این دایناسور گوشتخوار که اندازهی اسکلت آن تقریباً به ده متر میرسد، در روز چهارم ژوئن در حراجی آگوت پاریس به فروش گذاشته شد.
اسکلت این دایناسور تقریباً کامل بود و به مبلغ ۲٫۳۶ میلیون دلار فروخته شد. البته این موضوعی است که دیرینهشناسان از آن زیاد خوششان نیامد.
Image credit: LiveScience
البته این فروش غیرقانونی نبود، زیرا این ساکت در سال ۲۰۱۳ در یک حفاری خصوصی در وایومینگ آمریکا کشف شده بود. بر اساس قوانین ایالات متحده، وقتی که فسیلی در یک زمین خصوصی پیدا میشود، متعلق به صاحب زمین است، و مالک میتواند از نظر قانونی آن را از کشور خارج کند.
با این حال، مشکلی که از نظر دانشمندان در این کار وجود دارد، این است که اینگونه فسیلها ممکن است هنوز به طور کامل مطالعه نشده باشند و فروختن آنها میتواند به ضرر تحقیقات علمی و پیشرفت علم و دانش تمام شود.
معمولاً وقتی چنین اشیای به حراج گذاشته میشود، قیمت به قدری بالا میرود که مراکز علمی و تحقیقاتی بودجهی خرید آن را ندارند. در واقع، موزهها و مؤسسات پژوهشی برای هر نمونه حدود ده هزار دلار پول میدهند، که معادل هزینهی حفاری و مسافرت به محل است. درحالیکه این مبلغ حدود دویست برابر کمتر از قیمتی است که روی این دایناسور گذاشته شده است.
اگر چنین روندی باب شود، ممکن است صاحبان زمینهای خصوصی در آمریکا تمایلی به همکاری با مراکز علمی نداشته باشند و حفاری و پیدا کردن فسیلها را بهعنوان یک عمل تجاری در نظر بگیرند، و این فسیلهای ذیقیمت را به بالاترین قیمت پیشنهادی بفروشند.
چنین روندی اساساً به ضرر پیشرفت علم و تحقیقات دیرینهشناسی تمام خواهد شد. بدین خاطر است که بسیاری از پژوهشگران با حراج فسیلهای دایناسورها مخالفاند.
لازم به ذکر است که دایناسور مذکور مربوط به حدود 150 میلیون سال قبل است و احتمالاً از گونهی آلوسوروس (Allosaurus) است. البته برخی از محققان معتقدند که این فسیل ممکن است به گونهی جدیدی تعلق داشته باشد. ولی به هر حال، چنین بحثهایی باید در مجامع و محافل علمی مطرح شود و جای آن در میز حراج نیست!
