Özellikle amatör balıkçılar arasında sıklıkla "paşa" olarak çağrılan balık türü... Neredeyse tüm kıyılarımızda kendini gösteren bir balık türü olup, nispeten daha küçük bir populasyon ile de olsa Karadeniz kıyılarında 10 kilo ve üzeri iri boylarına da denk gelinmektedir. Bu balığa "deniz levreği" denmesindeki sebep ise, hem tatlı sularda başka levrek türleri olduğundan hem de kendisini, denizde suni yollarla çiftliklerde yetiştirilip küçük boylarda balık hallerine ve restoranlara servis edilen "çiftlik levreği" türünden ayırt etmek içindir. İyi bir balıkçı iki türü yan yana koyup baktığında, balığın çiftlik levreği mi yoksa deniz levreği mi olduğunu anlayabilir. Çünkü deniz levreğinin kendine has bir rengi vardır ve çok iri boylara ulaşabilmektedir.
Genel olarak deniz levreği akıllı ve kurnaz bir balıktır. Ürkektir de... Oltacıyı çok uzaktan görebildiği gibi kendini güvende hissetmediği hiçbir zaman yeme atlamamaktadır. Kıyı ağlarına takılmamak için gerekirse ağın sağından solundan geçtiği gibi zor durumda kaldığında ise gerekirse ağın altını eşeleyerek altından kaçtığı da söylenir balıkçı arkadaşlar tarafından... Bu özelliği sayesinde de ticari avcılar tarafından yoğun olarak tutulamayan ender bir balıktır. Ama bir de zaafı vardır deniz levreğinin, bu belki de kendisinin tek olumsuz yönüdür ki bu da deniz levreğinin aşırı meraklı bir balık olmasıdır!
Bizler çoğunlukla oltalarımızın ucuna sahte/maket balık dediğimiz, suda yüzerken canlı bir balık izlenimi yaratan yemlerden takarız. Levrek de çoğu zaman merakına yenik düşüp bu yemin peşine takılır. Karnı tok da olsa, o an yemlenmiyor da olsa sırf merakından o yüzen şeyin peşine takılır ve suda yüzen o şeyin kendisine çok cazip geldiği, kendisini de güvende hissettiği bir an merakına yenik düşüp bu sahteye atlar. İşte amatör balıkçı için de anlatılmaz yaşanır dakikalar o an başlar...
Levrek avı diğer çoğu balık avlarına göre çok daha keyiflidir. Ve tabiri caizse amatör balıkçıda hastalık yapmaktadır (bkz. ben...) Yeme atladığı anda dünya ile tüm ilişkiniz kesilir, o an evrende sadece siz ve oltanızın ucundaki levrek vardır, artık başbaşasınızdır... Balığın büyüklüğüne ve hırçınlığına göre de aranızda büyük bir mücadele olur. Başarılı bir şekilde kendini kıyıya alabilirseniz büyük bir zafer kazanmışsınız demektir ve anlık olarak bacaklarınızın titrediğini farkedersiniz. Belki hastalık yapma sebeplerinden birisi de diğer balıklara göre daha az olduğu ve kolay kolay kandırılamadığı içindir. Misal, denizde istavrit varsa olta atarsınız siz de tutarsınız. Ya da kefal varsa kısa sürede birkaç kilo kefal tutabilirsiniz. Karadeniz bölgesi için konuşacak olursam, aynı şey diğer birçok tür için de geçerlidir. Ama denizde, olta attığınız bölgede levrek varsa illa ki tutacaksınız diye bir durum yoktur. Hem ihtişamlı bir balıktır levrek... Eşsiz görünümüyle kıyılara, suyun bittiği kumsalın başladığı noktalara kadar sokulup hedefindeki deniz canlılarının korkulu rüyası olarak gezinir. Levrek paşadır; levrek aşktır...
Bir haftalık bir levrek krizinden sonra bir kaç kilometre yol yürüyüp tutmayı başardığım bir levreğin fotoğrafıyla da entry'mi sonlandırayım
Not:
- İşbu entry'deki tüm fotoğraflar bana aittir ve daha önce birkaç platformda yine tarafımca paylaşılmış olabilir.
(All photos in this post are belong to me.)
