สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ทุกคน

วันนี้บัวเอากล้วยแขก หรือกล้วยทอดร้อนๆ หอมกลิ่นเนยยั่วๆ มาฝากจ้าาาาา.... กล้วยทอดมีขายอยู่ทั่วทุกมุมของประเทศไทย บัวเชื่อว่าหลายๆ คนคงชอบกินกล้วยทอด เพราะกล้วยทอดเป็นของกินเล่นที่อร่อย กินเพลิน ทั้งยังถูกจริตกับคนไทย อีกทั้งใชัวัตถุดิบที่หาง่าย เพียงแต่ละขั้นตอน และสูตรการทำนั้นจะแตกต่างกันไปตามแต่ละเจ้า บางเจ้าใช้กากมะพร้าว และงาขาวผสม บ้างก็ใช้แต่แป้ง จะหนาหรือบางก็ตามแต่ใจ แต่ที่เหมือนกันคือจะนิยมใช้กล้วยห่ามไม่ดิบและสุกเกินไป เนื่องจากมีเนื้อแข็ง จะไม่เละเวลานำลงทอด และรสชาติไม่หวานมาก ฝรั่งเขามีเฟรนฟราย คนไทยเราก็มีกล้วยทอด 555

ช่วงนี้บัวหิวมันได้ทั้งวันซิน่า.... บางทีหิวจนกินช้างได้เป็นตัว 555 นึกอยากกินโน่นกินนี่อยู่ตลอดเวลา หรืออาจจะเป็นเพราะเป็นวันนั้นของเดือน รู้สึกว่ากินอะไรก็ไม่อิ่ม ยิ่งแถวบ้านที่บัวอยู่ของกินถูกปากนั้นแทบจะไม่มีเล้ยยยย.... เวลาหิวขึ้นมาก็มโนไปเรื่อย หนักเข้าต้องขับรถไปซื้อของที่อยาก ซึ่งมันอยู่ไกลบ้านมาก วันนี้ก็เช่นกันค่ะ มีความอยากกินกล้วยทอดระดับ 10 ถ้าไม่ได้กินลงแดงแน่ๆ ก็ขับรถไปเลยจ้าไปกลับ 20 กิโลเมตร เพื่อไปซื้อกล้วยทอดแค่ 20 บาท คือถ้าซื้อเกิน 20 บาทก็กินไม่หมดไง กล้วยทอด 20 บาท ก็ได้ประมาณ 6-7 ชิ้นนี่แหล่ะค่ะ กินให้พอหายอยาก ถ้าไม่ได้กินมันไม่จบ

ร้านกล้วยทอดร้านนี้ เป็นร้านขายดีอีกร้านหนึ่งค่ะ ที่นี่จะติดธงเจตลอด เพราะคนภูเก็ตนิยมกินเจ ที่บัวรู้จักร้านนี้เพราะเคยอยู่แถวนี้ ซึ่งเมื่อก่อนบอกเลยว่ากินทุกวัน เวลาที่คนขายกำลังทอดกล้วยทอด กลิ่นหอมของเนยมันจะลอยไปเตะจมูกบานเลยค่ะ ใครจะอดใจไหว มีอยู่ช่วงหนึ่งกินมันทุกวันจนน้ำหนักขึ้น พอน้ำหนักขึ้นก็หยุดกินไปพัก แล้วก็กลับมากินใหม่เพราะอดใจไม่ไหวจริงๆ เรื่องรสชาติไม่ต้องพูดถึง ให้คะแนนเต็ม 10 เลยค่ะ

วันนี้มายืนเฝ้ากระทะเลยค่ะ เพราะตอนที่มาถึงกล้วยที่ทอดไว้หมดแล้ว มีแต่ที่กำลังลงกระทะ ซึ่งก็เหลืองใกล้สุกแล้ว กลิ่นงี้ห๊อม....หอม ปกติที่นี่จะมีขายทั้งกล้วยทอด มันทอด แต่วันนี้มันทอดยังไม่ลงกระทะเลย ก็เลยสั่งแต่กล้วยทอด เพราะขี้เกียจรอ แบบว่าวัยรุ่นใจร้อน (รุ่นแย้มฝาโลง)

สุกแว้วววว.... สีสันน่ากินม๊วกกก.... รสชาติก็จะหวานๆ มันๆ หอมๆ และกร๊อบ....กรอบ ตั้งแต่กินกล้วยทอดมา มีอยู่ร้านนึงที่ติดอกติดใจในรสชาติไม่รู้ลืม คือร้านกล้วยทอดเจ๊น้อย บางรัก ซึ่งบัวเคยไปกินครั้งนึ่งเมื่อประมาณ 5 ปีที่แล้ว ตอนที่ไปเที่ยวพระนครกับคุณสามีและพี่สาวคุณสามี วันนั้นพวกเราเดินชมกรุง และจะไปส่งของที่ไปรษณีย์ด้วย ระหว่างทาง เผอิญไปเจอร้านกล้วยทอดร้านนี้เข้า ก็แปลกใจว่าทำไมคนต่อคิวรอซื้อกันเยอะม๊วกกก.... พอเดินผ่านกลิ่นหอมของกล้วยทอดเลยมาเตะจมูกบานเลยค่ะ บัวนี่อยากจะหยุดกึกตรงนั้นแล้วไปต่อแถวกับคนอื่นๆ แต่คุณสามีก็เดินจ้ำอ้าวไปไกลแล้ว บัวก็เลยต้องวิ่งตาม คิดเสียดายในใจอดกินแล้ว แต่พอส่งของเสร็จพวกเราก็เดินกลับทางเดิม แล้วคุณสาก็ชวนกินข้าว ซึ่งร้านข้าวก็อยู่ติดกับร้านกล้วยทอดพอดิบพอดี เมื่อสั่งข้าวเสร็จบัวก็ไปยืนรอต่อแถวซื้อกล้วยทอดทันทีเลยค่ะ คืออยากลองอ่ะ ว่ามันจะอร่อยเหมือนกลิ่นที่โชยมาไหม ระหว่างที่รอก็ต้องลุ้นว่ากระทะที่กำลังทอดจะถึงเราไหม ถ้ากระทะนั้นหมดก็ต้องรอทอดกระทะถัดไป เพราะบางคนซื้อเยอะมาก ก็รอเกือบ 20 นาที ปรากฎว่าถึงจ้าาาา.... เหลืออยู่นิดหน่อย เกือบได้รออีกกระทะ เมื่อได้แล้วก็กินเลยสิคร้าาาา....รออะไร เพราะรอมานานแล้ว อืม!!!....รสชาติไม่เป็นที่สองรองใคร อร่อยที่สุดในสามโลก ตั้งแต่เกิดมาเพิ่งเคยกินกล้วยทอดที่อร่อยแบบนี้ (เวอร์ไปป่ะ) นี่แหล่ะที่ต้องการ ไปพระนครอีกเมื่อไหร่อยากจะขอไปจัดอีกสักครั้ง