กลับมาพบกันอีกแว้ววว.... ช่วงนี้ที่ภูเก็ตบรรยากาศเดี๋ยวแดด เดี๋ยวฝน ในหนึ่งวันมีหลายฤดู เห็นแดดเปรี้ยงๆ ก็ไว้ใจไม่ได้นะจ๊ะ สักพักได้เรื่องฝนเทลงมายังกะฟ้ารั่ว วันนี้ช่วงบ่ายๆ บัวก็นั่งดูฝนตกที่หน้าต่าง มองดูต้นไม้ ดอกไม้ในสวนหน้าบ้าน ที่กำลังเบ่งบานต้อนรับสายฝน ก็ดีไปอีกแบบไม่ต้องรดน้ำต้นไม้ ไม่เปลืองน้ำ ไม่เปลืองทรัพยากรของชาติด้วย อิอิ พอมีฝนอากาศที่ร้อนตับแตกเมื่อตอนเที่ยงก็หายวับไปกับตา จากนั้นความเย็นก็เข้ามาแทนที่
วันนี้จะเขียนเรื่องอะไรดีน้าา... จะส่งภาพกีฬาเข้าร่วมประกวด ไปค้นในเฟสจนเวียนหัวก็หาไม่เจอ มันจะเจอได้ไง๊... ก็ในเฟสหล่อนไม่เคยลงภาพกีฬาเลยนี่ 5555 เดี๋ยวต้องไปแอบถ่ายนักฟุตบอลที่โรงเรียนลูกชายซะแล้ว เมื่อหลายอาทิตย์ก่อนไปรับลูกชาย เห็นนักฟุตบอลซ้อมกันอยู่ที่สนามหน้าเสาธง แต่ระยะหลังๆ ไม่เห็นเลย ต้องไปสุ่มดูเผื่อจะได้สักภาพสองภาพ อิอิ
วันเน้... นึกอะไรไม่ออกก็คงไม่พ้นอาหาร เพราะกินอยู่ทุกวัน เขียนมาได้สักพัก... เอ๊ะ...แล้วจะตั้งชื่อเรื่องอะไรดี น่าน... พอมีเรื่องจะเขียนดันนึกชื่อเรื่องไม่ออกอี๊ก การตั้งชื่อเรื่องบางทีก็ทำให้ปวดหัวได้เหมือนกัน อยากจะตั้งชื่อเรื่องให้มันโดนๆ พอเพื่อนๆ ได้อ่านชื่อเรื่องแล้วมันกระแทกใจ อยากจะเปิดเข้ามาอ่านเนื้อหาข้างใน และเข้ากับเนื้อหาที่เขียนบางทีมันก็ยากนะว่าม๊ะ
วันนี้ตอนไปรับลูกชาย ก็เลยจัดการไปสุ่มดูนักกีฬาฟุตบอลโรงเรียนเพื่อจะเอาภาพมาร่วมกิจกรรมบ้าง สุ่มอยู่นานสองนานไม่เห็นมีสักกะคน จะมีได้ไง๊...ก็ฝนมันตกง่ะ จนลูกชายเรียนเสร็จ ก็เลยกลับบ้านแบบฟาวล์ๆ หลังจากที่รับลูกก็แวะซื้ออาหารมื้อค่ำก่อนเข้าบ้าน เพราะบัวเป็นแม่บ้านแกงถุงตัวจริง 2018 อยู่ล้าวว... ไม่ค่อยได้ลงมือทำอาหารเอง ร้านนี้เขาขายพวกเมี่ยงปลาซาบะ แล้วก็ข้าวเหนียวมะม่วง ก่อนจะซื้อก็ถามเจ้าตัวเล็กจะกินไหม นางบอกไม่กิน จะกินเหนียวไก่ แล้วก็ข้าวเหนียวมะม่วง เอ๊า..ไม่กินก็ไม่กิน บัวก็เลยซื้อมาอย่างละกล่อง แล้วก็ซื้อเหนียวไก่ให้นาง
ถึงบ้านก็จัดการเทใส่จานด้วยความหิวโซ ยัง...ค่ะ....ยัง... ยังกินไม่ได้ ต้องถ่ายรูปก่อน ต้องประเคนให้กล้องมันกินซะก่อน หลังจากถ่ายรูปเสร็จก็กินสิคะรออะไร กำลังจะเอาเมี่ยงปลาเข้าปาก เจ้าตัวเล็กบอกแม่ขอกินด้วย บัวก็เลยถามกินไก่ไม่อิ่มหรอชิ้นเบ้อเร่อ นางบอกอิ่ม แต่อยากกินด้วยดูน่ากินดี เอ๊า...กินก็กิน กำลังจะหยิบใส่ปากคุณสามีก็เดินมาถามซื้ออะไรมาให้กิน บัวก็เลยบอกว่าซื้อข้าวผัดปูมาให้ แต่นางอยากจะชิมปลาที่บัวกำลังจะเอาใส่ปาก มีใครจะกินอีกไหม๊...ตรูหิว สรุปแล้วลูกชายคนเล็กแย่งกินขนมจีนกับปลาเกือบหมด ส่วนคุณสามีกินปลา พอกินปลาหมดนางบอกอร่อยดี สั่งด้วยว่าพรุ่งนี้ซื้อมาฝากด้วยนะ แล้วเหลืออะไรให้บัวได้กินบ้าง ณ วินาทีนี้ เหลือแต่ผักกับน้ำจิ้มจร้าาา...
ด้วยความตั้งใจว่าตอนเย็นจะกินแค่เมี่ยงปลาซาบะ มื้อเย็นไม่อยากกินอะไรที่มันหนักๆ เดี๋ยวจะอ้วนละแย่เลยยิ่งขยันออกกำลังกายอยู่ด้วย แต่เมี่ยงปลาก็โดนแย่งกินจนหมดเหลือแต่ผักกับน้ำจิ้ม สุดท้ายสิ่งที่คิดกับสิ่งที่เป็นจริง คือได้กินข้าวเหนียวมะม่วงที่บัวพยายามหลีกเลี่ยงไม่กิน ที่เจ้าลูกชายบอกอยากกินแล้วไม่ยอมกิน แต่กินคำแรก อื้อหือ!!!! ...อร่อยง่ะ ข้าวเหนียวมูนนุ่มหอมกลิ่นกะทิ แถมมีเมล็ดงาคั่วหอมๆ อีก มะม่วงก็หวานกำลังดี น้ำราดโอ้ยทุกอย่างมันคือดี๊อ่ะ กินแล้วฟิน ว่าจะไม่กินแล้วเชียวดันอร่อยบัวซัดซะเกลี้ยง เพิ่มได้อีกเพราะยังฟินอยู่ พรุ่งนี้ค่อยลด 5555
ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ให้กันเสมอมา
แล้วเจอกันโพสต์หน้าจ้า เลิฟนะยู้วววว...