สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ทุกคน
มาล้าวววววววววว..... มาล้าวววววววววว...... กลับมาพบกันอีกล้าวววววววววววววว..... วันเน้.... วันเสาร์ช่วงปลายเดือนแล้วโน๊ะ สำหรับมนุษย์เงินเดือน คงเริ่มได้รับเงินเดือนกันแล้ว วันเน้..... บัวกับคุณสาก็ต้องออกไปทำธุรกรรมที่ธนาคาร คือจ่ายเงินเดือนพนักงาน ขาไปกับขากลับบัวก็เลยถ่ายรูปถนนและท้องฟ้า ถ้าบัวขับรถเองก็จะถ่ายไม่ได้ ถ้าจะถ่ายก็ถ่ายตอนรถติดไฟแดง พอดีวันนี้เป็นตุ๊กตาหน้ารถ ก็กดชัตเตอร์รัวๆ เลย ซึ่งถ่ายรูปออกมาแล้วภาพท้องฟ้าเป็นสีคราม พร้อมด้วยปุยเมฆสีขาว คือถูกใจกล้องมาก มันฉลาดมาก ถึงแม้ว่าภาพท้องฟ้าจริงๆ สีจะไม่เข้มขนาดเน้.....
ภาพนี้ถนนหลักหน้าบ้านบัวเองค่ะ ถนนเส้นนี้จะมีต้นตาลตลอดเส้นทาง เวลาตีนผีเหยียบมาเกินร้อย ก็ได้ต้นตาลพวกนี้แหล่ะค่ะ เป็นที่รองรับไม่ให้รถข้ามไปอีกเลน ล่าสุดต้นตาลหักไปครึ่งต้นเลย วันดีคืนดีลูกตาลก็หล่น ใบตาลแก่ๆ ก็หล่น ก็ไม่รู้ว่ามีใครโดนลูกหลงหรือเปล่า เพราะบางวันบัวเห็นแต่หลักฐานเป็น ลูกตาล กับใบตาล ที่กองอยู่ริมเกาะกลาง
ถัดจากถนนแถวบ้านของบัว ถนนเส้นนี้ก็จะเป็นถนนบายพาส ถ้าเป็นไม่ใช่ช่วงเร่งด่วน บายพาสสามารถเหยียบได้ยาวๆ เลยค่ะ แต่ต้องระวังบริเวณนี้จะมีตำรวจจราจรมาตั้งกล้องจำความเร็ว ใครขับเกินร้อยมีสิทธิ์โดนใบสั่ง ซึ่งตั้งแต่เริ่มย่างเข้าหน้าฝนบัวก็ไม่เคยเห็นตำรวจมาตั้งกล้องเลยค่ะ บัวก็เหยียบเกินร้อยตลอด เส้นเน้..... บอกแล้วเหยียบได้ยาวๆ
ถ้าจะไปเซ็นทรัลก็ต้องลงทางลอด แรกๆ บัวจะมีปัญหากับทางลอดนี้มาก เพราะว่าไม่ชิน จากสว่างๆ แล้วไปมืด ทำให้นึกถึงตอนเล่นเครื่องเล่น ที่บลูทรี แล้วทำให้เกิดความกลัว ตอนหลังๆ ต้องเอาชนะความกลัว ด้วยการใช้ทางลอดให้ชิน
เมื่อเสร็จธุระ กินข้าวอะไรเรียบร้อยก็กลับบ้าน ปกติเวลาที่กลับบ้านบัวจะไม่ค่อยใช้เส้นทางนี้ ถึงแม้ว่าจะเป็นเส้นทางที่สวยงามของธรรมชาติ แต่ว่ามันอ้อม แล้วมันก็เป็นคอขวดเวลาใกล้จะถึงบ้าน แต่ที่ต้องใช้เส้นทางนี้ในช่วงนี้ เพราะหน้าหมู่บ้านบัวกำลังทำถนนอยู่ แล้วใช้ได้เลนเดียว ก็เลยต้องใช้เส้นนี้ไปก่อน
วันเน้.... ท้องฟ้าสวยมาก ไม่มีเค้าของฝนเลย หวังว่าฝนจะไม่ตกสักอาทิตย์ ถนนหน้าหมู่บ้านจะได้เสร็จเสียที
ถนนเส้นเน้.... ต้องผ่านโรงเรียนนานาชาติ ซึ่งเป็นโรงเรียนที่สวยมาก เป็นโรงเรียนที่อยู่กลางหุบเขา แวดล้อมไปด้วยต้นไม้ และทะเลสาบเล็กๆ คือบรรยากาศมันดีมาก
ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ให้กันเสมอมา
แล้วเจอกันโพสต์หน้าจ้า เลิฟนะยู้วววว....