ارتباط عینک و بهره‌ی هوشی

یکی از کلیشه‌های شایعی که در میان مردم وجود دارد، این است که تصور می‌شود که افرادی که عینکی هستند، هوش بالاتری دارند. به عبارت دیگر، معمولاً شاگردان باهوش کلاس افرادی عینکی هستند. سؤال این است که آیا این تصور واقعیت دارد؟ یک مطالعه‌ی جدید نشان می‌دهد که این تصور احتمالاً درست است.

اخیراً مطالعه‌ی ژنتیکی بزرگی درباره‌ی کارکردِ شناختی افراد و عوامل مرتبط با آن انجام شد. عنوان مقاله این است: «شناسایی ۱۴۸ جایگاه ژنتیکی مستقل مؤثر بر کارکرد شناختی عمومی با مطالعه‌ی ۳۰۰٬۴۸۶ نفر». در این مطالعه، پژوهشگران در اسکاتلند داده‌های بالغ بر ۳۰۰ هزار فرد ساکن آمریکای شمالی، اروپا، و استرالیا را برای شناسایی ژن‌های مرتبط با هوش مورد بررسی قرار دادند.

یکی از یافته‌هایی که از این مطالعه به دست آمد، این است که سطح بالاتر بهره‌ی هوشی با احتمال بیشتر عینک زدن همبستگی دارد. در ضمن، مؤلفان این مطالعه متوجه شدند که بین متغیر‌هایی از قبیل فشار خون بالا و عواملی از قبیل کارکرد عمومی شناختی و زمان واکنش‌دهی نیز ارتباط وجود دارد. همچنین زمان واکنش‌دهی با وضعیت‌هایی مانند اختلال کمبود توجه–بیش‌فعالی، اختلال دوقطبی، و شیزوفرنی نیز در ارتباط بود.

این تیم محققان از دانشگاه ادینبرو یافته‌های خود را در مجله نیچر ارتباطات منتشر کردند. در این مطالعه داده‌های شناختی و ژنتیکی افراد شرکت‌کننده بین سنین ۱۶ تا ۱۰۲ سال مورد مطالعه قرار گرفت. پژوهشگران در این مطالعه ۱۴۸ ناحیه‌ی ژنومی را که در ارتباط با کارکرد شناختی است، مورد بررسی قرار دادند.

مؤلفان این مقاله اظهار داشتند که افرادی که سطح بالاتر کارکرد شناختی دارند، عموماً عمر طولانی‌تری دارند و از محرومیت کمتری رنج می‌برند. در نتیجه ارتباط بین هوش و سلامت جسمانی می‌تواند بینش‌های مهمی را درباره‌ی تأثیر مغز در سالم ماندن و عمر طولانی در اختیار ما قرار دهد. البته باید دانست که این ارتباطات همواره همبستگی‌های عِلّی و سببی نیست و اندازه‌گیری هوش نیز به‌هیچ‌وجه به‌صورت استاندارد شده و دقیق انجام نمی‌شود.

در واقع هدف از مطالعات انجام شده، یافتن سازوکارهایی است که این اختلافات از طریق آن بر مهارت‌ها تأثیر می‌گذارند.