ENG
Hello everyone, as the sunny days continue, I will talk about a cold day in the past. Actually, the weather was not too cold that day either. I was already too drunk at the end of the night to distinguish between cold and hot 😂 This farewell night was for Mev. I'm not sure whether we were celebrating Mev's departure to America, whether we were sad about this departure, or whether we had already fallen into raki with our friend from Ankara, as we do every time we get together. 😂
Let me tell you about our friend from Ankara. Because he is new. He is one of those who decided to live as a desert man in Izmir for a short time and then returned when he failed to do so. Still, he couldn't break away from Izmir. He comes every chance he gets. The fact that this visit coincided with Mev's departure both saddened him and made him happy that he made it, even if it was at the last moment. In the end, even though everyone had an opinion about where to drink raki, we followed Mev's idea.
We usually prefer places where we can take our raki from outside. Because it is quite expensive to open a bottle at the venue. The places where you can take drinks from outside are also divided into different categories. They also have a quality ranking. Care, attention, warmth, coldness, flavours and freshness of the appetisers... Criteria that go on and on. We were usually going to a place with average criteria. Mev said he wanted to go to a better quality place that day. "Yes, sir." As a result, we went to Ciğerci Suat Usta, a place I had only been to for liver before.
Ciğerci Suat Usta is in Bostanlı, on the side street opposite the street of bars. I think it has been there for years. Because, even though it's not in a very good location, their business is good. When we went there, it was very early, so it wasn't very crowded. That's better for us. We chatted comfortably.
Mev had an American shave that day. No, not an American shave, but a shave for going to America. I guess it's like shaving when going to the army or to your hometown for a holiday. Honestly, he was very cute like that. While we bandit-looking people were sitting side by side, he sat across from us so that our level of banditry would not rise. 😂 However, his appetite for food takes things to a different dimension. Still, he didn't eat much that day. Because he participated in the "don't eat too much" hypnosis. 😂
Even though we sat early, the conversation went on and on and when it started to get late, we finally decided to order liver. After all, the name of the place says liver. Hypnosis and so on. 😂 Both the liver and the appetisers of the place were delicious. The better the quality was compared to the place we always go to, the more expensive it was in terms of price. So, we caught the price-performance we are used to.
If we hadn't run out of raki, we would never have left the place. When we ran out of raki and got up, we bought beer from the kiosk and walked towards the beach. The event was no longer a farewell, it was turning into a fun night. During our walk to the beach, we went to the place where there was a wooden structure built by the municipality for sitting and taking photographs, stretching over the sea. Here, on a pole, there was something spinning by itself. Although we asked each other what it was and what it meant, we didn't dwell on it too much. When we turned around, all our curiosity was gone. 😂 Nevertheless, if anyone has an idea about this subject and enlighten me, I would appreciate it.
We returned home with our heads spinning faster than a frill that we couldn't make sense of. This part was a bit sad. Anyway, there are those who have read this part before. That's why I'm not going into that part. Stay with friends and happiness...
Translated with DeepL
TR
Herkese merhaba, güneşli günler devam ederken, geçmişteki soğuk bir günden bahsedeceğim. Aslında hava o gün de çok fazla soğuk değildi. Zaten gecenin sonunda soğukla sıcağı ayırt edemeyecek kadar sarhoştum.😂 Bu veda gecesi Mev içindi. Mev'in Amerika'ya gidişini kutluyor muyduk, bu gidişe üzülüyor muyduk, yoksa zaten, Ankara'dan gelen arkadaşımızla birlikte, her bir araya geldiğimizde yaptığımız gibi rakıya mı düşmüştük emin değilim. 😂
Ankara'dan gelen arkadaşımızdan bahsedeyim. O daha yeni çünkü. Kısa bir süre İzmir'de ıssız adam olarak yaşamaya karar verip, sonra bunu başaramayınca geri dönenlerden. Gene de İzmir'den kopamadı. Her fırsatta geliyor. Bu gelişinin Mev'in gidişine denk gelmesi onu hem üzdü, hem de son anda da olsa buna yetiştiğine sevindirdi. Nihayetinde, rakıyı nerede içeceğimiz konusunda herkes bir fikir yürütse de, Mev'in fikrini uyguladık.
Biz genelde, rakımızı dışarıdan götürebileceğimiz mekanları tercih ediyoruz. Çünkü mekanda şişe açtırmak epey pahalı. Dışarıdan içki götürülebilen mekanlar da kendi içlerinde ayrılıyorlar. Bunların da kalite sıralaması var. İlgi, alaka, sıcaklık, soğukluk, mezelerin lezzetleri, tazelikleri... Uzayıp giden kriterler. Biz genelde ortalama kriterlere sahip olan bir mekana gidiyorduk. Mev, o gün, daha kaliteli bir yere gitmek istediğini söyledi. "Hay hay efenim." Neticede, daha önce sadece ciğer yemek için gittiğim, Ciğerci Suat Usta'ya gittik.
Ciğerci Suat Usta, Bostanlı'da, barlar sokağının karşısındaki, ara sokakta. Sanırım yıllardır orada. Çünkü, konum olarak çok iyi bir yerde olmasa da işleri iyi. Biz oraya gittiğimizde, saat daha çok erken olduğu için, pek kalabalık değildi. Böylesi, bizim için daha iyi. Rahat rahat, muhabbet ettik.
Mev, o gün Amerika tıraşı olmuştu. Hayır, Amerikan tıraş modeli değil, Amerika'ya gitme tıraşı. Bu askere ya da bayram için memlekete giderken tıraş olmak gibi bir şey sanırım. Doğrusu, bu haliyle çok tatlıydı. Biz haydut görünümlüler yan yana otururken, o karşımızda oturdu ki, bizim haydutluk seviyemiz yükselmesin. 😂 Halbuki yemek yeme konusundaki iştahı, olayları farklı bir boyuta taşır. Gene de o gün çok yemedi. Çünkü, "çok yemek yememe" hipnozuna katılmış. 😂
Erken otursak da muhabbet uzayıp gittiği için saat geç olmaya başladığında, son olarak bir de ciğer söyleme kararı aldık. Ne de olsa mekanın isminde ciğer yazıyor. Hipnoz falan da bir yere kadar.😂 Mekanın ciğeri de mezeleri de nefisti. Kalite olarak, her zaman gittiğimiz mekana oranla ne kadar iyiyse fiyat olarak da o kadar pahalıydı. Yani, alıştığımız fiyat-performansı yakaladık.
Şayet rakımız bitmeseydi, mekandan hiç kalkmazdık. Rakımız bitip kalktığımızda da büfeden bira alıp, sahile doğru yürüdük. Artık olay veda boyutundan çıkmış, eğlenceli bir geceye evriliyordu. Sahil yürüyüşümüz sırasında, belediye tarafından oturmak ve fotoğraf çekilmek için yapılan, denizin üzerine uzanan ahşap yapının olduğu yere gittik. Burada, bir direğin üzerinde kendi kendine dönen bir şey vardı. Bunun ne olduğunu ve ne anlama geldiğini birbirimize sorsak da üzerinde fazla durmadık. Arkamızı döndüğümüzde, bütün merakımız yok olmuştu. 😂 Gene de bu konu hakkında bir fikri olan varsa ve beni aydınlatırsa sevinirim.
Anlam veremediğimiz fırfırdan daha hızlı dönen başlarımızı da alıp, eve döndük. Bu kısmı biraz hüzünlüydü. Zaten, bunu daha önce okuyanlar da var. Onun için o konuya hiç girmiyorum. Dostlarla ve mutlulukla kalın...
Bu paylaşım, Türkçe’den İngilizce’ye DeepL sitesinden çevirilmiştir.
