ဒီလူကတစ္မ်ိုးပါ စီးပြားေရး မ်ိဳးစံုကိုလုပ္တဲ႔ စီးပြားေရးသမားတစ္ေယာက္ဟာ သူ႔ရဲ႕ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြ တေျဖးေျဖး
ယိမ္းယိုင္လာျပီးေနာက္မွာေတာ႔ ဘယ္လိုမွ ျပန္အဖတ္မဆယ္ႏိုင္ေတာ႕ဘနဲ႔ဲ အေၾကြးပင္လယ္ထဲ ႏွစ္ျမဳပ္ခဲ႕ရပါေလသည္
သူ႕ထံမွာ ကုန္ပစၥည္း သြင္းေပးခဲ႔ဖူးတဲ႕ ေဖာက္သည္ေတြကလည္း အရင္ေၾကြးေတကိုမွြ ေၾကေအာင္မဆပ္မွ ပစၥည္းသစ္
ထပ္ေပးမယ္လို႕ ေျပာကာ သူ႕ကို ေနာက္ထပ္ ပစၥည္းေတြ ထပ္ မေပးေတာ႔ဘဲ အဆက္ ျဖတ္လိုက္ၾကပါေလေတာ႔သည္
သူ႕ဆီ ပစၥည္းယူေနက် ေဖာက္သည္ေတြကလည္း သူက ကုန္ပစၥည္းေတြ မေပးႏိုင္ေတာ႔တဲ႔အခါမွာ တစ္ျခား ကုန္
သည္ဆီ ေျပာင္းကုန္ၾကပါေလသည္ ေနာက္ဆံုးေတာ႕ သူဟာ မၾကာခင္မွာဘဲ ေဒဝါလီ ခံရေတာ႕မဲ႕အေျခအေန ျဖစ္လာ
ပါေတာ႕သည္။ဒီလိုနဲ႔ေပါ႔တစ္ေန႔ေတာ႔ သူဟာ ပန္းျခံတစ္ခုထဲက ခံုတန္းလ်ားေပၚမွာ သူ႕ဘဝအေၾကာင္းေတြကို
ေတြးေတာစဥ္းစားရင္း စိတ္ပ်က္ လက္ပ်က္နဲ႕ ထိုင္ေနပါေလသည္ မၾကာခငမွာလဲ္ လူမြဲ လူဆင္းရဲ ျဖစ္ရေတာ႕မဲ႕
အေျခအေနကေန ဘယ္လိုမ်ား သူသည္ရုန္းထြက္ရပါ႔မလဲလို႕ေပါ႔ ေခါင္းပူမတတ္ စဥ္းစားေနမိပါေလသည္
သူ႕မ်က္ႏွာဟာလည္း ဘဝကို စိတ္အပ်က္ၾကီး ပ်က္လို႔ေနတဲ႕သူ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ညွိဳးငယ္မႈမ်ိဳးနဲ႕ မႈန္မိႈင္းေနျပီး မ
လႈပ္မရွက္ ေငးမႈိင္လို႕ ေနပါေလသည္ အဲဒီအခ်ိန္မွာဘဲ အသက္ၾကီးၾကီး အဖိုးအိုတစ္ေယာက္က သူ႕အနားကို
ေရာက္လာပါေလေတာ႔၏ အဖိုးအိုက သူ႕ကိုလည္း ေတြ႔ေရာ ဟာကြာမင္းၾကည္႕ရတာ ဒုကၡေရာက္ေနတဲ႕ ပံုစံပါလားကြာ
ဘာေတြမ်ား ျဖစ္ေနလို႕တုန္းဟ စိတ္ထဲျဖစ္ေနတာေတြ ငါ႕ကို ေျပာျပစမ္းပါဦးကြာေကာင္ေလးရသူ႕အနားတြင္
ဝင္ထိုင္ရင္း ေမးလိုက္ပါေလေတာ႔၏ အဖိုးအိုရဲ႕ အေမးကိုၾကားေတာ႔ တစ္ေယာက္တည္းေနတာ
ထက္စာရင္ တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႕ စကားေျပာတာက ပိုေကာင္းမယ္လို႕ ေတြးမိျပီး သူကလည္း သူ႕
အေျခအေနေတြ သူ႔ဘဝအေၾကာင္းေတြကို အဖိုးအိုကို ေျပာျပလိုက္ပါေလေတာ႔သည္။
photo - google image
