به بیان عامیانه، ملائت (solvency) یعنی اینکه یک شرکت توان پرداخت دینهای خود را در سررسید دارد. عسر (insolvency) یعنی شرکت قادر به این پرداخت نیست.
در آمریکا، بر اساس بند ۱۰۱ قانون اصلاح ورشکستگی سال ۱۹۷۸، عسر یک وضعیت مالی است که در آن مجموع دیون یک شخص حقوقی بیشتر از مجموع تمام دارایی آن شخص با قیمت منصفانه باشد. بر اساس این تعریف، یک شرکت ممکن است دارای ملائت باشد، ولو به علت کمبود دارایی نقدی، به طور موقت قادر به پرداخت دیون سررسید شده نباشد.
توانایی یک شرکت برای بر آورده کردن تعهدات کوتاهمدت در سررسید معمولاً با اصطلاح نقدینگی تعبیر میشود. ملائت و عسر معمولاً اصطلاحاتی در رابطه با بلندمدت هستند. برای شرکتی که با مشکلات مالی جدی روبرو است، راههای چارهی چندی وجود دارد، از توافق داوطلبانه با بستانکاران گرفته تا توافق غیرداوطلبانه. در این فرآیند ممکن است پای دادگاهها هم به میان کشیده شود.
