Belki de aşka inanıyorum hala bir teselli tadında,
Gönlümü doyurmuyor romantizm kılıfına bürünmüş yalan,
Hakikat saklı bir dehlizin ortasında,
Belki deliliktir aşk, Mecnun'dan bize kalan,
Güzelliğini yitirmiş bir bahar zamanı gibi,
Çiçeksiz, yapraksız ve yağmurları mevsimsiz yağan,
Gün ışığı umuduydu güneş yüzlü çocukların,
Taş kalpli adamların kirli elleriydi umudu boğan,
Ben, sevgili aşktan habersiz koşuyorum,
Bir tutam çocuk gülüşünün peşinde,
Yolları taşlarla dolu, yalın ayaklı,
Bir garip yolcuyum zaman içinde,
e.avina
Bir ömür zamanın hükmünde geçip gidiyor. Bedenimiz en büyük yenilgiyi zamanın karşısında alıyor ve bu kaçınılmaz bir durum. Fakat hep diri kalacak bir şeyleri olsun istiyor insan. Kimi nesli devam etsin istiyor, kimi ismi, ben ise duygularımın hep diri kalmasını istiyorum. Çocuklar için, insanlık için, daha güzel bir dünya için. Belki benim gücüm yok, belki bugün için kimsenin gücü yok ama yarın buna gücü yetebilen biri çıkabilir. O yüzden en güzel duygularımızı bırakalım yarınlara.
Bir şiir bıraktı yüreğim dilimin ucuna,
Duyguları dağılmış bir biçimde...