Bir ayağımız var diye şükretmeyen biz,
Ayağımız taşa takılınca niye küfrederiz,
Zifiri geceye, dilden lanetler düşer,
Her sabaha ayrı bir umuttur güneşler...
Gözünüzü kapatın ve evinizin içinde bu şekilde bir süre dolaşın, neler hissedeceksiniz.
Çok zor bir durum, hem de hiç yabancısı olmadığımız bir ortamda.
Sonra gözünüzü açın ve bu durumda ne yapacaksınız ilk olarak.Gözlerimiz görüyor diye şükür ettikmi?
Bana kalırsa ilk olarak yaptığımız şükür olmayacak ne yazık ki.Yaşantımıza farklı açılardan bakmayı öğrenmemiz gerekiyor.
Garip bir dünyadayız nihayetinde, kiminin ateşinde aş pişer, kiminin ateşine acı düşer.Rabbim taşıyamayacağımız acılarla bizleri imtihan etmesin inşallah.Ve verdiği güzelliklere şükretmeyi bilen kullarından eylesin...
- e.avina -