Wczoraj całkiem przypadkowo natrafiłem na stronę, https://www.vintageisthenewold.com/super-mario-bros-for-c64-released-grab-your-copy-quick-while-its-still-available/, która napisała artykuł o powstaniu gry Super Mario Bros na komputer Commodore 64, a dokładniej "Super Mario Bros 64", bo tak brzmi jej pełny tytuł.
Na początku myślałem, że to jest clickbajt, lub ktoś sobie robi jaja, ale nie... To jest prawda. I nie jest to hack Giany Sisters z podmienionymi sprite'ami, lecz wierna konwersja z Famicoma/ NES-a, zrobiona praktycznie w skali 1:1. Ściągnąłem sobie ten rom i wypróbowałem go na emulatorze Commodore 64 i naprawdę działa.
Programowaniem tej gry zajął się człowiek ukrywający się pod nickiem Zeropaige, a napisanie tej konwersji zajęło mu... 7 lat. Ale pewnie Nintendo raczej nie doceni jego ciężkiej pracy pracy i z pewnością każe pousuwać linki do ściągnięcia tego romu, więc lepiej sobie go ściągnąć i trzymać na dysku.
"Super Mario Bros" jest sequelem gry "Mario Bros" z 1983 roku, o której pisałem w tym poście. Jest to zręcznościowa gra platformowa 2D z przewijanym ekranem w lewo. Protagonista porusza się z lewej strony ekranu na prawo. Twórcą gry był oczywiście Shigeru Miyamoto we współpracy z Takashim Tezuką. Natomiast kompozytorem słynnego, zapasającego w pamięć soundtracku do tej gry był Koji Kondo.
Pierwotnie gra Super Mario Bros ukazała się 13 września 1985 roku na konsolę Famicom w Japonii, oraz Nintendo Entertainment System w USA, natomiast w Europie na NES-a ukazała się prawie dwa lata później, bo 15 maja 1987. Mniej więcej w tym samym czasie w Europie ukazała się na Commodore 64 gra "The Great Giana Sisters", która była klonem gry o włoskim hydrauliku. Wśród europejskich graczy posiadających Commodore 64 panowało błędne przeświadczenie, że Giana Sisters była pierwsza, a Super Mario Bros było klonem, lecz było na odwrót. Gra ta jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych gier na NES, ale także jedną z najbardziej znanych gier w historii. Super Mario Bros osiągnął ogromny sukces. Szacuje się, że sprzedano około 43 miliony kopii tej gry, co daje jej 8 miejsce na liście wszech czasów. Swego czasu gra ta była także dołączana w zestawie do konsol Famicom/NES, tak jak teraz dołącza się gry do konsol Sony PlayStation czy Microsoft Xbox.
Mechaniki Super Mario Bros nie będę opisywał, bo chyba każdy zna tę grę. Jeśli ktoś jakimś cudem nie zna tej gry, to zapraszam do obejrzenia gameplay'u z konwersji Super Mario Bros na Commodore 64.
Gameplay
Po uruchomieniu gry wita nas Menu Główne, w którym możemy sobie wybrać na przykład którą wersję gry PAL czy NTSC, czy wersję japońską, amerykańską, czy też europejską. Jako domyślną gra sugeruje nam ustawienia dla wersji europejskiej i w częstotliwości odświeżania 50 Hz. Ale i tak na tych ustawieniach gra (muzyka w grze) "chodzi" troszkę szybciej.
Po wybraniu Start Game przez chwilę widzimy kilkukolorowy ekran ładowania (głównie odcienie koloru siwego, szarości i czerni), na którym widzimy dużego sprite'a Mario. Na dole widzimy pasek postępów ładowania, a nasz Marian wtedy jest animowany i sobie idzie.
Fajny Loading Screen...
Po tym krótkim ekranie ładowania wyświetla nam się dobrze znana plansza główna z Super Mario Bros na NES-a. Widzimy dobrze znany tytuł gry oraz napis Nintendo, poniżej mamy opcję wyboru graczy, a na samym dole stoi nasz protagonista. Podobnie jak w oryginale, gdy przez chwilę gra nie odnotuje żadnej ingerencji gracza to załącza się krótkie demo i stojący Mario zaczyna się ruszać.
Przy pomocy joysticka możemy sterować tym spritem grzybka przy wyborze ilości graczy poprzez sterowanie w górę i w dół. Przyciskiem Fire na joysticku potwierdzamy wybór i możemy zacząć grać. Podobnie jak w oryginalnym Super Mario Bros mogliśmy wybrać grę na jednego gracza, ewentualnie ma dwóch graczy, lecz gra w kooperacji tutaj nie jest możliwa.
Sterowanie w tej grze nie jest toporne, wręcz takie... casualowe. Tylko skakanie tutaj jest ustawione jako poruszanie rączką joysticka do góry, tak jak w Gianie Sisters, więc gracze NES-owi będą musieli się na początku do tego przyzwyczaić. Przyciskiem Fire puszcza się te ogniste kule, a z przyciśniętym biegamy sprintem. Ponadto Mario, jak w oryginale, za sprawą poruszania gałką joysticka w dół może się schylać.
Pierwszy przeciwnik - Goomba
Oprawa audiowizualna
Jeśli chodzi o efekty dźwiękowe i muzykę, to wszystko w 100% jest takie samo jak na Famicomie/NES-ie.
Pod względem grafiki gra nieco się różni od NEs-owego oryginału. Część sprite'ów jest identyczna (np postać Mario, tylko kolor jego twarzy jest nieco ciemniejszy względem oryginału). Z resztą możecie sobie zobaczyć powyżej screeny z tej gry, oraz gameplay poniżej dla porównania. Nowością względem oryginału są poruszające się w prawo fale wody, oraz lawy w zamkach. Bardzo fajnie to wygląda.
Mój gameplay
Wady:
Niestety produkt ten nie jest pozbawiony wad. Największym mankamentem tej konwersji jest spowolnienie gry oraz lekkie przycinki, kiedy na planszy jest więcej przeciwników (na przykład trzech Goomba lub trzech Koopa Troopa), kiedy kopiemy skorupę żółwia (Koopa Troopa) i ją gonimy, oraz gdy Mario puszcza ogniste kule jedną po drugiej. Spowodowane to jest najprawdopodobniej mocą przerobową Commodore 64.
Czasem też gdzieniegdzie przycina się muzyka, lub dźwięk lekko się spóźnia względem obrazu, ale na to można pezymknąć oko.
Niestety wyświetlanie niektórych sprite'ów jest skopane. Na przykład ogniste kule wystrzeliwywane przez naszego protagonistę znikają mniej więcej w 2/3 długości ekranu. Niby ekran jest wyświetlany w standardach 16:9 (HD, Full HD), lecz pociski znikają tak jakby ekran obejmował obszar 4:3 (jak w starych telewizorach z lat 80 i 90. Czasami w tym samym punkcie pojawiają się nasi przeciwnicy, chociaż niekiedy wychodzą normalnie z prawej krawędzi ekranu. To samo się dotyczy tych obracających się ognistych łańcuchów w zamkach, gdzie ukrywa się Bowser. Z resztą możecie to zobaczyć na gameplay'u.
Czasami też jest źle skalibrowana detekcja kolizji, zwłaszcza gdy rozwalamy ceglane mury od spodu. Po rozwaleniu muru od dołu czasami nas "spycha". Miałem z tym problem na przykład w planszy 1-2, gdy chciałem zebrać ukryty grzybek z dodatkowym życiem. Najpierw rozwaliłem mur za grzybkiem, bo czasem lubi on "podskoczyć". Wtedy właśnie "zepchnęło" mnie na dół i nie zdołałem zebrać tego grzybka.
Tym razem się udało
Podsumowując
Jest to bardzo dobry port z NES-a i bardzo grywalny. Jeżeli macie na swoich dyskach emulatory komputera Commodore 64 (CCS64, Vice, lub jakiś inny), to śmiało ściągajcie roma tej gry, póki jeszcze można. Grę można ściągnąć w postaci pliku d64, bodajże jest to obraz dyskietki.
Źródła :
https://www.vintageisthenewold.com/super-mario-bros-for-c64-released-grab-your-copy-quick-while-its-still-available/ - tam macie link do pliku z grą
screeny z własnych gameplay'ów
gameplay - mój kanał na Youtube
