Hindi ka pa ba kikilos
Wala ka bang tunguhin sa buhay
Hindi ka naman puno
na nakabaon sa lupa
Mangarap ka para sa bukas
tila ka bulaklak na laging nalalagas
Ayaw mong matuto at umunlad
para kang hayop na laging hubad
Sana naging hangin ka na lang
dahil walang direksyon ang buhay mo
di alam saan manggagaling
di alam saan patungo
Matapos mong madapa
ayaw mo ng magsimula
Ano ka ulan
laging babagsak
Sana naging lupa ka na lang
laging inaapakan
o kaya apoy
panggatong laging kailangan
Ngayon na madilim ang buhay mo
tila ka araw sa gabi nagtatago
Para ka ring buwan, tinatamad
naghihingi na lang ng liwanag
Nandiyan ka na naman sa sulok
Ano ka bituin
Mag-isa sa kalawakan di maabot
HINDI IKAW ANG MGA BINANGGIT DITO
Ikaw ay tao
Itinangi sa buong sansinukob
Kaya mo iyan, lakasan ang loob
sa Kanya ay dumulog
Tinalo ka pa ng puno sa lupa
Nakabaon nga pero namumunga
Dinaig ka pa ng bulaklak
nalalagas subalit sisibol ulit
Mga hayop man ay hubad
subalit kayang mabuhay sa sariling lakas
Hangin man ay di mo madikta
sanhi naman ng paghinga
Ang ulan ay bumagsak man
Aangat ulit at magigiing ulap
Yung lupang inaapakan
kasing tayog naman ng bundok
Ang apoy na kailangan lagi ng panggatong
sanhi ng pagkain sa hapag
Ang araw magtago man sa gabi
sa umaga lalabas magpapasabog ng liwanag
Ang buwan na nanghihingi sa araw
sa gabi marikit namang tanglaw
Tingan mo ang bituin
mag-isa,malayo subalit maningning
Eh ikaw kuntento ka na sa ganyan
Wag kang sumuko! magpahinga lang
Ikaw ang gagawa ng sarili mong buhay
Bumangon ka!Siya'y nakagabay!
