สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ทุกคน

ฮัลโหลวววววว..... ฮัลโหลวววววว..... เทสสสสสส..... มาล้าวววววว..... มาล้าวววววว..... กลับมาพบกันอีกล้าววววว.... ตอนนี้นอกจากไม่รู้จะเริ่มต้นเขียนยังไงดีแล้ว หัวข้อเรื่องก็เป็นอีกหนึ่งปัญหาเหมือนกัน บางวันก็นึกหัวข้อไม่ออก วันนี้ก็คงเขียนจนจบแล้วค่อยมาใส่หัวข้อเรื่องทีหลัง เขียนเรื่องราวที่เซ็นทรัลมาหลายวันแล้วยังไม่จบเลย แง....แง.... ภาพมันเยอะจริงๆ จะเลือกแค่บางส่วนก็เสียดาย จะลงหมดทีเดียวก็เยอะไป แยกไม่รู้กี่โพสต์ก็ยังไม่จบ กลัวเพื่อนๆ จะเบื่อ ถ้าเบื่อข้ามก็ได้โน๊อะไม่ว่ากัน อิอิ วันเน้.... บัวเอางานศิลปะ 2 ชิ้นมาเขียน เพราะชอบเป็นการส่วนตัว ชิ้นแรกเป็นระฆัง ชิ้นที่สองเป็นยักษ์ทศกัณฑ์ที่กำลังต่อสู้กับพระราม ภาพสวยๆ เหล่านี้ อภินันทนาการจากคุณสาค่ะ

ครั้งแรกที่บัวเห็นระฆังนี้ที่ห้างเซ็นทรัลฟลอเรสต้า ทำให้นึกถึงละครพื้นบ้านจักรๆ วงศ์ๆ ที่ฉายทางช่องหลากสี เมื่อก่อนทีวีจะมีให้เลือกดูได้แค่ช่อง 3 ช่อง 5 ช่อง 7 และช่อง 9 ช่องที่ชัดที่สุดคือช่อง 7 แล้ว วันเสาร์-อาทิตย์ตอนเช้าๆ หลังเคารพธงชาติแล้ว ก็จะมีละครพื้นบ้านฉายให้ได้ชมกัน ตอนเด็กๆ ที่บ้านบัวไม่มีทีวีหรอกค่ะ ก็จะไปอาศัยดูที่บ้านเพื่อน แต่ว่าตอนสมัยเด็กๆ บัวนอนที่ไร่ค่ะ เช้าวันเสาร์-อาทิตย์ ก็จะขอพ่อกับแม่เข้ามาที่หมู่บ้านเพื่อดูละคร พ่อกับแม่ก็ให้มาค่ะ แต่ต้องกลับไร่ก่อนเที่ยงวัน ก็เดินเท้าประมาณ 7 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินประมาณ 1 ชั่วโมง นั่นก็หมายความว่าบัวกับน้องๆ ต้องออกจากไร่ตั้งแต่ 7 โมงเช้าเพื่อมาให้ทันละครที่ฉายตอน 08.15 น. ไม่แน่ใจว่าทุกวันนี้ยังมีหรือเปล่า เพราะบัวไม่ได้ดูทีวีมาหลายปีแล้ว

เป็นละครพื้นบ้านที่ชอบมากๆ แต่จำชื่อเรื่องไม่ได้ เนื้อเรื่องคร่าวๆ แม่พระเอก และพระเอกตอนที่ยังเป็นเด็ก ก็ถูกนางอิจฉาใส่ร้ายป้ายสี จนถูกเนรเทศออกจากเมือง ตกระหกระเหเร่ร่อนนอกวัง และพระฤาษีได้ช่วยชีวิตไว้ หลังจากนั้นนางอิจฉารู้ว่า พระเอกและแม่ยังไม่ตาย ก็เลยส่งทหารมาฆ่า แต่ว่าพระฤาษีได้ร่ายเวทมนตร์ สั่นระฆังเสียงดังวานไปทั่ว ทำให้เหล่าทหารนั้นปวดหัวจนทำอะไรไม่ได้ แล้วก็ขยายระฆังให้ใบใหญ่ขึ้น ขังเหล่าทหารนั้นไว้ในระฆัง จากนั้นก็จำไม่ได้แล้ว เพราะดูหลายเรื่องมากๆ แล้วก็เอาเรื่องนั้นมาผสมเรื่องนี้มั่วไปหมด 555 พอบัวเงยหน้าขึ้นไปมองระฆังใบใหญ่ที่แขวนอยู่บนหัว ก็ทำให้นึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมา และคิดพิเรนทร์ว่าถ้าระฆังนี้หล่นลงมาคงครอบตัวคนได้

ที่บัวชอบดูละครพื้นบ้านสมัยก่อน เพราะไม่มีตัวเลือก 555 พระฤาษี ตัวเอก หรือแม้แต่ตัวร้าย นั้นต่างก็มีอิทธิฤทธิ์ เสกโน่นนี่นั่นได้ ฆ่าไม่ตาย ถอดหัวใจไปฝากไว้ในถ้ำ กว่าจะจบแบบแฮปปี้เอนดิ้งได้ ก็ต้องบุกป่าฝ่าดง นอนกลางดิน กินกลางทราย เห็นแล้วเหนื่อยแทนเลย บางทีเราก็อยากให้มันจบเร็วๆ จะได้ดูเรื่องใหม่บ้าง แต่ยิ่งเรตติ้งดีเท่าไหร่ เรื่องนั้้นก็จะยืดยาวไปอีกหลายเดือน

ส่วนรูปปั้นสีแดงที่เป็นยักษ์ทศกัณฑ์กับพระรามแผงศร ที่กำลังต่อสู้กันนั้น อยู่ตรงบันไดเลื่อนทางขึ้นชั้น 2 ก็อยู่ใกล้ๆ กับระฆังนั่นแหล่ะค่ะ น่าจะเป็นเรื่องรามเกียรติ์ ซึ่งบัวเคยเรียนในวิชาภาษาไทย เพื่อก่อนเรียนวิชาภาษาไทยก็ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ค่ะ เบื่อที่จะต้องอ่านบทกาพย์ โคลง กลอน ต่างๆ แล้วต้องมาแปลไทยเป็นไทยอีก แต่ถ้าให้อ่านแบบไม่ต้องแปลเอาคะแนน บัวก็ชอบนะ เพราะเป็นคนชอบอ่านหนังสือเกือบทุกประเภทอยู่แล้ว โดยเฉพาะนิยาย 555 สำหรับวันนี้คงพอแค่นี้โน๊อะ สำหรับภาพเก็บตกช่วงฉีดวัคซีน