สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ทุกคน

มาล้าวววววววววววว...... มาล้าววววววววววว...... กลับมาพบกันอีกล้าวววววววววววววว..... ชีวิตประจำวันเริ่มวนลูปกลับมาที่เดิมอีกแล้ว ตอนเช้าๆ ไปส่งลูกที่โรงเรียน ก็ต้องแวะซื้อขนมอาโป้งของโปรดของลูกชายคนเล็ก นางชอบกินมาก เรียกได้ว่าแทบจะทุกวัน ช่วงปิดเทอมหยุดกินไปเกือบ 2 เดือนมั้ง พอเปิดเทอมขับรถผ่านก็ตอนเช้าๆ ก็ต้องจอดรถซื้อ วันนี้วันเสาร์ยังขอให้บัวออกไปซื้อขนมอาโป้งให้ ซึ่งขนมอาโป้งลุงกับป้าเขาจะช่วงเช้าๆ อยู่ไม่ไกลจากหมู่บ้าน ตอนเช้าบัวต้องออกไปซื้อกับข้าวอยู่แล้ว ก็เลยแวะซื้อให้นางสักหน่อย แวะแล้วไม่เสียเที่ยวถ่ายรูปซะเลย

ขนมอาโป้งเป็นขนมพื้นเมือง ที่ขึ้นชื่อของจังหวัดภูเก็ต เป็นขนมสำหรับทานเล่น ขอบนอกจะบางกรอบ บางทีโดนนิดเดียวก็แตกหัก ส่วนตรงกลางก็จะนิ่มๆ แต่บางเจ้าก็บางกรอบทั้งแผ่น ส่วนตัวบัวเองแล้วชอบบางกรอบทั้งแผ่นมากว่า เท่าที่ศึกษาหาข้อมูลมาส่วนผสมก็ไม่ได้มีอะไรมาก ก็จะมีแป้งข้าวเจ้า น้ำตาล น้ำกะทะ เกลือ ใบเตย และที่สำคัญต้องเป็นเตาถ่านด้วย รสชาติมันถึงจะได้ความหอม หวาน มัน

การจะทำขนมอาโป้ง บัวคิดว่าต้องใช้ทักษะและฝีมือ ในการละเลงแป้งลงกระทะร้อนๆ พอสมควร และต้องอยู่กับความร้อนของเตาถ่านตลอดเวลา

เอากระทะเล็กๆ ที่ใส่แป้ง แล้วตั้งไว้บนเตาถ่านร้อนๆ แล้วใช้ฝาปิด ต้องคอยดูว่าแป้งสุกทั่วถึงกันดีหรือยัง

เมื่อแป้งสุกแล้วก็ใช้ช้อนแซะแป้งอออกจากกระทะ

แต่ถ้ายังสุกไม่เสมอกันก็กลับแป้งอีกด้านลงไปในกระทะอีกครั้ง แต่แค่แป๊ปเดียว แล้วก็จะวนทำอยู่แบบนี้จนแป้งที่เตรียมมาหมด

พอแป้งสุกก็นำขึ้นจากกระทะ แล้วก็จัดการม้วนให้เป็นม้วนกลมๆ คล้ายทองม้วนอะคะ แต่ขนมอาโป้งจะใหญ่กว่าทองม้วน

จากนั้นก็ทิ้งขนมอาโป้งให้เย็นสักหน่อย แล้วค่อยใส่ถุง

รสชาติกำลังดีค่ะ ไม่หวานมาก มันๆ หอมกลิ่นกะทิ หอมกลิ่นใบเตย กินกับกาแฟตอนเช้า หรือน้ำเต้าหู้ก็เข้ากันดีค่ะ

ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ให้กันเสมอมา
แล้วเจอกันโพสต์หน้าจ้า เลิฟนะยู้วววว....