เพราะเราไม่รู้ ว่าบนโต๊ะอาหารของเขา มีแยม หรือว่ามีไอติมกะทิ

เราจึงไม่รู้ ว่าเขามองหาขนมปังแบบไหน
เขาไม่ได้มองหาขนมปังที่ดีหรือไม่ดี
แต่เขาหาขนมปังที่เข้ากันได้ กับสิ่งที่เขามี
ดังนั้นการที่เขาเลือกขนมปังกะโหลก
นั่นก็เพราะ เขาจะเอาขนมปังไปกินกับไอติมกะทิ
ไม่ได้แปลว่าครัวซองดีสู้ขนมปังกะโหลกไม่ได้
แต่ครัวซองไม่เข้ากับไอติมกะทิ เหมือนขนมปังกะโหลก
เธอจ๋า ... เราอาจจะเจ็บเพราะเราไม่ใช่
แต่เราไม่ควรทำร้ายตัวเองด้วยคำว่า ไม่ดีพอ

………….
“แพ้ เขาไม่เลือก เพราะเราไม่ดีพอนี่มันเจ็บเนอะ”
เป็นสเตตัสของน้องคนนึง ซึ่งเจ้ก็ไม่รู้เหมือนกันว่านางบ่นเรื่องไหน งาน รัก ชีวิต หรืออะไร (หวังว่าคงไม่ใช่ดราม่าเรื่องประกวดนางงาม)
เลยไปคอมเมนท์นางว่า
“เราอาจจะเจ็บเพราะเราไม่ใช่
แต่เราไม่ควรทำร้ายตัวเองด้วยคำว่า ไม่ดีพอ”
นางตอบเมนท์ว่า
“ยังไงมันก็ไม่ถูกเลือกอยู่ดีแหละพี่”
เจ้ยังคงเถียงต่อว่า
“ไม่เหมือนสิ ต่างกันเยอะ”
นางหายไปแป๊ปนึงก่อนจะตอบเมนท์
“ไม่เหมือนยังไงเหรอพี่?”
ทีนี้เจ้เลยพิมพ์ตอบไปยาว
เพราะมันเป็น #นิทาน จากร้านขายขนมปัง
อาณาจักรร้านขายขนมปัง ประชากรในร้านมีหลากหลายมาก ตั้งแต่ขนมปังปอนด์ ขนมปังฝรั่งเศส ครัวซอง บาเกตต์ โทสต์ โรลล์ ขนมปังกะโหลกยังมีเลยเธอ เอาเป็นว่าทุกอย่างของขนมปังที่เธอนึกออก ที่ร้านนี้มีหมด และอยู่กันอย่างสงบสุข
วันหนึ่ง มีชายคนหนึ่งเดินเข้ามาในร้าน เขาเดินดูขนมปังตามตู้ต่างๆ ขนมปังทุกชนิดต่างก็พยายามส่งกลิ่นหอม พรีเซนต์ความสวยงามน่ากินของมันตามหน้าที่ ชายคนนั้นหยุดที่ครัวซอง มองอยู่นาน เสร็จแล้วก็เดินไปดูขนมปังอย่างอื่นอีก
“เขาเลือกซื้อเธอแน่เลย” เดนิสข้างๆบอก
“แหงล่ะ ครัวซองขายออกแน่” บาเกตต์แซว
“ดูนะ เดี๋ยวเขาจะเดินกลับมาหยิบเธอ” ขนมปังเมลอนมั่นใจ
“รับอะไรดีครับ” เจ้าของร้านถามชายคนนั้น
“เอ่อ.. ขอขนมปังกะโหลกครับ” ชายคนนั้นตอบ
ความเงียบเข้าปกคลุมตู้ขนมปังทันที
“.......” ครัวซองผิดหวังอย่างชัดเจน
“ ….. “ เดนิส บาร์เกตต์ ขนมปังเมลอน เงียบ
จนตกค่ำ เจ้าของปิดร้าน ถึงได้เห็นว่าครัวซองเงียบซึม แถมหลบไปอยู่ตรงซอกหลีบที่สุดของตู้ขนมปัง เขาถึงถามครัวซองด้วยความเป็นห่วง “เป็นอะไรไปล่ะครัวซอง”
“หนูเป็นขนมปังที่ไม่ดีพอ” ครัวซองตอบ
“ทำไมคิดอย่างนั้นล่ะ” เจ้าของร้านถาม
“ก็ผู้ชายคนนั้นเขาไม่เลือกหนูนี่คะ”
เจ้าของร้านส่ายหน้า “ไม่ใช่เลยครัวซอง”
“ทำไมจะไม่ใช่ล่ะคะ ก็เขาไม่เลือกหนู”
“เธอรู้ไหมว่าทำไมเขาซื้อขนมปังกะโหลก”
“คงเพราะขนมปังกะโหลกดีกว่าหนูนั่นแหละ”
เจ้าของร้านส่ายหน้าอีกครั้ง “เปล่าเลย นั่นเพราะเขาหาขนมปังไปกินกับไอติมกะทิที่เขามีอยู่แล้วต่างหาก ขนมปังกะโหลกเข้ากันได้กับไอติมกะทิ เธอก็รู้นี่นา”
“ไม่ใช่เธอไม่ดีนะ แต่เธอไม่ใช่สิ่งที่เขามองหา คนเราไม่ได้มองหาของที่ดีที่สุดเสมอไปหรอกนะครัวซอง หลายครั้งที่เรามองหา ของที่ไปกันได้ มากกว่า อย่างไอติมกะทิก็ไปได้ดีกับขนมปังกะโหลกไง”
“เพราะเราไม่รู้ ว่าบนโต๊ะอาหารของเขา มีแยม หรือว่ามีไอติมกะทิ เราจึงไม่รู้ ว่าเขามองหาขนมปังแบบไหน เขาไม่ได้มองหาขนมปังที่ดีหรือไม่ดี แต่เขาหาขนมปังที่เข้ากันได้ กับสิ่งที่เขามีต่างหาก”
“งั้นหนูต้องทำยังไงดีคะ” ครัวซองถาม
เจ้าของร้านยิ้น “ก็รอคนที่อยากกินครัวซองไงล่ะ”
……………
เธอเสียใจที่เขาไม่เลือกเธอ ได้
เธอเสียใจที่เธอไม่ใช่ ได้
แต่เธอบอกว่าเธอไม่ดีพอ ไม่ได้
เพราะนั่นมันเป็นการทำร้ายตัวเอง
เธอจ๋า .... โตแล้ว เลิกตีอกชกตัว
แล้วบอกว่า ฉันไม่ดีพอ ได้แล้วนะ
ทันทีที่เราพูดว่า เราไม่ดีพอ
ทางเลือกเราเหลือแค่สองอย่าง
1 ทนไม่ดีแบบนี้ต่อไป 2 ทำตัวเองให้ดีขึ้น
แต่ถ้าเราบอกว่า เราแค่ไม่ใช่
ทางเลือกของเรามีมากมายมหาศาลนะ
เราจะยืนอยู่กลาง “โอกาสมากมาย” ทันที
โอกาสที่จะเจอกับคนที่มองเราว่า ใช่

เห็นไหม ว่าต่างกัน 😊
เราเจ็บ เราผิดหวังเพราะเรา ไม่ใช่
แต่อย่างทำร้ายตัวเอง โดยคิดว่าเราไม่ดีพอ