Don't always live in a world of make-believe and suffer the misery
"ဟန္ေဆာင္ေလာကထဲမွာ အၿမဲ ရွင္သန္ၿပီး စိတ္ဆင္းရဲခံမေနပါနဲ႔"
How to live a worry-free life (Part-23)
ေသာကကင္းေဝး ေနနိုင္ေရး (အပိုင္း-၂၃)
By understanding impermanence, unsatisfactoriness and non-substantiality that characterise life, the real nature of life can be understood and we can act more purposefully in life. Otherwise, we will always live in a world of make-believe, suffer undue worries, and defer the performance of our spiritual duties to some future date until it is too late. There is a parable to illustrate this point.
ဘဝရဲ႕ သြင္ျပင္လကၡဏာျဖစ္တဲ့ မၿမဲျခင္းသေဘာ၊ ေက်နပ္ဖြယ္မရွိျခင္းသေဘာ၊ အႏွစ္သာရမရွိျခင္း သေဘာကို နားလည္ျခင္းျဖင့္ အစစ္အမွန္ ဘဝသေဘာတရားကို သိရွိႏိုင္တဲ့အျပင္ ဘဝမွာ ပိုျပီး အဓိပၸာယ္ရွိရွိ လုပ္ကိုင္ေဆာင္႐ြက္ႏိုင္ပါတယ္။ အဲလိုမွမဟုတ္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ဟန္ေဆာင္ေလာကထဲမွာ အၿမဲ ရွင္သန္ေနျပီး လြန္လြန္ကဲကဲ စိုးရိမ္ပူပန္မႈေတြ ခံစားရပါမယ္။ ၿပီးေတာ့ ဘာသာေရးအလုပ္ေတြ လုပ္ေဆာင္႐ြက္မႈကို အလြန္ ေနာက္က်သြားသည္အထိ အခ်ိန္ေ႐ႊ႕ၾကလိမ့္မယ္။ ဒီအခ်က္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဥပမာေပးစရာ ပံုေဆာင္ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ ရွိပါတယ္။
Once a bee settled on a lotus to gather honey. So absorbed was it in this activity that it did not realize that the lotus petals had slowly begun to close. When the bee discovered that it was trapped, it was not unduly worried. Without hesitation, it said, 'I will spend the night here and when the lotus blooms again, I will be free in the morning.' But just as it was thinking these thoughts, an elephant came along, plucked the lotus and ate it, killing the poor bee.
တစ္ခါက ပ်ားတစ္ေကာင္ဟာ ပ်ားရည္စုပ္ယူရန္ ၾကာပြင့္တစ္ပြင့္ေပၚ နားလိုက္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ၾကာပန္းရဲ႕ ပြင့္ဖတ္ေလးေတြဟာ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ပိတ္တယ္ဆိုတာကို ပ်ားက သိမထားဘဲ ဝတ္ရည္စုပ္ယူမႈကို လုပ္ေဆာင္ပါတယ္။ ေထာင္ေခ်ာက္မိသြားျပီးဆိုတာကို သိလိုက္ခ်ိန္မွာလည္း ပ်ားဟာ ထူးထူးျခားျခား မစိုးရိမ္ပါဘူး။ "ဒီညေတာ့ ငါဒီမွာ အိပ္လိုက္မယ္။ မနက္ဖန္ ၾကာပန္းျပန္ပြင့္တဲ့အခါ ငါ လြတ္ေျမာက္မယ္" ဟု တံု႔ဆိုင္းျခင္း မရွိဘဲ ေရ႐ြတ္လိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပ်ားက ဒီလိုေတြးေနစဥ္မွာပဲ ဆင္တစ္ေကာင္ေရာက္လာျပီး ၾကာပန္းကို ခူးယူကာ စားပစ္လိုက္တာေၾကာင့္ သနားစရာ ပ်ားခင္မ်ာ ေသပြဲဝင္ရရွာပါတယ္။
Just like the bee, we create daydreams about our future and work towards the realization of those dreams. What we do not often realize is that life operates on principles that cannot be entirely determined by us and our efforts to realize our dreams may be terminated. This is a matter of concern especially if we put off the cultivation of our spirituality to a future date rather than striving right now.
ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ပ်ားလိုပါပဲ အနာဂတ္နဲ႔ပတ္သက္ျပီး စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္ေတြ ဖန္တီးကာ အဲဒီ အိပ္မက္ေတြကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ၾကတယ္။ ဘဝဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဖန္တီးတဲ့အတိုင္း အျပည့္အဝ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ အေျခခံတရားေတြအေပၚမွာ လႈပ္ရွားေနတယ္ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ သိပ္ျပီး သေဘာမေပါက္ၾကပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စိတ္ကူးေတြကို သေဘာေပါက္ေအာင္ ၾကိဳးပမ္းမႈေတြ အဆံုးသတ္သြားတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါဟာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေအာင္ ပ်ိဳးေထာင္ျခင္းအလုပ္ကို ခ်က္ခ်င္း ၾကိဳးပမ္းမႈမျပဳဘဲ အနာဂတ္ကာလဆီ ေန႔ေရႊ႕ လေရႊ႕ ေ႐ႊ႕ေနတာနဲ႔ အထူး သက္ဆိုင္တဲ့ ျပႆနာျဖစ္ပါတယ္။
Uncertainties and obstructions will be experienced as we work towards spiritual liberation. One day, the Buddha happened to notice a large log floating down the Ganges River. He turned to the 500 monks who were with him and compared this log to a human being in search of the final escape from the miseries of life. He said that there could be no guarantee that the log would reach the ocean. It could be caught on the bank; it could be submerged in the water; it could land on an island in the river; it could be taken away by a human being; it could become rotten; or it could sink into a whirlpool.
ဘာသာေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ လြတ္ေျမာက္မႈကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေဆာင္႐ြက္ရာမွာ ခ်ီတုံခ်တုံျဖစ္ျခင္းေတြ၊ ကပ်က္ကယက္လုပ္ျခင္းေတြ ေတြ႔ၾကံဳရပါလိမ့္မယ္။ ျမတ္ဗုဒၶသည္ တစ္ေန႔ေသာအခါ ဂဂၤါျမစ္အတြင္း ေမ်ာပါေနတဲ့ ပမာဏႀကီးႀကီးမားမား သစ္တံုးတစ္တံုးကို ေတြ႔ျမင္ေတာ္မူပါတယ္။ ထိုအခါ အတူပါလာသည့္ ရဟန္းေတာ္ (၅၀၀) ဘက္ လွည့္လိုက္ျပီး ဘဝဒုကၡေတြကေန ေနာက္ဆံုး လႊတ္ေျမာက္မႈရရန္ ရွာေဖြေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္နဲ႔ သစ္တံုးကို ႏိႈင္းယွဥ္ျပေတာ္မူပါတယ္။ ျမတ္ဗုဒၶက သစ္တံုးဟာ သမုဒၵရာထဲ ေရာက္ဖို႔ အာမခံခ်က္ မရွိႏိုင္ေၾကာင္း မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။ သစ္တံုးဟာ ကမ္းပါးေပၚမွာ တင္ေနႏိုင္တယ္။ ေရထဲမွာ ျမဳပ္သြားႏိုင္တယ္။ ျမစ္ထဲက ကၽြန္းတစ္ကၽြန္းေပၚ ေရာက္သြားႏိုင္တယ္။ လူတစ္ေယာက္က ဆယ္ယူသြားႏိုင္တယ္။ ေဆြးျမည့္သြားႏိုင္တယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ဝဲကန္ေတာ့ထဲ က်ေရာက္နစ္ျမဳပ္သြားႏိုင္တယ္။
The Buddha said that a human being who sought to reach final deliverance was just like the log floating to the ocean. His progress towards his goal could be obstructed in many ways: he could be caught up in sensual pleasures, be attached to physical and mental processes, become proud and haughty, mingle with people who lead him astray, be born in the realm of sense pleasures, and lose his sense of moral restraint.
ျမတ္ဗုဒၶက ေနာက္ဆံုး လြတ္ေျမာက္မႈကို ရွာေဖြသူတစ္ဦးဟာ သမုဒၵရာထဲ ေျမာသြားေနတဲ့ ထင္းတံုးနဲ႔တူေၾကာင္း မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။ ပန္းတိုင္ဆီသြားေနတဲ့ သူ႔ရဲ႕ ခရီးဟာ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေႏွာင့္ယွက္ တားဆီးခံရႏိုင္ပါတယ္။ သူဟာ ကာမဂုဏ္အာ႐ံုေတြကို စိတ္ဝင္စားေနႏိုင္တယ္။ ကိုယ္ခႏၶာနဲ႔ဆိုင္တဲ့ အလုပ္ေတြ၊ စိတ္နဲ႔ဆိုင္တဲ့ အလုပ္ေတြကို တြယ္တာေနႏိုင္တယ္။ မာန္တက္ျပီး ပလႊားေနႏိုင္တယ္။ သူ႔ကို လမ္းလြဲေရာက္ေစမယ့္ အျခားသူေတြနဲ႔ ေရာေႏွာေနႏိုင္တယ္။ အာ႐ံုအေပ်ာ္အပါးလိုက္စားမႈ အားၾကီးတဲ့ ဘဝမွာ ေမြးဖြားျပီး ကိုယ့္က်င့္သီလကို ထိန္းသိမ္းတဲ့ အသိတရား ေပ်ာက္ဆံုးေနႏိုင္တယ္။
If one really wants to 'reach the ocean', one must keep to the 'middle stream', that is, follow the rules of noble conduct which develop one's morality, concentration, and wisdom. Any noble human being should be able to attain salvation provided he really understands his human nature. Hinduism also highlighted human destiny in this philosophical way:
'From darkness to light
From the unreal to the real
From death to deathlessness.'
တကယ္လို႔ လူတစ္ေယာက္ဟာ သမုဒၵရာဆီ ေရာက္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ အလယ္ ေရစီးေၾကာင္းအတိုင္း အခိုင္အမာ လိုက္ရပါမယ္။ ဆိုလိုတာက သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာကို တိုးတက္ေစမယ့္ ျမင့္ျမတ္တဲ့ အမူအက်င့္ေတြအတိုင္း လိုက္ရပါမယ္။ သူေတာ္ေကာင္းတစ္ေယာက္ဟာ လူ႔ဗီဇသေဘာကို အမွန္တကယ္ နားလည္သေဘာေပါက္ရာမွ ရရွိတဲ့ လြတ္ေျမာက္မႈသုိ႔ ဆိုက္ေရာက္သင့္ပါတယ္။
ဟိႏၵဴဘာသာကလည္း "အေမွာင္မွ အလင္းသို႔၊ စိတ္ကူးယဥ္မႈမွ အစစ္အမွန္သို႔
ေသဆံုးျခင္းမွ ေသျခင္းကင္းရာသို႔" ဟု လူ၏ ဘဝကံၾကမၼာကို ဒႆနိကေဗဒနည္းနဲ႔
ဒီလို မီးေမာင္းထိုးျပထားပါတယ္။
We live in an ill-balanced world. It is not all roses, nor is it absolutely thorny. The rose is soft, beautiful and fragrant; but the stem is full of thorns. Because of the rose, one tolerates the thorns. However, one will not disparage the rose on account of the thorns. To an optimist, this world is absolutely rosy; to a pessimist, it is absolutely thorny. But to a Realist this world is neither absolutely rosy nor absolutely thorny. It abounds with both beautiful roses and prickly thorns.
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ တည္ျငိမ္မႈမရွိတဲ့ ကမ႓ာၾကီးထဲမွာ ေနထိုင္ေနရတာပါ။ ပန္းခင္းေသာလမ္း မဟုတ္သလို လံုးလံုး ဆူးခင္းထားတာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ႏွင္းဆီပန္းက ႏူးညံ့တယ္။ လွပတယ္။ ရနံ႔ေမႊးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရိုးတံက ဆူးေတြနဲ႔ ျပည့္ေနပါတယ္။ တစ္ေယာက္က ပန္းပြင့္ကိုႏွစ္သက္တာေၾကာင့္ ဆူးဒဏ္ကို သည္းခံမယ္။ ဒါေပမယ့္ အျခားတစ္ေယာက္က ဆူးေတြေၾကာင့္ပဲ ႏွင္းဆီပန္းကို ခ်ိဳးဖဲ့ပစ္လိမ့္မယ္။ အေကာင္းျမင္ဝါဒီအတြက္ ဒီကမ႓ာၾကီးဟာ လံုးဝ ႏွင္းဆီပန္းေတြ ေဝေနျပီး အဆိုးျမင္ဝါဒီအတြက္ေတာ့ လံုးဝ ဆူးေတြနဲ႔ ျပည့္ေနပါတယ္။ အမွန္တကယ္ေတာ့ ဒီကမ႓ာၾကီးဟာ လံုးဝ ပန္းေတြနဲ႔ ေဝမေနသလို လံုးဝ ဆူးေတြနဲ႔ ျပည့္ေနတာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ လွပေနတဲ့ ႏွင္းဆီပန္းေတြေရာ ပြထေနတဲ့ ဆူးေတြပါ ျပည့္ႏွက္ေနတာပါ။
An understanding person will not be infatuated by the beauty of the rose, but will view it as it is. Knowing well the nature of the thorns, he will view them as they are and will take the precaution not to be hurt. Like the pendulum that swings perpetually, four desirable and four undesirable conditions prevail in this world. Everyone without exception must face these conditions in the course of a lifetime. These conditions are: gain and loss, fame and ill-fame, praise and blame, happiness and sorrow. 'Don't be afraid of opposition. Remember, a kite rises against, not with, the wind.'
ဒါကို သေဘာေပါက္နားလည္သူဟာ ႏွင္းဆီပန္းအလွကို အရူးအမူးစဲြဲလန္းမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူ႔အရွိတိုင္သာ ျမင္ပါလိမ့္မယ္။ ဆူးေတြရဲ႕ သေဘာသဘာဝကို ေကာင္းေကာင္း သိေနတာေၾကာင့္ သူတို႔အရွိတိုင္းပဲ ႐ႈျမင္ျပီး ဆူးစူးမခံရေအာင္ ႀကိဳတင္ကာကြယ္မႈလုပ္ပါလိမ့္မယ္။ မရပ္မနား လႊဲယမ္းေနတဲ့ နာရီခ်ိန္သီးလို လိုလားဖြယ္ေကာင္းတဲ့ အေျခေနေလးမ်ိဳး၊ လိုလားဖြယ္မေကာင္းတဲ့ အေျခေနေလးမ်ိဳး ဒီကမ႓ာၾကီးထဲမွာ တည္ရွိေနပါတယ္။ မည္သူမွ ခၽြင္းခ်က္မရွိဘဲ လူတိုင္းဟာ ဒီအေျခေနေတြကို အခ်ိန္တန္ေတာ့ တစ္သက္လံုး ရင္ဆိုင္ရမွာပါ။ အဲဒီအေျခေနေတြကေတာ့ လာဘ (ရျခင္း) အလာဘ (မရျခင္း)၊ ယသ (ေက်ာ္ေစာျခင္း)၊ အယသ (မေက်ာ္ေစာျခင္း)၊ နိႏၷ (ကဲ့ရဲ႕ခံရျခင္း)၊ ပသံသ (ခ်ီးမြမ္းခံရျခင္း)၊သုခ (ခမ္းသာျခင္း) ဒုကၡ (ဆင္းရဲျခင္း) တို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆန္႔က်င္ဘက္ဆိုျပီး မေၾကာက္ပါနဲ႔။ ေလတံခြန္ဟာ ေလကိုဆန္ျပီး အျမင့္တက္ပါတာ။ ေလနဲ႔အတူ အလိုက္သင့္ ပ်ံတက္တာမဟုတ္ပါဘူး။
@blay