Geçip giden zaman içinde hayatın hüzün veren yanını tatmayan insan bulmak mümkün değildir. Yaşam bu hüznü kişiye farklı şekillerde tattırır, fakat ne mutluluk ne de hüzün kalıcı değildir diyebilmeyi çok isterdim ama bunu söylemek o kadar kolay değil.
İnsan dediğin dünyaya gelirken yaşayacağı hayatın seçimini yapma iradesine sahip değildir. Kimi doğuştan şanslıdır kimi ise 1-0 geride başlar hayata. İyi oynayan hayattır ve her zaman maçı önde götürür, zaman zaman rolantiye alsada oyunu bu kişiye sadece umuttur ve oyunun içinde kalmasını sağlar. Kişi bir gün herşeyin değişeceğine inanır ve bu umut yaşatır insanı. Umut etmek güzeldir, hayal kurmak güzeldir, yaşamak güzeldir evet öyle ama zihinde, yürekte hep eksik kalan bir şeyler olabiliyor mutlaka.
Herşeye rağmen hayat devam ediyor, ama herkes için öyle olmuyor işte. Artık bu cümleyi bir daha kullanmayı düşünmüyorum çünkü o kadar basit kurulacak bir cümle değil. Bu cümleyi kullanmak yerine dua etmeyi tercih ediyorum. İnsan bazı şeyleri anlamak için bir bedel ödüyor ve benim bu cümlenin içinin boş olduğunu anlamam biraz ağır oldu. Hayat devam etmiyor yaşayan için, yaşamayana söylemesi kolay. Yaşayan insan hayatın devam ettiğini anlıyor ama biraz zamana ihtiyacı oluyor ve bu ne kadar sürer Allah bilir. Olay odur ki dostlar yakınımızda bulunan dostlarımız, sevdiklerimiz, hayat karşısında bir darbe alırsa unutmayın, en başta kabullenmesi ağır geliyor fakat bu durumda onun yanında olmak ve dua etmek en güzeli. Hayatın devam ettiğini anlamasını kendisine bırakın, bir gün gelecek ve bunu anlayacaktır belkide hiç anlamayacak ama yine de yaşayacaktır. Sizi hiç yalnız bırakmayan dostlarınız hayatınızdan eksik olmasın ve yüzünüzü güldüren dostluklar. Hoşça kalın...
e.avina