برنامهریزی ریاضی اساساً ابزاری برای کمک به برنامهریزی و تصمیمگیری در مدیریت است. متداولترین روش، برنامهریزی خطی است.
برنامهریزی خطی روشی است که برای مسایلی که متغیرهای مختلفی در آنها دخالت دارند و متغیرها تحت محدودیتهای مشخصی هستند، «کارآترین» یا بهترین مسیر عمل را برای ما تعیین میکند.
برنامهریزی خطی اکثراً برای اختصاص منابع محدود مورد استفاده قرار میگیرد. بدین خاطر است که این روش در تجارتهایی که با منابع محدود، اعم از سرمایه، نیروی انسانی، و یا تأسیسات و تجهیزات، مواجهاند، کاربرد گستردهای دارد. غالباً به این مسایل، مسایل اختصاص منابع میگویند.
استفاده از برنامهریزی خطی محدود به وضعیتهای زیر است:
با دانستن این شرایط، مسئلهی برنامهریزی خطی از دیدگاه ریاضی معادل یافتن حل همزمان دستگاه معادلات یا نامعادلات خطی است، به گونهای که سیستمهای دترمینان آنها بهینه شود.
