سیارهی زمین حدود چهار میلیارد سال پیش ایجاد شد. اما در ابتدا، زمین غیرقابل سکونت بود. در آن اثری از اکسیژن یافت نمیشد. فورانهای آتشفشانی در جایجای زمین رخ میداد و سیارکها مرتب به زمین برخورد میکردند. اما پس از مدتی نخستین اشکال حیات در زمین پدید آمدند.
سؤال این است که چه عاملی باعث این تغییر شده است؟ نخستین اسیدهای آمینه و پروتئینها و ملکولهای آلی چگونه پدید آمدند؟
تحقیقات جدید نشان میدهد که ترکیباتی به نام آنیونهای سولفیدیک در دریاچههای اولیهی زمین فراوان بودهاند. سولفیتها و بیسولفیتها از جملهی این ترکیبات هستند. البته هنوز نقش این ترکیبات در ایجاد حیات به خوبی روشن نشده است.
به نظر میرسد که آنیونهای سولفیدیک موجب تسریع تبدیل ملکولهای ساده به RNA میشوند.
در واقع، دانشمندان اخیراً نشان دادند که تنها با داشتن سیانید هیدروژن، سولفید هیدروژن، و نور فرابنفش امکان ساخت پیشسازهای RNA وجود دارد. این عوامل در شرایط اولیهی زمین موجود بودهاند. از آنجا که این مسیر میتواند در پیدایش حیات مؤثر بوده باشد.
بر اساس کشفیات جدید، این مسیرهای شیمیایی میتواند منجر به پیدایش نخستین اشکال حیات شده باشد. سیانید هیدروژن احتمالاً از دنبالهدارهایی که مرتب به زمین برخورد میکردهاند، حاصل شده است. منبع سولفید هیدروژن نیز احتمالاً فورانهای آتشفشانی بوده است.
به نظر میرسد که در حین فورانهای آتشفشانی، غلظت این مواد در دریاچههای زمین به حدی رسیده است که برای واکنشهای شیمیایی مورد نظر کافی بوده است.
البته هنوز در این زمینه تحقیقات در جریان است و نمیتوان با اطمینان در مورد فرآیند دقیقی که منجر به پیدایش نخستین اشکال حیات در روی کرهی زمین شده است، اظهار نظر کرد. اما به تحقیقات بیشتر ممکن است بتوان شرایط اولیه را در محیط آزمایشگاهی بازسازی کرد.
