สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ทุกคน

มาล้าวววววววววววว.... มาล้าววววววววววว..... กลับมาพบกันอีกล้าวววววววววววว..... พอมีเจ้านายก็ต้องดูแลเจ้านายกันโหน่ยยยยยย..... ช่วง 2-3 วัน สังเกตเห็นเจ้านายแซลมอน มีสเก็ดแผลตรงบริเวณจมูก หลังจากนั้นก็มีสเก็ดแผลตรงบริเวณใบหูด้านซ้าย เมื่อเช้าเห็นอีกตรงบริเวณเหนือตา บัวคาดเดาว่าน่าจะเป็นเชื้อรา เพราะเจ้านายสโนว์ตอนที่รับมาเลี้ยงเป็นเชื้อราบริเวณเหนือตาด้านขาว ซึ่งทางเจ้าของฟาร์มบอกว่าน้องหายแล้ว แต่ขนยังไม่ขึ้น เพราะแบบนี้เขาจึงขายให้ราคาที่ถูกกว่าปกติ แต่บัวคิดว่าเจ้านายแซลมอน คงติดมาจากเจ้านายสโนว์ แต่ลามเร็วมาก ตอนแรกคุณสาวางแผนไว้ว่า จะไปหาหมอตอนเจ้านายทั้งสองมีอายุครบ 2 เดือนแล้ว เพื่อไปฉีดวัคซีน ตรวจเลือด ตรวจสุขภาพ วันเน้.... ก็เลยต้องพาไปก่อนที่วางแผนไว้ เพราะกลัวเชื้อราของเจ้านายแซลมอนจะลามไปมากกว่านี้ ก่อนออกจากบ้านอะเลิทใหญ่ เล่นหยอกล้อกัน ถ้ามีเชื้อราจริงๆ ไม่รอดอยู่แล้ว เล่นคลุกวงในกันซะขนาดเน้.....

ก่อนพาไปหาคุณหมอ คุณสาก็กังวลว่าเจ้านายทั้งสองจะอาละวาด ก็เลยเอากระเป๋ามาให้เจ้านายเล่นก่อน สร้างความคุ้นเคย น้องก็พากันเข้าไปเล่นในกระเป๋า พอถึงเวลาก็ยกขึ้นรถเลย เจ้านายก็ร้องประท้วงนิดหน่อย

ก่อนจะไปคลินิคบัวก็ได้สอบถามคนที่เลี้ยงสัตว์ ว่ามีคลินิคที่ไหนบริการดี ราคามิตรภาพบ้าง หลายๆ เสียงก็แนะนำคลินิคนี้ค่ะ ซึ่งเป็นคลินิคที่อยู่ใกล้ออฟฟิศเก่าที่คุณสาเคยเช่าอยู่ ก็เลยหาไม่ยาก

ด้านหน้าคลินิคก็ขายอาหารแมว อาหารเสริม แชมพู ของเล่นต่างๆ ของสำหรับน้องเหมียว ใครที่เป็นทาสแมว อดใจไม่ไหวแน่นอน เมื่อเข้ามาพยาบาลก็จะให้กรอกชื่อเจ้าของ และเบอร์โทร และวันเกิดน้องแมว

จากนั้นพยาบาลก็จะพาเข้าไปในห้องตรวจ จัดการชั่งน้ำหนักของแมว ซึ่งเจ้านายแซลมอนที่เห็นตัวเล็กๆ ตัวเน้..... หนัก 0.7 กรัม เลยค่ะ

ส่วนเจ้านายสโนว์ที่เห็นขนฟูหนัก 0.6 กรัม บัวเข้าใจว่าตัวใหญ่กว่าเจ้านายแซลมอน กลายเป็นว่าเบากว่าเจ้านายแซลมอน

เจ้านั้นก็พาขึ้นเขียงจร้าาาาาาาาา..... คุณหมอก็ตรวจไปทีละตัว แล้วก็เอาเครื่องที่เป็นสีขาวๆ สี่เหลี่ยม ลักษณะคล้ายๆ กระจก ส่องไปบริเวณรอยโรค ถ้าบริเวณที่เป็นรอยโรคยังมีเชื้อราอยู่ จะมองเห็นเป็นสีเขียวแอปเปิ้ล ซึ่งเรียกว่าสปอร์ ซึ่งเจ้านายทั้งสอง มีสีเขียวทั้งสองเลย

คุณหมอและพยาบาลก็จัดการแคะหูให้เจ้านายทั้งสอง และใช้น้ำยาเช็ดที่บริเวณที่มีรอยโรค เจ้านายทั้งสองทั้งร้อง ทั้งดิ้นเลยค่ะ เห็นแล้วสงสารมาก ใช้เวลาร่วมชั่วโมงค่ะ เพราะเจ้านายไม่ยอมง่ายๆ ทั้งข่วนทั้งร้อง จากนั้นคุณหมอก็ให้ยาถ่ายพยาธิ และยากันเชื้อราบริเวณคอของเจ้านาย

จากนั้นคุณหมอก็แนะนำวิธีการดูแล ทำความสะอาดเจ้านายทั้งสอง ซึ่งต้องทำทุกวัน ตอนเช้าต้องแคะหูเจ้านายทั้งสอง โดยเฉพาะเจ้านายแซลมอนขี้หูก้อนเบ้อเร่อเลยค่ะ ตอนที่แคะหูคุณหมอก็ได้เอาขี้หูไปตรวจหาตัวไร ซึ่งปรากฏว่ามีค่ะ ซึ่งทางพยาบาลได้ถ่ายวิดีโอมาให้ดูด้วย ถึงว่าเห็นเจ้านายคันหูอยู่บ่อยๆ จากก็จ่ายตังค์กลับบ้านค่ะ แต่ไม่ใช่ว่าเรื่องมันจะจบแค่นี้นาจา..... ยังต้องไปตามหมอนัด และต้องไปหาหมออยู่เป็นประจำเพื่อรับวัคซีน ตอนนั่งรถกลับบ้านบัวก็เลยถามคุณสาว่า เสียใจไหมที่ต้องมาเลี้ยงเจ้านายทั้งสอง เพราะนอกจากจะเสียเงินหลายหมื่นในระยะเวลาที่รับเจ้านายมาอยู่ด้วยเพียงไม่กี่วัน และต้องมาคอยดูแล ประคบประหงมเหมือนเด็กอ่อนอีก นางบอกว่าไม่เสียใจ นางรัก และมีความสุขมากกว่า (ถามตรูบ้างไหม๊อ่ะ ที่ต้องมาเก็บขี้แมวทุกวัน ต้องมาคอยอาบน้ำ แคะขึ้หูทุกเช้า เฮ้อ!!!!....สีทนได้)

ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ให้กันเสมอมา
แล้วเจอกันโพสต์หน้าจ้า เลิฟนะยู้วววว....