ဘဝတဲ့လား (အပိုင္း၃)

အပိုင္း ၁ ဖတ္႐ႈရန္
အပိုင္း ၂ ဖတ္႐ႈရန္
ေနာက္ပိုင္းရက္မ်ား၌ မၾကာခန ဆိုသလိုပင္ ကိုစိုတစ္ေယာက္ ေဒၚျမ၏တူမ မတင္ေမ႐ွိရာပြဲ႐ုံသို႔ မၾကာမၾကာေရာက္႐ွိေနတတ္ေတာ့၏။မိမိနယ္မွ ကုန္ေရာင္းစရာ႐ွိလ်ွင္ ကိုစိုသည္ပင္ ဒိုင္ခံသြား၍ေရာင္းခ်ေပးေနေလသည္။
" ေဒၚျမကို၌မွပင္ ဟဲ့ကိုစို အခုတစ္ေလာ ပြဲရံုလာတာ အေခါက္ေရစိတ္လွခ်ည္လား"
"ဟုတ္တယ္ ေဒၚျမေရ သူမ်ားကုန္ေတြလူၾကံဳေရာင္းခိုင္းလို႔လာေရာင္းေပးေနတာနဲ႔ ခပ္စိတ္စိတ္ျဖစ္ေနတာ"
ကိုစိုႏွင့္ေဒၚျမတို႔စကားစပ္မိၾက၍ ပြဲရံု၌ယာဥ္ေမာင္းတစ္ေယာက္ေလာက္႐ွာေပးရန္ ကိုစိုအား ေဒၚျမမွ လူ႐ွာခိုင္းေလသည္။
မိမိတို႔၌ ကုန္မ်ားပို႔ေဆာင္ရန္ ကား႐ွိေသာ္လည္း ယာဥ္ေမာင္းမ႐ွိ၍အခက္ခဲဖစ္ေနေၾကာင္းဆိုေလသည္။
"ဟာ ဒါမ်ားေဒၚျမရယ္ က်ဳပ္ကိုေစာေစာကေျပာေရာေပါ့ က်ဳပ္လုပ္မယ္ဗ်ာ က်ဳပ္လည္းကားေမာင္းတတ္ေနတာဘဲ"
ကိုစိုသည္လည္း မႏၱေလးၿမိဳ႕၌ လုပ္ငန္းလုပ္ခ်င္ေနသူျဖစ္၍ ေရကန္အသင့္ၾကာအသင့္ျဖစ္သြားေလသည္။
"ေအးလုပ္မယ္ဆိုလည္း လိုအပ္တာေတြယူၿပီး မနက္ဘဲ ပြဲ႐ုံလာခဲ့ေတာ့ေလ"
အိမ္သို႔ျပန္ေရာက္ေသာ္ ကိုစိုတစ္ေယာက္မိမိအသုံးလိုသည့္ ပစၥည္းမ်ားအား ခရီးေဆာင္အိတ္အတြင္းထည့္ေလေတာ့သည္။မိခင္၊ဖခင္တို႔အားလည္း မိမိတို႔ကုန္ေရာင္းေနၾက ပြဲရံု၌ ယာဥ္ေမာင္းသြားေရာက္လုပ္ကိုင္မည့္အေၾကာင္း အသိေပးေလ၏။
ယခုတစ္ခါ၌ မိဘမ်ားလည္း သား၏စိတ္ဆနၵျပင္းထန္ေနမႈေၾကာင့္ မတားၾကေတာ့ေပ။
ဖခင္ႀကီးျဖစ္သူမွ "ေအးကြာ တားလည္းမင္းကသြားခ်င္စိတ္ျပင္းပ်ေနေတာ့ မတားေတာ့ပါဘူး လိမ္လိမ္မာမာနဲ႔ ႀကိဳးစားၿပီးလုပ္ပါလို႔ဘဲ အေဖမွာလိုက္ေတာ့မယ္"
မိခင္ျဖစ္သူမွာေတာ့ ဝင္ေရာက္မေျပာ႐ွာေပ။သားျဖစ္သူ မိမိတို႔ႏွင့္ခြဲခြာ၍ တျခားနယ္၌ သြားေရာက္လုပ္ကိုင္မည္ကိုသိရ၍ ဝမ္းနည္းေနဟန္တူေလသည္။
"အေဖနဲ႔အေမတို႔ သားရြာထဲသြားလိုက္ဦးမယ္"ဆိုကာ ကိုစိုတစ္ေယာက္ရြာထဲ႐ွိ သူ၏သူငယ္ခ်င္းထြန္းလွအိမ္သို႔သြားေလေတာ့သည္။
ကိုထြန္းလွအိမ္သို႔ေရာက္ေသာအခါ ကိုထြန္းလွတစ္ေယာက္ စပါးမ်ားေနလွမ္း၍ေနေလသည္။
"ဟာ ထြန္းလွႀကီးႀကိဳးစားလွခ်ည္လားဟ"
"အမယ္ ငစိုရ ဒီအလုပ္ေတြ တစ္သက္လုံးလုပ္လာတာ မင္းကအခုမွလာၿပီး အထူးဆန္းလုပ္ေျပလို႔ စားပြဲေပၚမွာ အၾကမ္းအိုးနဲ႔ လဖၻက္အုပ္႐ွိတယ္ ေသာက္ရင္းခနေစာင့္ကြာ ငါအလုပ္ၿပီးတာနဲ႔လာခဲ့မယ္"ေျပာျပီးသူ၏အလုပ္အား ဆက္၍လုပ္ေနေလသည္။
ကိုထြန္းလွလည္းမ ိမိလုပ္စရာတို႔ၿပီးလ်ွင္ ကိုစိုထိုင္ေနရာသို႔လာထိုင္ေလသည္။
"ကဲဆိုစမ္းပါအုန္း အိမ္တိုင္ရာေရာက္လာပုံေထာက္ေတာ့ ဘာမ်ားေျပာစရာေတြ႐ွိေနလို႔လည္း ငစိုရ"
ကိုစိုလည္း ကိုထြန္းလွအား ျပံဳးစိစိႏွင့္ျကည့့္ကာ" ငါမႏၱေလးက ငါတို႔ကုန္ေတြေရာင္းေနၾကပြဲ႐ုံမွာ ယာဥ္ေမာင္းသြားလုပ္ေတာ့မလို႔ကြ"
ကိုထြန္းလွ အံ့အားသင့္ေသာမ်က္လုံးမ်ားႏွင့္ ကိုစိုအားစိုက္ၾကည့္မိလိုက္ေလသည္။