လူတစ္ေယာက္က
နဂုိကထက္ သိသိသာသာ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္
သြားတယ္ဆုိရင္ ေသခ်ာပါတယ္
သူ႔မွာ ေျပာဖုိ႔ဆြံ႔အ သြားရေလာက္ေအာင္
ခံစားခ်က္ေတြ အရမ္းမ်ားေနလုိ႔ပါ။
လူတစ္ေယာက္က သူနဲ႔
ေတြ႔ဆုံရတဲ့ လူသားတုိင္းလုိလုိကုိ
ဘုကလန္႔ ဆက္ဆံတတ္လာပီဆုိရင္ ေသခ်ာပါတယ္
လူေတြအေၾကာင္း ႏုိက္ႏုိက္ခြၽတ္ခြၽတ္သိလာပီး
မာယာေတြကုိ မုန္းတီးလာလုိ႔ပါ။
လူတစ္ေယာက္က
နဂုိကထက္ အရမ္းစိတ္႐ွည္သည္းခံလာတယ္ဆုိရင္
ေသခ်ာပါတယ္ ပူေလာင္မူွေတြ သူေၾကာက္လာပီး
မာန္မာနေတြ ခဝါခ်ကာ ေအးခ်မ္းမူွကုိ
သူ႐ွာေဖြေတြ႔႐ွိခဲ့လုိ႔ပါ။
အျမဲတမ္းျပဳံးရႊင္ေနသူတစ္ေယာက္က
အံ့ျသစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ တည္ၿငိမ္လာတယ္ဆုိရင္
ေသခ်ာပါတယ္ သူဟန္ေဆာင္ျပဳံးျပဖုိ႔ကုိ မျပဳံးႏူိင္ေလာက္ေအာင္
ရင္ထဲမွာ အရမ္းနာက်င္ေနရလုိ႔ပါ။
ေပါ့ေပါ့ပါးပါးနဲ႔ ဘာကုိမွအေလးမထားသလုိ
ေနတတ္သူတစ္ေယာက္က အရင္ကထက္ ေလးနက္ပီး
တစ္ေယာက္တည္းေနရတာကုိ ႏွစ္သက္လာတယ္ဆုိရင္
ေသခ်ာပါတယ္ သူ႔ကုိေျပာင္းလဲေစႏူိင္တဲ့ ႀကီးမားတဲ့
ေနာင္တ ႀကီးႀကီးတစ္ခုေတာ့ ႐ွိေနလုိ႔ပါ။
လူတစ္ေယာက္က ပုံမွန္ထက္
ေျပာင္းလဲလာတယ္ဆုိတာက နာက်င္မူွ ၊ ေနာင္တ
အမွား ၊ အခ်စ္ ၊ ေအာင္ျမင္႐ူံးနိမ့္မူွ၊ လိမ္ညာခံရမူွ ႏွင့္
ဒဏ္ရာ ဒဏ္ခ်က္ ေတြေၾကာင့္ မေျပာင္းလဲခ်င္ဘဲ
ေျပာင္းလဲလာတတ္ၾကတယ္။
တစ္ခါတေလက်ေတာ့
အသက္အရြယ္၊ ေလာကဓံ တုိက္စားမူွ ၊ ပတ္ဝန္းက်င္ေၾကာင့္
လူအမ်ားႀကီးနဲ႔ ေနရတာထက္
တစ္ေယာက္တည္း တိတ္ဆိတ္စြာ
ၾကဳိးစား႐ွင္သန္ေနထုိင္လာျခင္းက အမာရြတ္ ျပည့္ေနေသာ
လူသားတစ္ခ်ဳိ့္ရဲ႕ သဘာဝပါပဲ။
