္ၿပီးရင္ပ်က္တတ္တယ္ဆုိတဲ့
နိယာမကုိ သေဘာေပါက္လာျပီး အေနသာဖုိ႔ထက္
ေနတတ္ေအာင္ျကဳိးစားတတ္လာခဲ့ၿပီ။
ကုိယ္ေကာင္းေနလည္း ကုိယ့္တန္ဖုိးကုိ နားမလည္သူေတြ
အနားမွာ ေနတတ္ေအာင္ ၾကဳိးစားတတ္လာၿပီ
ကုိယ္အေကာင္းဆုံး ေပးဆပ္ေနပါလ်က္နဲ႔
ကုိယ့္ဆီက ရသမ်ွယူသြားတတ္တဲ့ လူတစ္ခ်ဳိ့ရဲ႕ သဘာဝကုိ
ိနားလည္လက္ခံတတ္လာျပီး ေပ်ာ္ေအာင္ေနတတ္လာခဲ့ၿပီ။
ခနၶာ႐ွိရင္ ေဝဒနာဆုိတာ ႐ွိလာမွာျဖစ္သလုိ
လူရယ္လုိ႔ျဖစ္လာျပီဆုိတာနဲ႔ အငုိနဲ႔စပီး တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္က်ရင္ အငုိနဲ႔လမ္းခြဲ
ရမယ္ဆုိတာကုိလည္း လက္ခံတတ္လာျပီး ေနတတ္လာခဲ့ၿပီ။
ကုိယ္တန္ဖုိးထားရသူေတြ ဆုံး႐ူံးရတဲ့အခါမွာလည္း
သူမထားခဲ့လည္း တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ကုိယ္ကထားခဲ့ရမယ္ဆုိတာ သိလာျပီး
ေနတတ္လာခဲ့ၿပီ။
ဆင္းရဲျခင္း ႏွင့္ ခ်မ္းသာျခင္းရဲ႕ အလႊာပါးပါးေလးမွာ
ေငြေၾကးထက္ ေမတၱာတရားက ပုိအေရးပါတယ္ဆုိတာသိလာျပီး
ေနတတ္ခဲ့ၿပီ။
ပကာသနေတြေၾကာင့္ ပူေလာင္မႈေတြၾကားမွာ
ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားဖုိ႔ထက္ ႐ုိး႐ုိးေအးေအးေနျခင္းက
ေအးခ်မ္းမူွအစစ္အမွန္ဆုိတာ သိလာျပီး ေရာင့္ရဲလာတတ္ခဲ့ၿပီ။
မေတာ္ေလာဘေၾကာင့္ ရလာတဲ့ အက်ဳိးအျမတ္ထက္
သူမ်ားမ်က္ရည္မပါတဲ့ ထမင္းက အဆိပ္မသင့္ဘူးဆုိတာသိလာျပီး
သင့္ေတာ္တဲ့ေလာဘကုိ ထားတတ္လာခဲ့ၿပီ။
အသိပညာေတြျမင့္မားလာတာနဲ႔အမ်ွ လူ႔ဘဝမွာ
အေရးအႀကီးဆုံးက လူပီသဖုိ႔ဆုိတာ သိလာျပီး
အမွားေတြမလုပ္မိေအာင္ သတိထားေနထုိင္တတ္လာခဲ့ၿပီ။
တကယ္ေတာ့ လူဘဝဆုိတာ
အေနသာဖုိ႔ထက္ ေနတတ္ဖုိ႔လုိပါတယ္
အေသသာဖုိ႔ထက္ ေကာင္းေသာေသျခင္း ျဖစ္ဖုိ႔လုိပါတယ္။
