📜

alay1(38)

Published in

#esteem

Words

438

Reading

2 min

Listen

Play

📖“ ေျမာက္ဦးဆရာေတာ္ႀကီး၏ သုသာန္ဓုတင္ေဆာင္ အေတြ႕အၾကံဳ "

☆ ဤအရွင္သည္ သုသာန္ေပါင္း ၂၀ မွာ တရားအားထုတ္ခဲ့ဖူးသည္။ ဤအရွင္
သည္ ေၾကာက္တတ္သူျဖစ္သည့္အတြက္ “လန္႔ဖြယ္ ထိတ္ဖြယ္ ပံုသ႑ာန္ေတြ
အသံေတြ မၾကားရမျမင္ရပါေစနဲ႔” ဟု အဓိ႒ာန္တင္ျပီး တရားအားထုတ္ျခင္း
ျဖစ္သည္။ တရားအားထုတ္သည့္အခါ ေမတၱာပို႔ျခင္း၊ အမွ်ေဝျခင္းကိုလည္း အ
ထူးအာရံုစိုက္ျပီး လုပ္သည္။ အခ်ိန္လည္း ေပးသည္။ တရားအားထုတ္သူမ်ား
ေတြ႕ၾကံဳရေလ့ရွိသည့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အာရံုမ်ား ေတြ႕ရမည္ဟုလည္း တြက္ဆ
ထားျပီးျဖစ္သည္။ ေပၚလာသည့္ အာရံုမွန္သမွ်ကို အဖ်က္ေတြဟုသိျပီး မသိမ္း
ပိုက္ထားမိဖို႔ ကမၼ႒ာန္းျပဆရာမ်ား၏ ဆံုးမသြန္သင္မႈမ်ားကလည္းနားထဲ စြဲေန
သည္။
☆ သုသာန္တစ္ခုႏွင့္တစ္ခု ဓုတင္ေဆာင္ခဲ့ေသာ ကာလကမူမတူ။ တခ်ိဳ႕သုသာန္
၌ ခုႏွစ္ရက္၊ တခ်ိဳ႔သုသာန္၌ ဆယ္ရက္၊ တခ်ိဳ႕သုသာန္၌ ဆယ့္ငါးရက္၊ အခ်ိဳ႕မွာ
တစ္လ စသည္ျဖင့္ရွိသည္။
☆ လန္႔စရာ အာရံုေတြ အသံဗလံေတြ မျမင္ရ မၾကားရပါေစနဲ႔ဟု အဓိ႒ာန္ထား
ေသာ္လည္း ျမင္ရသည့္ အာရံုေတြကလည္း မ်ားလွသည္။ ညည္းညဴေနသံ ညည္း
တြားေအာ္ဟစ္သံေတြကလည္း ေအာ္ဂလီဆန္ခ်င္စရာ ေကာင္းသည္။ ျမင္ရ
သည့္ အာရံုေတြကလည္း ထိတ္လန္႔ေခ်ာက္ခ်ားစရာျဖစ္သည္။
☆ မည္းမည္းအေကာင္ၾကီးေတြ သုသာန္တိုင္းလိုလိုမွာ ေတြ႕ရသည္။ လူလိုလိုအ
ေကာင္ေတြ၊ အခ်ိဳ႕က ေခါင္းမပါ၊ အခ်ိဳ႕ကေခါင္းသာျမင္ရသည္ ကိုယ္ကို မေတြ႕
ရ၊ ရုပ္ဆိုးအက်ည္းတန္ သတၱဝါေတြလည္း မ်ိဳးစံုသည္။ အဝတ္မပါ ဗလာ လူ
ေယာက္်ား၊ လူမိန္းမေတြ စံုသည္။ မိန္းမေတြက ဆံပင္ဖားလ်ားခ်လို႔၊ ဤအရွင္
၏ေရွ႕မွ ျဖတ္သြားျဖတ္လာ လုပ္ၾကသည္။ အခ်ိဳ႕က တိုတုိ၊ အခ်ိဳ႕က ရွည္ေမ်ာ
ေမ်ာ၊ အေပၚပိုင္းခႏၶာ ရွည္ျပီး ေအာက္ပိုင္းေျခေထာက္ေတြတိုတို ပံုမ်ိဳးပါလို႔၊ အ
ေပၚပိုင္းခႏၶာက ပုတိုတိုေအာက္ပိုင္း ေျခတံရွည္လ်ားလ်ားလည္း ပါသည္။
☆ ခႏၶာကိုယ္က အခြ်န္အတက္ေတြ ထြက္ေနေသာ သတၱဝါေတြလည္း ေတြ႕ရ
သည္။ ေတြ႕ရသမွ် သတၱဝါမ်ားသည္ ဤအရွင္အား ေက်ာခိုင္းထိုင္ေနၾကသည္
သာ မ်ားသည္။
☆ ႏြားေတြလို ခ်ိဳႏွစ္ေခ်ာင္းႏွင့္ သတၱဝါေတြလည္း ပါသည္။ အခ်ိဳ႕အေကာင္မ်ား၏
မ်က္လံုးေတြက စေကာေလာက္ၾကီးသည္။ အခ်ိဳ႕အေကာင္ေတြ၏ ပါးစပ္က တ
အားက်ယ္သေလာက္ အသံက်ေတာ့ ေသးေသးေလးျဖစ္သည္။ တခ်ိဳ႕အေကာင္
ေတြ၏ ပါးစပ္က်ျပန္ေတာ့ သံမိႈပြင့္ေလာက္ပဲရွိသည္။
☆ တစ္ခါတစ္ရံ ဤအရွင္၏အနားမွ ေျမၾကီးထဲက ထိုးထြက္လာသလိုမ်ိဳး ေတြ႕ရ
သည္။ သစ္ပင္ ပင္စည္ၾကီးထဲ လူေခါင္းေတြ ျပဴထြက္လာျပီး ဤအရွင္အား မ်က္
လံုးျပဴးၾကည့္ေနသည္ကိုလည္း ျမင္ရသည္။
☆ သုသာန္တစ္ခုမွာေတာ့ သခ်ႋဳင္းဂူၾကီးတစ္လံုးက လႈပ္လာျပီး မည္းမည္းအ
ေကာင္ၾကီးတစ္ေကာင္ ထြက္လာသည္။ ဤအရွင္အား လာၾကည့္ျပီး သူ႔ဂူထဲ ျပန္
ဝင္သြားသည္။ ဂူထဲမွထြက္လာေတာ့လည္း အေပါက္ဟူ၍မရွိ၊ ျပန္ဝင္သြားေတာ့
လည္း အေပါက္မေတြ႕။
☆ သင္းပိုင္းအစုတ္ႏွင့္ ဘုန္းၾကီးလိုလို ျပိတၱာၾကီးကိုလည္း ျမင္ေတြ႕ရဖူးသည္။ ထိုဘုန္းၾကီး၏ ပါးစပ္မွာ ေလာက္ေတြကအျပည့္၊ ႏွာေခါင္းအရင္းကေန ေမး
ေလာက္အထိ ေလာက္ေတြက တဖြားဖြား ကိုက္စားေနသည္။
☆ ဤမေကာင္းေသာ အနိ႒ာရံုေတြကို ျမင္တိုင္း ျမင္တိုင္း ဤအရွင္သည္ ဘဝ
သံသရာ အဆက္ဆက္က ေဆြမ်ိဳးေတာ္စပ္ခဲ့ဖူးသူမ်ား ျဖစ္ေလမလားဟု ဆင္ျခင္
မိ၏။
☆ “သစၥာမသိ၊ ဒိ႒ိမက်၊ ပုဂၢိဳလ္မွာလွ်င္၊ လူေတြစၾကာ၊ နတ္မွာသိၾကား၊ မိုးဖ်ား
ျဗဟၼာ၊ ျဖစ္တံုပါလည္း၊ ခႏၶာျပိဳကြဲ၊ ကုသိုလ္စဲက ေဖာက္လြဲပယ္ရြာ၊ ေရာက္ျမဲသာ
တည္း”
☆ ဒိ႒ိ မျပတ္ေသးသေရြ႕ အပါယ္ေဘးမွ မလြတ္နိုင္ေၾကာင္းဘုရားရွင္က ဆိုမိန္႔
ခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ပုထုဇဥ္တို႔၏ အျမဲေနရမ္ည့္ စံအိမ္သည္ အပါယ္ေလးပါးဘံု
သာ ျဖစ္သည္ဟု ႏွလံုးပိုက္ထားဖို႔ သင့္ၾကသည္ မဟုတ္လား။
☆ ဤအရွင္ နားလည္မိသည္မွာ ျပဳမွားမိခဲ့ေသာ အကုသိုလ္ကံေတြက “ေခါင္း”
အမ်ိဳးစံုေအာင္ ေျပာင္းလဲေပးေနျခင္းျဖစ္သည္။
☆ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ေဟာၾကားခဲ့ေသာ ေပတဝတၱဳတိုေတြထဲမွာလည္း ပါသည္။
ေန႔စံ၊ ညခံ၊ ေန႔ဘက္မွာ သုခ စံရသူေတြ ဒုႏွင့္ေဒးျဖစ္သည္။ ယခု ဤအရွင္ကိုျပ
ေသာ အာရံုေတြကို ၾကည့္၊ အမ်ိဳးမ်ိဳး အဖံုဖံု ဆင္းရဲဒုကၡေတြက ၾကီးလြန္းလွသည္။
☆ ဤအရွင္သည္ ေပၚလာသမွ်ေသာ အနိ႒ာရံု အာရံုမ်ားကို ေပၚတိုင္းေပၚတိုင္း
ေဖ်ာက္ပစ္ပါ၏။ အခ်ိဳ႕ေသာ အာရံုမ်ားက ဤအရွင္ ေမတၱာပို႔ အမွ်ေဝလိုက္သည့္
အခါ ခ်က္ခ်င္းေပ်ာက္သြား၏။ အခ်ိဳ႕က မေပ်ာက္၊ အေတာ္ၾကီးၾကာၾကာ ေမတၱာ
ပို႔အမွ်ေဝေတာ့မွ ေပ်ာက္သြားသည္။ အာရံုမ်ားက ေပ်ာက္သြားၾကသည္။ အသစ္
အသစ္ အာရံုေတြလည္း တိုး၍တိုး၍ ေပၚလာသည္။ တရားအမွတ္ပ်က္ေလာက္
ေအာင္ျဖစ္သည္။ ေမတၱာပို႔အမွ်ေဝလိုက္၊ ေပ်ာက္သြားလိုက္ ေပၚလာလိုက္
ေမတၱာပို႔လိုက္ လုပ္ေနရသည္။
☆ တစ္ခါတစ္ရံေတာ့လည္း ဤအရွင္သည္ ေပၚလာသမွ်ေသာ အာရံုမ်ားကို သံ
သရာေဆြမ်ိဳးေတြျဖစ္မည္၊ အမွ်ေဝတာကို သာဓုေခၚခ်င္လို႔ လာၾကတာျဖစ္မည္
ဟူေသာ အေတြးႏွင့္ “တရားေဟာေပးမည္၊ တရားနာလာၾကကုန္ေလာ့”ဟု ဖိတ္
ၾကားကာ ပရိတ္ၾကီး ၁၁ သုတ္ ဓမၼစၾကာသုတ္၊ အနတၱလကၡဏာသုတ္၊ ပ႒ာန္း
ပစၥယုေဒၵတို႔ကို ရြတ္၊ သရဏဂံုေပးျပီး ျပဳခဲ့သမွ်ေသာ ကုသိုလ္တို႔ကို အမွ်ေပးေဝ
ခဲ့သည္၊ သံသရာေဆြမ်ိဳးေတြကို ေက်းဇူးဆပ္ခြင့္ ရေနသည့္အတြက္ ဤအရွင္မွာ
ေက်နပ္ေနပါသည္။
☆ အခ်ိဳ႕သုသာန္ေတြက အေတာ္ၾကမ္းသည္၊ အနံ႔အသက္ေတြကလည္း မ
ေကာင္း၊ အသက္ရႉရခက္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္သည္။ ျမင္ရသည့္ အာရံုေတြက
လည္း ဆိုးမွဆိုး၊ စစ္ေတြသုသာန္မွာ ၾကံဳရသည္က တစ္မ်ိဳးျဖစ္သည္။
☆ လူေလးေယာက္ လူေသေခါင္းၾကီးတစ္ခုကို ေရွ႕ႏွစ္ေယာက္ ေနာက္ႏွစ္
ေယာက္ ထမ္းလာေနၾကသည္။ ဤအရွင္နားေရာက္သည့္အခါ အေခါင္းၾကီးကို
ခ်ျပီး “ေကာက္ထည့္ကြာ၊ ေကာက္ထည့္” ဟု အမိန္႔ေပးသည္။ ဤအရွင္ကို “အ
ေခါင္း” ထဲ ေကာက္ထည့္ခိုင္းျခင္းျဖစ္သည္။ အမိန္႔သာေပးသည္ တစ္ေယာက္
မွ ေကာက္မထည့္၊ ေနာက္ေတာ့ “မထည့္လွ်င္လဲေနကြာ” ဆိုျပီး ထိုအေခါင္းၾကီး
ကို ျပန္ထမ္းသြားၾကသည္။
☆ တစ္ရက္မွာလည္း ဤအရွင္ တရားမွတ္ေနတုန္း လက္ေမာင္း တစ္ဖက္ကို
ေအးစက္စက္အရာၾကီးႏွင့္ အကပ္ခံလိုက္ရသလို ျဖစ္သည္။ ရွည္လ်ားေသာ လွ်ာ
ၾကီးႏွင့္ အယက္ခံလိုက္ရသလို ခံစားလိုက္ရျခင္းျဖစ္သည္။ ဤအရွင္ တရားအ
မွတ္ပ်က္ေလာက္ေအာင္ပင္ ျဖစ္ရသည္။
☆ ဤအရွင္အား ေက်ာက္တံုးၾကီးႏွင့္ ဖိသတ္ရန္လာေသာ ျပိတၱာၾကီးတစ္ေကာင္
ကိုလည္း ေတြ႔ဖူသည္။ ေက်ာက္တံုးၾကီးတစ္တံုးကို လွိမ့္ကာ လွိမ့္ကာႏွင့္ လာေန
ျခင္းျဖစ္သည္။ ဤအရွင္နား ေရာက္လာသည္။ ေမတၱာပို႔ျပီး အမွ်ေဝေတာ့
ေပ်ာက္သြားသည္။
☆ ေတြ႕ရသမွ်၊ ျမင္ရသမွ်ေသာ အာရံုမ်ားကို ေရးရလွ်င္မ်ားစြာရွိေသးသည္။ အကု
သိုလ္၏ အက်ိဳးေပးကို သံေဝဂယူႏိုင္ၾကေစရန္ ရည္ရြယ္ျပီး အနည္းငယ္ ေဖာ္
ထုတ္ေရးျပလိုက္ျခင္း ျဖစ္ေပသည္။
{ ေက်းဇူးရွင္ ေျမာက္ဦးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး }