ရင္ထဲက တြယ္တာမိလုိ႔
ႏွလုံးသား ဥယ်ာဥ္မွာ
သံေယာဇဥ္ပန္းကေလးေတြ
တနင္တပုိးနဲ႔ စုိက္ပ်ိဳးျဖစ္ခဲ့တာပါ……
ျမတ္ႏုိးမႈနဲ႔ မ်ဳိးေစ့မ်ား ျပန္က်ဲ႕
ခ်စ္ျခင္းတရားေတြ ရွင္သန္ခဲ့ျပီး
ရံ႕နံ႔မ်ားမွာလည္း……
ခံစားခ်က္ေတြ သင္းပ်ံ႕ေနဆဲေပါ့……
ေမတၱာေပါင္းျမက္ေတြ ရွည္လာတုိင္း
ဝသႏၱာေရလႈိင္းနဲ႔ ေပါင္းသင္
ဥယ်ာဥ္မႈးရဲ႕ ဘဝက
ပန္းကေလးတစ္ပြင့္ကုိ ပြင့္လန္းေစဖုိ႔
အုပ္မုိးေပးမဲ့ ရင္ခြင္ပါကြယ္……
ယုယျခင္းေတြနဲ႔ စိမ္းလန္းခဲ့တယ္…။
ေဟာ့……
သံေယာဇဥ္ပန္းကေလးေတြ
အျမစ္တြယ္တတ္လာခဲ့ျပီး……
တယုတယနဲ႔ ႀကီးျပင္လာခဲ့ျပီး……
မင္းမွာဘယ္လုိ႔ ရနံ႔မ်ဳိး ရွိသလဲ……
မင္းဘယ္သူအတြက္ ရွင္သန္ခဲ့သလဲ……
ငါ့ မေမးရဲ႕ပါဘူး……။
မင္းရဲ႕ သံေယာဇဥ္ပန္းကေလးပြင့္ဖုိအတြက္
ေပးဆပ္ခဲ့ရတဲ့…
ဥယ်ာဥ္မႈးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘဝမွာ
ပန္းခူးခြင့္မွာ မပါတာကုိကြယ္……။
ႏြမ္းလ်ားလုိ႔ ေျမျပင္ေပၚကုိ
ေၾကြလႊင့္သြားရင္လည္း
ယုယျခင္းနဲ႔ ျမတ္ႏုိးေနဆဲပါ……။
Author - myanmar poem