စတီးမစ္ ေဒၚလာလမ္းမၾကီးထက္က ေရႊျမန္မာမ်ား အားလံုး မဂၤလာပါခင္ဗ်ာ
ဆင္လိုလို သမင္လိုလို လူေတြၾကားထဲ....................က်ားရဲ ျဖစ္မွယွဥ္နိုင္မယ္.............
ငါကိုယ္တိုင္ မေသခ်ာတယ္...........ဘယ္လိုမ်ားလဲ.............. မုဆိုးျဖစ္လိုက္.............သားေကာင္ျဖစ္လိုက္......
သီခ်င္းစာသားေတြ ကူးခ်ေနတာ မဟုတ္ရပါဘူး ဆိုတာေလး ဦးစြာပထမ ၾကိဳေျပာပါရေစ။
ဒီပို႔စ္ေလးေရးရင္ ဒီသီခ်င္းနားေထာင္ရင္း အဲ႔လိုျဖစ္သြားလို႔ပါေလ..............
ဒီေန႔ေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္႔ရဲ႕ ဇာတ္လိုက္ေက်ာ္ ေမာင္ေဇာ္ရဲ႕ ဘ၀တစ္စိတ္တစ္ေဒသကို ေရးပါဦးမည္။ အႏွီးေမာင္ေဇာ္သည္
စတီးမစ္ႏွင္႔အတူ ေမြးဖြားလာခဲ႔သည္မွာ ေျခာက္လခန္႔ရွိျပီျဖစ္သည္။ အေစာပိုင္းကာလမ်ားဆီက သူ႔အေၾကာင္း
ေရးဖူးပါသည္။ထိုစဥ္က သူသည္ မူဆယ္ေစ်းအနီးတစ္၀ိုက္တြင္ က်င္လည္က်က္စားခဲ႔ေသာ အသိမၾကြယ္ေသးသည္႔ လူငယ္
ေလးေမာင္ေဇာ္ျဖစ္ခဲ႔ရပါေလသည္။ေနာက္ပိုင္း အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင္႔ ေမာင္ေဇာ္သည္ ကြ်န္ေတာ္႔ စာမ်က္ႏွာမ်ားထက္က
ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ႔ရပါေလသည္။ ယေန႔ညေတာ႔ သူ႔အား အလွည္႔ေပးမွ ေတာ္ကာက်မည္ဟုေတြးမိေလေသာေၾကာင္႔ ေမာင္ေဇာ္ရဲ႕
ယေန႔တစ္ေန႔တာျဖတ္သန္းပံုေလးအား ေဖာ္ျပလုိက္ပါသည္။
သူ႔နာမည္က ေမာင္ေဇာ္ အသက္အားျဖင္႔ႏွစ္ဆယ္႔ငါးပါတ္ခ်ာလည္ခန္႔ျဖစ္သည္။ အတန္းပညာက တစ္ပိုင္းတစ္စျဖင္႔ စီးပြားေရး
ေလာကထဲ ေစာစီးစြာပင္၀င္ေရာက္လာခဲ႔သူျဖစ္သည္။ စီးပြားေရးဟု ဆိုေသာ္ သူ႔အတြက္အလြန္ၾကီးက်ယ္လြန္းေနေပသည္။
တကယ္ေတာ႔ ၾကံဳရာက်ရာ အလုပ္မ်ားကို တစ္ခုျပီးတစ္ခုေျပာင္းလဲလုပ္ကိုင္ရင္း မူဆယ္ျမိဳ႕ေပၚမွာ က်င္လည္ေနခဲ႔သူျဖစ္သည္။
ယခင္က ကုန္စိမ္းေရာင္းခဲ႔ဖူးသည္။ ထိုက္သင္႔သေလာက္စီးပြားျဖစ္ခဲ႔သည္။ အလုပ္အကိုင္ေကာင္းမြန္ပါလွ်က္ လူငယ္တို႔သဘာ၀ အေပ်ာ္အပါး
ေနာက္လိုက္ရင္း ရွိသမွ်ကုန္သည္အထိ ျဖစ္ခဲ႔၇သည္။ေနာက္ဆံုး ကုန္စိမ္းေရာင္းသည္႔အလုပ္အား ရပ္နားလိုက္ရသည္အထိ
ျဖစ္ေလသည္။ယခုေတာ႔ လက္ထဲအရင္းအႏွီး ဘာမွ်မရွိပါ။ သို႔ေသာ္ ေမာင္ေဇာ္သည္ ေခသူေတာ႔မဟုတ္။ အာဇ၀န္း၇ႊန္းသလို
အေပါင္းအသင္းလည္း ၀င္ဆံ႔သူျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ယခုထက္တိုင္ ဘာအရင္းအနွီးမွ်မရွိပါဘဲ မူဆယ္ျမိဳ႕ေပၚတြင္ ယခင္ကလိုဘဲ
ဟန္မပ်က္ေနထိုင္နိုင္လွ်က္ရွိပါသည္။ အရင္လို အသြားအလာမပ်က္ အသံုးအျဖံဳးမပ်က္ အလည္အပါတ္မပ်က္ အေပ်ာ္အပါးမပ်က္ပါေလ။
မွန္ေပသည္။ ေမာင္ေဇာ္လက္ထဲ ေငြရင္းမရွိေသာ္လည္း ေငြရွာတက္ပါေလသည္။ ဆိုင္ကယ္တစ္စီးျဖင္႔ ျမိဳ႕အႏွံ႔သြားလာေနတက္သည္
ဒါကသူ႔အလုပ္ျဖစ္သည္။ ေရာင္းသူ၀ယ္သူ နွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အဆင္ေျပေစရန္ အက်ိဳးေဆာင္ေပးရသည္႔အလုပ္ကို လုပ္ပါေလသည္။
အရပ္အေခၚကေတာ႔ ပြဲစား ေပါ႔။ အခ်ိဳ႕က ဒီလိုေခၚခံရသည္ကို ရွက္ၾကပါသည္။ ပြဲစားဟု ေခၚလွ်င္မၾကိဳက္ပါ။ ေမာင္ေဇာ္ကေတာ႔
ပြဲစား ဆိုသည္႔ အမည္နာမကို အလြန္သေဘာက်ႏွစ္သက္ေလသည္။ သူ႔အမည္ကိုေခၚသည္ထက္ ပြဲစားၾကီးဟု ေခၚလွ်င္ ကြမ္းဂ်ိဳးမ်ား
တက္လို႔မည္းေနသည္႔ သြားေတြေပၚလာသည္အထိ ျပံဳးရယ္တက္ပါေလသည္။သူ႔အလုပ္ႏွင္႔ သူ႔ပံုစံက တကယ္ကို လိုက္ဖက္ပါေလသည္။
ယေန႔မနက္ အခ်ီၾကီးရမည္႔ ပြဲတစ္ခုျဖစ္ရန္ရွိသည္႔အတြက္ ေမာင္ေဇာ္သည္ အိပ္ယာထက္မွ ေစာစီးစြာထျပီး ျမိဳ႕ထဲသို႔သြားရန္
ျပင္ဆင္လိုက္သည္။ အေရာင္းအ၀ယ္သေဘာက ေသခ်ာသည္႔အလုပ္ အပိုင္ဆိုတာ မရွိနိုင္သည္ကိုေမာင္ေဇာ္သိသည္။ စားရခါနီး ပါးစပ္နားေရာက္မွ ပုတ္ခ်ခံရသည္လည္းၾကံဳဖူးသည္။ ေက်ာ္တာ ခြတာေတြလည္း ခံခဲ႔ရဖူးသလို လုပ္ခဲ႔ဖူးသည္။ ဒီေလာကသည္ လွ်င္သူစားစတမ္းပင္။လက္ဗလာႏွင္႔ျပန္လာခဲ႔ရသည္႔ ပြဲေတြလည္းရွိတက္ေသးသည္။သို႔အတြက္
အလုပ္မစခင္ ၾကိဳတင္အကြက္ခ်သင္႔သည္မ်ားကို ေသခ်ာေစရန္ သူ႔ရဲ႕ဦးေခါင္းအား အလုပ္ေပးလွ်က္ရွိသည္။ထင္သေလာက္ေတာ႔
စိတ္ပူရန္မရွိပါ။ေရာင္းလက္က သူ႔လူျဖစ္သည္။၀ယ္လက္ ဖက္ကိုသာ က်ံဳးသြင္းနိုင္ရန္ အစီအစဥ္ဆြဲၾကည္႔ေနမိသည္။ဒီပြဲက ဒီေန႔ျဖစ္
မွအဆင္ေျပမည္။ သူ႔လက္ထဲ သံုးစရာလည္းျပတ္ေနျပီ။ေသာက္လက္စ စီးကရက္အား အားပါးတရ ရွိုက္ကာ မီးခိုးေငြ႕ရွည္တစ္ခုမွုတ္
ထုတ္လိုက္ျပီး ဆိုင္ကယ္စက္ႏွိုးကာ အိမ္မွစတင္ထြက္ခြါလာခဲ႔ေတာ႔သည္။
ေနာက္ရက္ဆက္ေရးပါ႔မည္။
စတီးမစ္ ေငြလမ္းမၾကီးထက္က ေရႊျမန္မာအားလံုး ခ်မ္းသာၾကြယ္၀ၾကပါေစဗ်ာ
Author : 
Photos credit; Google Image